201806150881955092018/C 231/402442018TC23120180702EL01ELINFO_JUDICIAL20180420313222

Υπόθεση T-244/18: Προσφυγή της 20ής Απριλίου 2018 — Synergy Hellas κατά Επιτροπής


C2312018EL3120120180420EL0040312322

Προσφυγή της 20ής Απριλίου 2018 — Synergy Hellas κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-244/18)

2018/C 231/40Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: d.d. Synergy Hellas Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Παροχής Υπηρεσιών Πληροφορικής (Αθήνα, Ελλάδα) (εκπρόσωπος: K. Δάμης, δικηγόρος)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα της προσφεύγουσας

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να γίνει δεκτή η υπό κρίση προσφυγή·

να ακυρωθεί και να εξαφανισθεί η απόφαση της Επιτροπής C(2018) 1115 final της 19/02/2018 σχετικά με την ανάκτηση 76282,08 ευρώ συν τους οφειλόμενους τόκους από την «d.d.Synergy HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ»· και

να καταδικασθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και την εν γένει δικαστική δαπάνη της προσφεύγουσας.

Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 85 του Κανονισμόυ (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής ( 1 ):

η άρνηση της Επιτροπής να δεχθεί το νόμιμο αίτημα για συμπληρωματική προθεσμία για την πληρωμή, ενώ είχε καταβληθεί το 73 % του κεφαλαίου, αποδεχόμενη όλους τους τόκους και, ενώ είχε συσταθεί η ζητηθείσα από την Επιτροπή προσωπική εγγύηση για όλο το αρχικώς οφειλόμενο πλέον τόκων, δεν είναι σύμφωνη με τα οριζόμενα στο ως άνω άρθρο·

δεν ήταν βάσιμη η αιτιολογία της Επιτροπής, το οποίο ανάγεται στην ουσιαστική νομιμότητα της επίδικης πράξεως·

η Επιτροπή παρέβη της υποχρέωσης αιτιολογήσεως της προσβαλλομένης

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από την παράβαση — υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειας και την παραβίαση της αρχής της «χρηστής διοίκησης»:

η Επιτροπή υπερέβη τα άκρα όρια της διακριτικής της ευχέρειας, διότι εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση αγνοώντας ουσιώδη δεδομένα, που της είχαν υποβληθεί από την προσφεύγουσα, και υιοθέτησε λύσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στον αφανισμό της·

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας:

η προσβαλλόμενη απόφαση δεν συνιστά αναγκαίο μέτρο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα εξακολουθεί να καταβάλλει, επιβαρύνει υπέρμετρα την τελευταία, και απειλεί κατ’ουσία την ίδια της την υπόσταση.


( 1 ) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του Κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 2002, L 357, σελ. 1)