26.3.2018   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 112/16


Αναίρεση που άσκησε στις 18 Δεκεμβρίου 2017 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 10 Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση T-435/15, Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(Υπόθεση C-709/17 P)

(2018/C 112/21)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: J.-F. Brakeland, A. Demeneix, M. França)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd, European Bicycle Manufacturers Association

Αιτήματα

Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση T-435/15 Kolachi Raj Industrial (Private) Ltd κατά Επιτροπής, να απορρίψει την πρωτόδικη προσφυγή και να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα

ή, επικουρικώς,

να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προς επανεξέταση· να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα τόσο στον πρώτο βαθμό όσο και στην αναιρετική διαδικασία.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Η αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Επιτροπή αφορά την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 10ης Οκτωβρίου 2017 στην υπόθεση T-435/15. Με την εν λόγω απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε, στον βαθμό που αφορά την Kolachi Raj, τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/776 (1) της Επιτροπής, της 18ης Μαΐου 2015, με τον οποίο ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 502/2013 του Συμβουλίου στις εισαγωγές ποδηλάτων καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας επεκτείνεται στις εισαγωγές ποδηλάτων που αποστέλλονται από την Καμπότζη, το Πακιστάν και τις Φιλιππίνες είτε έχουν δηλωθεί ως καταγωγής Καμπότζης, Πακιστάν και Φιλιππινών είτε όχι.

Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η Επιτροπή προβάλλει έναν λόγο αναιρέσεως.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο β', του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ. Πρώτον, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο κακώς χρησιμοποίησε τους κανόνες καταγωγής κατά την εφαρμογή του άρθρου 13 του βασικού κανονισμού και κατά την ερμηνεία της λέξης «από» που διαλαμβάνεται στο άρθρο του 13, παράγραφος 2, στοιχείο β'. Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως περιόρισε το είδος των αποδείξεων που μπορεί να χρησιμοποιήσει η Επιτροπή για να αποδείξει ότι τα μέρη προέρχονται «από» τη χώρα που υπόκειται σε αντιντάμπινγκ μέτρα. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η ερμηνεία του Γενικού Δικαστηρίου έρχεται σε αντίθεση με το γράμμα, το πλαίσιο και τον σκοπό του άρθρου 13 του βασικού κανονισμού, καθώς και με τη νομολογία του Δικαστηρίου που αφορά τα μέτρα κατά της καταστρατηγήσεως.


(1)  EE 2015, L 122, σ. 4.