24.4.2017   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 129/6


Αναίρεση που άσκησαν στις 14 Φεβρουαρίου 2017 οι TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV, Sambucus eV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) στις 15 Δεκεμβρίου 2016 στην υπόθεση T-177/13, TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV, Sambucus eV κατά Επιτροπής

(Υπόθεση C-82/17 P)

(2017/C 129/08)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Αναιρεσείουσες: TestBioTech eV, European Network of Scientists for Social and Environmental Responsibility eV, Sambucus eV (εκπρόσωποι: K. Smith QC, J. Stevenson, Barrister)

Λοιποί διάδικοι στην αναιρετική διαδικασία: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων, Monsanto Europe, Monsanto Company

Αιτήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:

να αναιρέσει τα σημεία 1 και 2 του διατακτικού της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως,

να επανεξετάσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ακυρώνοντας τις αποφάσεις της Επιτροπής σύμφωνα με τα αιτήματα των αναιρεσειουσών ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για εκ νέου πλήρη εξέταση της υποθέσεως. Η απόφαση ως προς το σημείο αυτό εξαρτάται από το ποιος λόγος ή ποιοι λόγοι αναιρέσεως θα γίνουν δεκτοί,

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι αναιρεσείουσες, και

να διατάξει κάθε άλλο αναγκαίο κατά την κρίση του μέτρο.

Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα

Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο να εξαφανίσει ή αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 15ης Δεκεμβρίου 2016, Testbiotech κ.λπ. κατά Επιτροπής (T-177/13, ECLI:EU:T:2016:736) (αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση) που επιδόθηκε στις αναιρεσείουσες την 19η Δεκεμβρίου 2016. Με την απόφαση αυτή, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που άσκησαν οι αναιρεσείουσες με αίτημα την ακύρωση τριών, κατ’ ουσίαν πανομοιότυπων, αποφάσεων της Επιτροπής που απευθύνονταν στις αναιρεσείουσες. Με τις αποφάσεις αυτές κρίθηκαν, ουσιαστικά, αβάσιμες οι αιτιάσεις τους σχετικά με την απόφαση 2012/347 (1) περί χορηγήσεως στην Monsanto Europe SA άδειας κυκλοφορίας στην αγορά για τη γενετικώς τροποποιημένη σόγια της «MON 87701 x MON 89788», σύμφωνα με τον κανονισμό 1829/2003 (2) για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές («κανονισμός για τα ΓΤ τρόφιμα»). Οι αποφάσεις αυτές θα αναφέρονται στο εξής ως οι «αποφάσεις της Επιτροπής».

Συνοπτικώς, απορρίπτοντας τα επιχειρήματα των αναιρεσειουσών κατά των αποφάσεων της Επιτροπής, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον:

α)

κήρυξε απαράδεκτα ορισμένα τμήματα των προσφυγών ακυρώσεως των αναιρεσειουσών για τον λόγο ότι οι αιτήσεις επανεξετάσεως που υποβλήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 10 του Κανονισμού Aarhus (3) δεν περιελάμβαναν όλες τις ακριβείς λεπτομέρειες ή τους λόγους που προτάθηκαν προς στήριξη των λόγων ακυρώσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και/ή επειδή δεν πληρούσαν άλλες διαδικαστικές απαιτήσεις·

β)

επέβαλε εσφαλμένα σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις («ΜΚΟ») που άσκησαν ένδικα βοηθήματα σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 12 του Κανονισμού Aarhus, επικαλούμενες την προστασία του περιβάλλοντος, βάρος αποδείξεως στο οποίο ήταν αδύνατο να ανταποκριθούν·

γ)

δεν αναγνώρισε ότι οι κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες εξέδωσε η EFSA σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που αυτή υπέχει από τον νόμο δημιούργησαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι θα τηρηθούν·

δ)

απεφάνθη ότι η αξιολόγηση ασφαλείας σε δύο στάδια, η οποία απαιτείται από τον κανονισμό για τα ΓΤ τρόφιμα (και από τις κατευθυντήριες γραμμές της EFSA), δεν χρειαζόταν να τηρηθεί και ότι το πρώτο στάδιο, ήτοι η σύγκριση της γενετικώς τροποποιημένης καλλιέργειας και τα χαρακτηριστικά της προϊόντα, θα μπορούσε, αυτό και μόνον, να είναι (και, στην προκειμένη περίπτωση, ήταν) επαρκές προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων που προβλέπονται από τον κανονισμό για τα ΓΤ τρόφιμα·

ε)

στηρίχθηκε στον κανονισμό (ΕΚ) 396/2005 (4) («κανονισμός για τα φυτοφάρμακα») προκειμένου να απορρίψει ορισμένα στοιχεία της αιτιάσεως των αναιρεσειουσών που αφορούσε την πλημμελή εξέταση της δυνητικής τοξικότητας της επίμαχης σόγιας και παρακολουθήσεως των επιπτώσεων αυτής μετά τη χορήγηση της εγκρίσεως.


(1)  Εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 2012, για την έγκριση της διάθεσης στην αγορά προϊόντων που περιέχουν, αποτελούνται ή παράγονται από γενετικώς τροποποιημένη σόγια MON 87701 × MON 89788 (MON-87701-2 × MON-89788-1) σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ 2012, L 171, σ. 13).

(2)  Κανονισμός (ΕΚ) 1829/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα και ζωοτροφές (ΕΕ 2003, L 268, σ. 1).

(3)  Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Aarhus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13).

(4)  Κανονισμός (ΕΚ) 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23 Φεβρουαρίου 2005, για τα ανώτατα όρια καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσα η πάνω στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης και για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2005, L 70, σ. 1).