5.2.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 42/35


Προσφυγή της 4ης Δεκεμβρίου 2017 — BTC κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-786/17)

(2018/C 042/49)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: BTC GmbH (Bolzano, Ιταλία) (εκπρόσωποι: L. von Lutterotti και A. Frei, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ares(2017) 4709558, της 27ης Σεπτεμβρίου 2017, με την οποία ζητείται η μερική επιστροφή χρηματοδοτήσεων, καθώς και το αντίστοιχο χρεωστικό σημείωμα (Nota di Addebito) 3241712708, της 2ας Οκτωβρίου 2017, που κοινοποιήθηκαν αμφότερα με ηλεκτρονική επιστολή στις 4 Οκτωβρίου 2017 στη διεύθυνση info@btc-srl.com, καθώς και κάθε άλλη προγενέστερη νομική πράξη (ακόμη και άγνωστη) η οποία σχετίζεται ή αφορά την εκτέλεση της απόφασης και του χρεωστικού σημειώματος,

επικουρικώς, να αναγνωριστεί, στο πλαίσιο, στο πλαίσιο διαιτησίας δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ και σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 2, της χρηματοδοτικής σύμβασης C046311, της 29ης Ιουνίου 2007, ότι η προσφεύγουσα δεν οφείλει στην Επιτροπή το ποσό που αυτή της ζητεί να επιστρέψει με το χρεωστικό σημείωμα (Nota di Addebito) 3241712708, της 2ας Οκτωβρίου 2017, και ότι, ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα δικαιούται να διατηρήσει το ποσό αυτό,

επικουρικώς, να αναγνωριστεί, επίσης στο πλαίσιο διαιτησίας δυνάμει του άρθρου 272 ΣΛΕΕ και σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 2, της χρηματοδοτικής σύμβασης C046311, της 29ης Ιουνίου 2007, και μόνον εφόσον κριθεί ότι η προσφεύγουσα οφείλει οιοδήποτε ποσό στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα βάσει της χρηματοδοτικής σύμβασης C046311, της 29ης Ιουνίου, ότι το ποσό που ενδεχομένως οφείλει η προσφεύγουσα είναι μικρότερο αυτού που αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο χρεωστικό σημείωμα (Nota di Addebito) 3241712708, της 2ας Οκτωβρίου 2017,

εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 134 του Κανονισμού Διαδικασίας, έξοδα τα οποία αποτιμώνται σε 30 000 ευρώ, με βάση τα ισχύοντα στην Ιταλία για την εκκαθάριση των δικηγορικών αμοιβών, σύμφωνα με την απόφαση 55/2014 του Υπουργού Δικαιοσύνης της Ιταλίας, πλέον 15 % για την κατ’ αποκοπή απόδοση των εξόδων, σύμφωνα με το άρθρο 15 της ίδιας υπουργικής απόφασης, 4 % για τη νόμιμη εισφορά στο ταμείο των δικηγόρων, καθώς και 22 % ΦΠΑ εφόσον οφείλεται, με την επιφύλαξη μεταγενέστερης ακριβέστερης αποτίμησης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ανάλογα με την έκταση της εργασίας που θα απαιτηθεί.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει επτά λόγους.

1.

Πρώτος λόγος: ακυρότητα των προσβαλλόμενων πράξεων λόγω παραγραφής σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, εδάφιο 4, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 (1).

2.

Δεύτερος λόγος: ακυρότητα των προσβαλλόμενων πράξεων για παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και του άρθρου 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω μη εύλογης διάρκειας της διαδικασίας έκδοσης της προαναφερθείσας απόφασης και του αντίστοιχου χρεωστικού σημειώματος (παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της εύλογης διάρκειας της διαδικασίας).

3.

Τρίτος λόγος: ακυρότητα των προσβαλλόμενων πράξεων για παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και των άρθρων 41 και 42 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω των σφαλμάτων κατά τη διαπίστωση των πραγματικών περιστατικών, λόγω ελλιπούς, ανεπαρκούς και αντιφατικής αιτιολόγησης της απόφασης και λόγω προσβολής του δικαιώματος πρόσβασης στα έγγραφα.

4.

Τέταρτος λόγος: ακυρότητα των προσβαλλόμενων πράξεων για παράβαση των άρθρων 2 και 4 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατομ) 2988/95 και παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ και του άρθρου 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω του δυσανάλογου ύψους του ζητούμενου ποσού, λόγω ελλιπών ή εσφαλμένων διαπιστώσεων των πραγματικών περιστατικών και λόγω ανεπάρκειας ή αντιφατικής αιτιολόγησης της απόφασης.

5.

Πέμπτος λόγος: η προσφεύγουσα δεν οφείλει το ποσό που της ζητεί η Επιτροπή με το χρεωστικό σημείωμα (Nota di Addebito) 3241712708, της 2ας Οκτωβρίου 2017, διότι η Επιτροπή παραβίασε τη συμβατική αρχή της καλής πίστης, διαπίστωσε με καθυστέρηση και εσφαλμένα τα πραγματικά περιστατικά και δεν εκτίμησε ή εκτίμησε εσφαλμένα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία.

6.

Έκτος λόγος: η προσφεύγουσα δεν οφείλει το ποσό που της ζητεί η Επιτροπή με το χρεωστικό σημείωμα (Nota di Addebito) 3241712708, της 2ας Οκτωβρίου 2017, διότι τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η Επιτροπή βάσει της έκθεσης της OLAF δεν αντιστοιχούν στα πραγματικά περιστατικά.

7.

Έβδομος λόγος: εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα δεν οφείλει το ποσό που της ζητεί η Επιτροπή με το χρεωστικό σημείωμα (Nota di Addebito) 3241712708, της 2ας Οκτωβρίου 2017, στο ύψος που αναγράφεται στο σημείωμα αυτό, διότι, κατά το άρθρο 19 του παραρτήματος II της χρηματοδοτικής σύμβασης, πρέπει να επιστρέφονται μόνον τα ποσά που έχουν πράγματι εισπραχθεί, και όχι εκείνα που καταβλήθηκαν βάσει ειλικρινούς και σύμφωνης με τις συμβατικές διατάξεις υποβολής λογαριασμών (παραβίαση της αρχής της καλής πίστης και της αρχής της αναλογικότητας).


(1)  Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ 1995, L 312, σ. 1).