24.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 239/60


Προσφυγή της 30ής Μαΐου 2017 — Japan Airlines κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-340/17)

(2017/C 239/73)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Japan Airlines Co. Ltd (Τόκυο, Ιαπωνία) (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και K. Van Hove, δικηγόροι, και R. Burton, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει εξ ολοκλήρου την απόφαση C(2017) 1742 τελικό της Επιτροπής, της 17ης Μαρτίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές (Υπόθεση ΑΤ.39258 — Αεροπορικές μεταφορές φορτίου), κατά το μέτρο που την αφορά·

επικουρικώς, να μειώσει κατ’ ενάσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας του το πρόστιμο που της επιβλήθηκε·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έντεκα λόγους ακυρώσεως.

1.

Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παραβιάζει την αρχή ne bis in idem και το άρθρο 266 ΣΛΕΕ, καθόσον αποδίδει ευθύνες στην προσφεύγουσα για στοιχεία της παραβάσεως για την ευθύνη των οποίων η Επιτροπή απάλλαξε την προσφεύγουσα στην απόφαση του 2010 και, εν πάση περιπτώσει, παραβιάζει την ισχύουσα προθεσμία παραγραφής, διότι επιβάλλει στην προσφεύγουσα πρόστιμο σχετικά με τα στοιχεία αυτά, και δεν απέδειξε την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος να προβεί σε τέτοια διαπίστωση ως προς τα εν λόγω στοιχεία.

2.

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι, με την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή παραβιάζει την αρχή περί απαγορεύσεως των διακρίσεων, καθόσον η προσφεύγουσα περιέρχεται σε λιγότερο ευνοϊκή κατάσταση σε σχέση με άλλους αποδέκτες της αποφάσεως του 2010 έναντι των οποίων η εν λόγω απόφαση κατέστη οριστική και δεσμευτική.

3.

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και την έκταση της αρμοδιότητάς της και προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας, καθόσον καταλογίζει στην προσφεύγουσα ευθύνη για παράβαση λαμβάνουσα χώρα σε δρομολόγια εσωτερικών αερολιμένων του ΕΟΧ και σε δρομολόγια μεταξύ αερολιμένων της ΕΕ και της Ελβετίας σε χρονική περίοδο κατά την οποία η Επιτροπή δεν διέθετε αρμοδιότητα για εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ σε σχέση με αεροπορικές εταιρίες που εκτελούσαν πτήσεις μόνο σε δρομολόγια μεταξύ αερολιμένων του ΕΟΧ και τρίτων χωρών και επομένως η συμπεριφορά της προσφεύγουσας σε σχέση με δρομολόγια μεταξύ αερολιμένων του ΕΟΧ και τρίτων χωρών ήταν νόμιμη.

4.

Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ, στο μέτρο που διαπιστώνει ότι η προσφεύγουσα μετέσχε σε ενιαία και διαρκή παράβαση περιλαμβάνουσα δρομολόγια τα οποία η προσφεύγουσα δεν πραγματοποιούσε και ούτε είχε δικαίωμα να πραγματοποιεί.

5.

Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ, στο μέτρο που θεωρεί ότι είχε αρμοδιότητα να αποφανθεί σχετικά με υπηρεσίες αεροπορικής μεταφοράς φορτίων επιστροφής σε δρομολόγια μεταξύ ΕΟΧ και τρίτων χωρών, καθόσον οι υπηρεσίες αυτές χρεώνονται σε πελάτες εγκατεστημένους εκτός του ΕΟΧ.

6.

Ο έκτος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας και παραβιάζει την αρχή περί απαγορεύσεως των διακρίσεων και την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον εφαρμόζει στους διάφορους αερομεταφορείς διαφορετικές απαιτήσεις ως προς την απόδειξη.

7.

Ο έβδομος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παραβιάζει τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006 (1) και την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον περιλαμβάνει στην αξία των πωλήσεων, που αποτελούν τη βάση για τον υπολογισμό του προστίμου, εισοδήματα προερχόμενα από στοιχεία της τιμής σχετικά με τις υπηρεσίες αεροπορικής μεταφοράς φορτίων τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με την παράβαση που εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.

8.

Ο όγδοος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παραβιάζει τις κατευθυντήριες γραμμές του 2006 και την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθόσον περιλαμβάνει στην αξία των πωλήσεων, που αποτελούν τη βάση για τον υπολογισμό του προστίμου, εισοδήματα προερχόμενα από υπηρεσίες αεροπορικής μεταφοράς φορτίων σε δρομολόγια επιστροφής μεταξύ του ΕΟΧ και τρίτων χωρών.

9.

Ο ένατος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, καθόσον περιόρισε τη μείωση του προστίμου που παρέσχε στην προσφεύγουσα βάσει του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου σε ποσοστό 15 %.

10.

Ο δέκατος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι η Επιτροπή παραβιάζει την αρχή περί απαγορεύσεως των διακρίσεων και την αρχή της αναλογικότητας και προσβάλλει τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι δεν παρέσχε στην προσφεύγουσα μείωση κατά 10 % του ποσού του προστίμου, λόγω της περιορισμένης συμμετοχής της στην παράβαση, ενώ παρέσχε τη μείωση σε άλλους αποδέκτες της προσβαλλομένης αποφάσεως και της αποφάσεως του 2010 που βρίσκονται σε κατάσταση αντικειμενικώς όμοια με αυτή της προσφεύγουσας.

11.

Ο ενδέκατος λόγος ακυρώσεως αντλείται από το ότι το Γενικό Δικαστήριο, κατ’ ενάσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας του, πρέπει να μειώσει σημαντικά το πρόστιμο.


(1)  Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23 παράγραφος 2 σημείο α) του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ C 210, σ. 2).