22.2.2016   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 68/30


Προσφυγή της 28ης Νοεμβρίου 2015 — Micula κ.λπ. κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-704/15)

(2016/C 068/40)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγοντες: Viorel Micula (Oradea, Ρουμανία), European Drinks SA (Ștei, Ρουμανία), Rieni Drinks SA (Rieni, Ρουμανία), Transilvania General Import-Export SRL (Oradea), West Leasing International SRL (Pantasesti, Ρουμανία) (εκπρόσωποι: J. Derenne, A. Dashwood, D. Vallindas, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

Να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2015/1470 της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 2015, σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38517 (2014/C) (πρώην 2014/NN) την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ρουμανία — Διαιτητική απόφαση Μicula κατά Ρουμανίας της 11ης Δεκεμβρίου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2015) 2112] (ΕΕ 2015, L 232, σ. 43

επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που

i.

προσδιορίζει τον Viorel Micula ως «εργολάβο» και, επομένως, ως συμμετέχοντα στην ενιαία οικονομική οντότητα που συνιστά τον δικαιούχο της ενισχύσεως,

ii.

προσδιορίζει τον δικαιούχο της ενισχύσεως ως ενιαία οικονομική οντότητα που περιλαμβάνει τον Viorel Micula, τον Ioan Micula, τις S.C. European Food SA, S.C. Starmill S.R.L., S.C. Multipack, European Drinks SA, Rieni Drinks SA, Scandic Distilleries SA και Transilvania General Import-Export SRL, και

iii.

υποχρεώνει, στο άρθρο 2, παράγραφος 2, τους Viorel Micula, Ioan Micula, S.C. European Food SA, S.C. Starmill S.R.L., S.C. Multipack, European Drinks SA, Rieni Drinks SA, Scandic Distilleries SA, Transilvania General Import-Export SRL, και West Leasing SRL, από κοινού και αλληλεγγύως, να επιστρέψουν την κρατική ενίσχυση που έλαβε ο καθένας·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγοντες προβάλλουν οκτώ λόγους.

1.

Ο πρώτος λόγος αντλείται από αναρμοδιότητα και από κατάχρηση εξουσίας. Η Επιτροπή, χαρακτηρίζοντας εσφαλμένα την εκτέλεση της ICSID διαιτητικής απόφασης (στο εξής: διαιτητική απόφαση) ως χορήγηση κρατικής ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, επεξέτεινε την εξουσία της, την οποία διαθέτει σε σχέση με τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγεί η Ρουμανία μετά την προσχώρησή της στην ΕΕ, αναδρομικά στην περίοδο πριν την προσχώρηση. Η Επιτροπή δεν έχει προδήλως αρμοδιότητα να χρησιμοποιεί με τον τρόπο αυτόν την εξουσία της όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις. Η έκδοση αποφάσεως που έχει τέτοιο σκοπό και αποτέλεσμα συνιστά κατάχρηση εξουσίας.

2.

Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ

Πρώτον, η απόφαση δεν αποδεικνύει την ύπαρξη οικονομικού πλεονεκτήματος, δεδομένου ότι θεωρεί την εκτέλεση/εφαρμογή της διαιτητικής αποφάσεως ως ασυμβίβαστη ενίσχυση. Η παρούσα υπόθεση πληροί τις προϋποθέσεις της νομολογίας Αστερίς (απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 1988, Αστερίς κ.λπ., 106/87 έως 120/87). Οποιοδήποτε πλεονέκτημα (το οποίο δεν υφίσταται) είναι πριν από την προσχώρηση της Ρουμανίας στην ΕΕ και βρίσκεται επομένως εκτός του πεδίου εφαρμογής των κανόνων της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις. Δεύτερον, η απόφαση δεν αποδεικνύει την ύπαρξη επιλεκτικότητας. Η διμερής επενδυτική συμφωνία Ρουμανίας-Σουηδίας (ΔΕΣ — η οποία αποτελεί τη νομική βάση της διαιτητικής αποφάσεως) θεσπίζει ένα σύστημα γενικής ευθύνης το οποίο εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους επενδυτές. Τρίτον, η απόφαση δεν αποδεικνύει ότι το εν λόγω μέτρο μπορεί να καταλογιστεί στο ρουμανικό Δημόσιο. Η Ρουμανία δεν διαθέτει περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά την εκτέλεση της διαιτητικής αποφάσεως.

3.

Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση του άρθρου 351 ΣΛΕΕ και των γενικών αρχών του δικαίου. Το άρθρο 351 ΣΛΕΕ προστατεύει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ρουμανία μέσω της εκτέλεσης της ΔΕΣ με τη Σουηδία, κατά το διάστημα που επρόκειτο για συμφωνία μεταξύ ενός κράτους μέλους (Σουηδία) και μίας τρίτης χώρας (Ρουμανία), έναντι ενδεχόμενων επιπτώσεων των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ μετά την προσχώρηση της Ρουμανίας.

4.

Ο τέταρτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Οι αρχές της ΕΕ ενεθάρρυναν ενεργά τη σύναψη της ΔΕΣ και, κατά συνέπεια, δημιούργησαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι η προσπάθεια για την επιβολή της εν λόγω ΔΕΣ μέσω διαιτησίας δεν θα αποκλειστεί π.χ. βάσει των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις.

5.

Ο πέμπτος λόγος αντλείται, επικουρικώς, από το ότι η φερόμενη ενίσχυση έπρεπε να θεωρηθεί συμβατή ενίσχυση. Το επίμαχο εθνικό μέτρο που υπήρξε το αντικείμενο της διαιτησίας και της διαιτητικής αποφάσεως ουδέποτε κρίθηκε ως ασυμβίβαστο. Εν πάση περιπτώσει, το μέτρο αυτό είναι συμβατό με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ.

6.

Ο έκτος λόγος αντλείται, επικουρικώς, από το ότι η απόφαση προσδιορίζει εσφαλμένα τους δικαιούχους της φερόμενης ενισχύσεως. Η απόφαση δεν στοιχειοθετεί ότι ο Viorel και ο Ioan Micula συμμετέχουν στη φερόμενη ενία οικονομική οντότητα ή ότι υφίσταται εν προκειμένω μία τέτοια ενιαία οικονομική οντότητα.

7.

Ο έβδομος λόγος αντλείται από σφάλματα που αφορούν την ανάκτηση της ενισχύσεως που διέταξε η απόφαση. Η απόφαση προσδιορίζει εσφαλμένα τους δικαιούχους της φερομένης ενισχύσεως και διατάσσει την ανάκτηση από ιδιώτες και εταιρίες που δεν είναι δικαιούχοι της φερομένης ενισχύσεως.

8.

Ο όγδοος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους διαδικαστικού κανόνα (δικαίωμα ακροάσεως). Η απόφαση με την οποία κινήθηκε η επίσημη διαδικασία δεν αναφέρει σε κανένα σημείο τις προσφεύγουσες European Drinks, Rieni Drinks, West Leasing και Transilvania General Import-Export.