27.11.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 402/11


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Fővárosi Törvényszék (Ουγγαρία) στις 21 Αυγούστου 2017 — Lintner Györgyné κατά UniCredit Bank Hungary Zrt.

(Υπόθεση C-511/17)

(2017/C 402/12)

Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική

Αιτούν δικαστήριο

Fővárosi Törvényszék

Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης

Προσφεύγουσα: Lintner Györgyné

Καθής: UniCredit Bank Hungary Zrt.

Προδικαστικά ερωτήματα

1)

Έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες (1) –λαμβανομένης επίσης υπόψη της εθνικής ρυθμίσεως η οποία επιβάλλει την εκπροσώπηση ενώπιον δικαστηρίου– την έννοια ότι πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα εκάστη συμβατική ρήτρα ώστε να διαπιστώνεται κατά πόσον η ρήτρα αυτή μπορεί να θεωρηθεί καταχρηστική, ανεξαρτήτως του αν είναι πράγματι αναγκαία η εξέταση του συνόλου των όρων της συμβάσεως για να κριθεί η προβαλλόμενη στο πλαίσιο προσφυγής αξίωση;

2)

Ή μήπως, αντιθέτως προς τα εκτιθέμενα με το ερώτημα 1, έχει το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες την έννοια ότι για να διαπιστωθεί ο καταχρηστικός χαρακτήρας της ρήτρας επί της οποίας βασίζεται η αξίωση πρέπει να εξετασθούν όλοι οι λοιποί όροι της συμβάσεως;

3)

Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 2, μπορεί τούτο να σημαίνει ότι, για να θεμελιωθεί ο επίμαχος καταχρηστικός χαρακτήρας της ρήτρας, είναι αναγκαία η εξέταση του συνόλου της συμβάσεως, ήτοι ότι ο καταχρηστικός χαρακτήρας εκάστου στοιχείου της συμβάσεως δεν πρέπει να εξετασθεί αυτοτελώς και ανεξαρτήτως της προσβαλλόμενης στο πλαίσιο προσφυγής ρήτρας;


(1)  Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ 1993, L 95, σ. 29· διορθωτικό σε ΕΕ 2015, L 137, σ. 13).