23.4.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 142/34


Skarga wniesiona w dniu 8 lutego 2018 r. – Komisja Europejska / Republika Grecka

(Sprawa C-91/18)

(2018/C 142/45)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Kyrasou i F. Tomat)

Strona pozwana: Republika Grecka

Żądania strony skarżącej

Stwierdzenie, że Republika Grecka, poprzez wydanie i utrzymanie w mocy uregulowania, zgodnie z którym:

i.

tsipouro/tsikoudià (grecki wysokoprocentowy napój alkoholowy z winogron) produkowane przez „regularnych producentów alkoholu” jest objęte stawką podatku akcyzowego obniżoną o 50 % w stosunku do standardowej stawki krajowej, natomiast napoje alkoholowe przywożone z innych państw członkowskich są objęte standardową stawka podatku akcyzowego, uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 19 i 21 w związku z art. 23 ust. 2 dyrektywy 92/83/EWG (1), a także z art. 110 TFUE;

ii.

tsipouro/tsikoudià produkowane przez producentów alkoholu „na dwa dni” jest objęte obniżoną dodatkowo stawką podatku akcyzowego, natomiast napoje alkoholowe przywożone z innych państw członkowskich są objęte standardową stawką podatku akcyzowego, uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 19 i 21 w związku z art. 23 ust. 2 dyrektywy 92/83/EWG i art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/84/EWG (2), a także z art. 110 TFUE;

obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

W dniu 24 września 2015 r. Komisja wysłała do władz greckich uzasadnioną opinię, zgodnie z którą Grecja, po pierwsze, poprzez objęcie tsipouro/tsikoudià produkowanego przez „regularnych producentów alkoholu” stawką podatku akcyzowego obniżoną o 50 % w stosunku do standardowej stawki krajowej, natomiast napojów alkoholowych przywożonych z innych państw członkowskich standardową stawką podatku akcyzowego, uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 19 i 21 w związku z art. 23 ust. 2 dyrektywy 92/83/EWG, także z art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), a po drugie, poprzez objęcie, na warunkach przewidzianych w prawie krajowym, tsipouro/tsikoudià produkowanego przez drobnych producentów alkoholu, zwanych „na dwa dni”, obniżoną dodatkowo stawką podatku akcyzowego, natomiast napojów alkoholowych importowanych z innych państw członkowskich standardową stawką podatku akcyzowego, uchybiła zobowiązaniom spoczywającym na niej na mocy art. 19 i 21 w związku z art. 23 ust. 2 dyrektywy 92/83/EWG i art. 3 ust. 1 dyrektywy 92/84/EWG, a także z art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

Przepisy prawa Unii, które regulują harmonizację struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych nie przewidują stosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego do tsipouro/tsikoudià. Ponadto nałożenie obniżonej dodatkowo stawki podatku akcyzowego na tsipouro/tsikoudià produkowane przez drobnych producentów alkoholu, zwanych „na dwa dni”, jest niedozwolone przez stosowne przepisy dyrektywy 92/83/EWG również w związku z odnośnymi przepisami dyrektywy 92/84/EWG. W konsekwencji odnośnie do takiego środka obowiązujące uregulowanie greckie narusza te dyrektywy. Jednocześnie narusza art. 110 akapit pierwszy TFUE, ponieważ nakłada bardziej uciążliwy podatek na importowane napoje alkoholowe podobne do tsipouro/tsikoudià, i narusza art. 110 akapit drugi TFUE, ponieważ pośrednio chroni tsipouro/tsikoudià w stosunku do innych napojów alkoholowych, które przeważnie są importowane z innych państw członkowskich i stanowią konkurencję dla tego produktu lokalnego.


(1)  Dyrektywaa 92/83/EWG Rady z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. 1992, L 316, s. 21, wyd. spec. w jęz. polskim: rozdz. 9, t. 1, s. 206).

(2)  Dyrektywa 92/84/EWG Rady z dnia 19 października 1992 r. w sprawie zbliżenia stawek podatku akcyzowego dla alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. 1992, L 316, s. 29, wyd. spec. w jęz. polskim: rozdz. 9, t. 1, s. 213).