14.5.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 166/18


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Justice de Paix du canton de Visé (Βέλγιο) στις 30 Ιανουαρίου 2018 — Michel Schyns κατά Belfius Banque SA

(Υπόθεση C-58/18)

(2018/C 166/23)

Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική

Αιτούν δικαστήριο

Justice de Paix du canton de Visé

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Ενάγων: Michel Schyns

Εναγομένη: Belfius Banque SA

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

α)

Αντιβαίνει στο άρθρο 5, παράγραφος 6, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης (1), καθόσον σκοπός του άρθρου αυτού είναι να μπορεί ο καταναλωτής να αξιολογήσει αν η προτεινόμενη σύμβαση πιστώσεως προσαρμόζεται στις ανάγκες του και στην οικονομική κατάστασή του, το γράμμα του άρθρου 15, πρώτο εδάφιο, του loi sur le crédit à la consommation (νόμου περί καταναλωτικής πίστεως) [το οποίο καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε πλέον με το άρθρο VII.75 του Code de droit économique (κώδικα οικονομικού δικαίου)], καθόσον προβλέπει ότι ο πιστωτικός φορέας και ο μεσίτης πιστώσεων οφείλουν να αναζητούν, στο πλαίσιο των συμβάσεων πιστώσεων που προσφέρουν συνήθως ή στις οποίες παρεμβαίνουν συνήθως, το καταλληλότερο είδος και ύψος πιστώσεως, λαμβανομένων υπόψη της οικονομικής καταστάσεως του καταναλωτή κατά τη σύναψη της συμβάσεως και του σκοπού της πιστώσεως, στο μέτρο που η διάταξη αυτή θεσπίζει, για τον πιστωτικό φορέα ή τον μεσίτη πιστώσεως, γενική υποχρέωση αναζητήσεως της καταλληλότερης για τον καταναλωτή πιστώσεως η οποία δεν περιέχεται στο γράμμα της προαναφερθείσας οδηγίας;

β)

Αντιβαίνει στο άρθρο 5, παράγραφος 6, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης, καθόσον σκοπός του άρθρου αυτού είναι να μπορεί ο καταναλωτής να αξιολογήσει αν η προτεινόμενη σύμβαση πιστώσεως προσαρμόζεται στις ανάγκες του και στην οικονομική κατάστασή του, το γράμμα του άρθρου 15, δεύτερο εδάφιο, του loi sur le crédit à la consommation (νόμου περί καταναλωτικής πίστεως) [το οποίο καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε πλέον με το άρθρο Vll.77, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του code de droit économique (κώδικα οικονομικού δικαίου)], καθόσον προβλέπει ότι ο πιστωτικός φορέας δύναται να συνάψει σύμβαση πιστώσεως μόνον εάν, λαμβανομένων υπόψη των πληροφοριών που διαθέτει ή θα έπρεπε να διαθέτει, ιδίως βάσει της έρευνας στο μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 9 του loi relative à la Centrale des crédits aux particuliers (νόμου περί μητρώου πιστώσεων προς ιδιώτες), της 10ης Αυγούστου 2001, και βάσει των πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 10, εκτιμά εύλογα ότι ο καταναλωτής θα είναι σε θέση να τηρήσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη σύμβαση, στο μέτρο που η διάταξη αυτή έχει ως συνέπεια να πρέπει ο ίδιος ο πιστωτικός φορέας να αποφαίνεται για τη σκοπιμότητα της ενδεχόμενης συνάψεως της συμβάσεως πιστώσεως αντί του καταναλωτή;

2)

Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, έχει η οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης, την έννοια ότι επιβάλλει πάντοτε στον πιστωτικό φορέα και στον μεσίτη πιστώσεων να εκτιμούν, αντί του καταναλωτή, τη σκοπιμότητα της ενδεχόμενης συνάψεως της συμβάσεως πιστώσεως;


(1)  Οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (EE L 133, σ. 66).