24.7.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 239/55


Προσφυγή της 29ης Μαΐου 2017 — Air Canada κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-326/17)

(2017/C 239/68)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγουσα: Air Canada (Saint-Laurent, Κεμπέκ, Καναδάς) (εκπρόσωποι: T. Soames, G. Bakker και I.-Z. Prodromou-Stamoudi, δικηγόροι, και J. Joshua, Barrister)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει, κατά το μέτρο που την αφορά, την απόφαση C(2017) 1742 τελικό της Επιτροπής, της 17ης Μαρτίου 2017, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 101 ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της Συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 8 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές (Υπόθεση ΑΤ.39258 — Αεροπορικές μεταφορές φορτίου)·

να ακυρώσει ή, επικουρικώς, να μειώσει σημαντικά το ποσό του προστίμου·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως.

1.

Ο πρώτος λόγος αφορά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και παράβαση ουσιώδους τύπου.

Κατά την προσφεύγουσα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέλειψε να διευκρινίσει στην ανακοίνωση των αιτιάσεων το ιστορικό της όλης υποθέσεως, όπως εμφανίστηκε για πρώτη φορά με την προσβαλλόμενη απόφαση, στερώντας με τον τρόπο αυτό στην προσφεύγουσα τη δυνατότητα να προβάλει λυσιτελώς τους αμυντικούς ισχυρισμούς της κατά των αιτιάσεων της Επιτροπής, λόγος ικανός να δικαιολογήσει την εξ ολοκλήρου ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

2.

Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αφορά προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, έλλειψη αιτιολογίας και παράβαση ουσιώδους τύπου.

Κατά την προσφεύγουσα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας, κατά το μέτρο που η προσβαλλόμενη απόφαση (i) στερείται παντελώς αιτιολογίας ή στερείται επαρκούς αιτιολογίας όσον αφορά τη διαπίστωση της ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως σε όλα τα δρομολόγια· (ii) παρέλειψε να καθορίσει τη φύση και το περιεχόμενο των προσαπτομένων παραβάσεων με την επαρκή ακρίβεια που απαιτείται από τον νόμο· (iii) δεν διόρθωσε την εγγενή αντίφαση μεταξύ μιας ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως και των τεσσάρων χωριστών παραβάσεων, η οποία οδήγησε στην ακύρωση της αποφάσεως C (2010) 7694 τελικό της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2010, λόγοι ικανοί να δικαιολογήσουν την εξ ολοκλήρου ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

3.

Ο τρίτος λόγος ακυρώσεως αφορά πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και πρόδηλο νομικό σφάλμα όσον αφορά τη διαπίστωση ότι αερομεταφορείς εγκατεστημένοι εκτός της Ένωσης ή του ΕΟΧ δεν έχουν δικαίωμα να πραγματοποιούν δρομολόγια διευρωπαϊκών αεροπορικών γραμμών.

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (i) εσφαλμένως έκρινε με το άρθρο 1, παράγραφος 1 και στο άρθρο 1, παράγραφος 4, της προσβαλλομένης αποφάσεως ότι η προσφεύγουσα μετείχε σε παράβαση ή παραβάσεις σχετικές με δρομολόγια μεταξύ αερολιμένων του ΕΟΧ και μεταξύ αερολιμένων της ΕΕ και αερολιμένων της Ελβετίας, στους οποίους δεν είχε νομική ικανότητα να παρέχει υπηρεσίες αεροπορικών μεταφορών φορτίου· (ii) παρέβλεψε ή δεν έλαβε προσηκόντως υπόψη το διεθνές και ενωσιακό νομικό πλαίσιο που διέπει την άσκηση δικαιωμάτων αερομεταφορών· (iii) εφάρμοσε εσφαλμένως τη σχετική νομολογία, κρίνοντας ότι δεν υπήρχαν «ανυπέρβλητοι φραγμοί» για να παρέχει η προσφεύγουσα υπηρεσίες σε διευρωπαϊκές διαδρομές και ως εκ τούτου κακώς χαρακτήρισε την προσφεύγουσα ως δυνητικό ανταγωνιστή στις εν λόγω διαδρομές. Κατά την προσφεύγουσα, οι ανωτέρω εκτιμήσεις της Επιτροπής, στο σύνολό τους ή εκάστη εξ αυτών, συνιστούν πρόδηλα σφάλματα εκτιμήσεως και πρόδηλα νομικά σφάλματα και παρέχουν, μεμονωμένα ή συλλογικά, επαρκείς λόγους για την εξ ολοκλήρου ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως ή, επικουρικώς, για την ακύρωση του άρθρου 1, παράγραφος 1 και του άρθρου 1, παράγραφος 4, της εν λόγω αποφάσεως.

4.

Ο τέταρτος λόγος αφορά πρόδηλη νομική και πραγματική πλάνη όσον αφορά την αρμοδιότητα.

Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει νομικές και πραγματικές πλημμέλειες όσον αφορά (i) την εσφαλμένη επίκληση απολύτως νομίμων πράξεων σε δρομολόγια τρίτων χωρών με σκοπό να αποδειχθεί ή διαπιστωθεί παράβαση σε διευρωπαϊκά δρομολόγια, η τέλεση της οποίας είναι αδύνατη (λόγος ικανός να δικαιολογήσει την εξ ολοκλήρου ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως)· (ii) τον εσφαλμένο ισχυρισμό περί αρμοδιότητας επί της προβαλλόμενης συμπράξεως σχετικά με πτήσεις «επιστροφής» σε δρομολόγια τρίτων χωρών (λόγος ικανός να δικαιολογήσει την εξ ολοκλήρου ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως ή, επικουρικώς, την ακύρωση του άρθρου 1, παράγραφος 2 και του άρθρου 1, παράγραφος 3).

5.

Ο πέμπτος λόγος αφορά πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως των αποδεικτικών στοιχείων που επικαλείται εναντίον της προσφεύγουσας η Επιτροπή.

Κατά την προσφεύγουσα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή: (i) εφάρμοσε εσφαλμένα τον νόμο περί ενιαίας και διαρκούς παραβάσεως όσον αφορά τις αποδείξεις· (ii) παρέλειψε να επικαλεστεί ένα σύνολο αξιόπιστων αποδεικτικών στοιχείων και να αποδείξει, σύμφωνα με τα κατά νόμο κριτήρια, τα γεγονότα εις βάρος της προσφεύγουσας· και (iii) κακώς αρνήθηκε να δεχθεί την απόσυρση από την προσφεύγουσα της εσφαλμένης αιτήσεώς της περί επιείκειας και δεν έλαβε υπόψη της το αποτέλεσμα αυτής της αποσύρσεως στα αποδεικτικά στοιχεία που επικαλέστηκε εναντίον της προσφεύγουσας, λόγοι ικανοί να δικαιολογήσουν την εξ ολοκλήρου ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως.

6.

Με τον έκτο λόγο ζητείται, σε συνέχεια του πρώτου, δεύτερου, τρίτου, τέταρτου και πέμπτου λόγου ακυρώσεως, από το Γενικό Δικαστήριο να ακυρώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 3 ή, εναλλακτικώς, να το μειώσει σημαντικά, κατ’ ενάσκηση της πλήρους δικαιοδοσίας του, δυνάμει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ, του άρθρου 31, του κανονισμού 1/2003 και της πάγιας νομολογίας.