23.4.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 142/37


Αναίρεση που άσκησε στις 23 Φεβρουαρίου 2018 η River Kwai International Food Industry Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 14 Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-460/14, Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(Υπόθεση C-144/18 P)

(2018/C 142/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: River Kwai International Food Industry Co. Ltd (εκπρόσωποι: F. Graafsma και J. Cornelis, advocaten)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD), Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 14ης Δεκεμβρίου 2017 στην υπόθεση T-460/14, Association européenne des transformateurs de maïs doux (AETMD) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης· και

να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η αναιρεσείουσα κατά την αναιρετική διαδικασία καθώς και κατά τη διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-460/14.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι οι διαπιστώσεις του Γενικού Δικαστηρίου ενέχουν πολλαπλή πλάνη περί το δίκαιο και παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και των αποδεικτικών στοιχείων που έχουν υποβληθεί ενώπιόν του. Ως εκ τούτου, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί.

Η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι η μη εξέταση με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση των ενστάσεων απαραδέκτου της προσφυγής που προέβαλε η αναιρεσείουσα — συμπεριλαμβανομένης της ενστάσεως που αφορούσε τον τέταρτο λόγο ακυρώσεως — προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της αναιρεσείουσας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας περί απαραδέκτου, παραλείποντας να αιτιολογήσει γιατί δεν ήταν αναγκαίο να εξετάσει τις ενστάσεις της αναιρεσείουσας.

Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι, με τον χαρακτηρισμό του ζητήματος της κατανομής των δαπανών ως σχετικού με τον καθορισμό της κανονικής αξίας και επομένως με τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, και όχι ως σχετικού με την ύπαρξη διαρκούς μεταβολής των συνθηκών, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία. Κανένας από τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας κατά τη διοικητική διαδικασία δεν συνδέει το ζήτημα της κατανομής των δαπανών με τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ.

Με τον τρίτο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 10 του βασικού κανονισμού (1) όπως επίσης και τη γενική αρχή της μη αναδρομικότητας, καθώς ο δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα αυξήθηκε όντως αναδρομικά από 3.6 % σε 12.8 %.


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 2009, L 343, σ. 51).