1.2.2016   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 38/69


Προσφυγή της 30ής Νοεμβρίου 2015 — Micula κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-694/15)

(2016/C 038/93)

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Ioan Micula (Oradea, Ρουμανία) (εκπρόσωποι: K. Struckmann, δικηγόρος, G. Forwood, Barrister, και A. Kadri, Solicitor)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

Να ακυρώσει την απόφαση (ΕΕ) 2015/1470 της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 2015 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.38517 (2014/C) (πρώην 2014/NN) την οποία έθεσε σε εφαρμογή η Ρουμανία — Διαιτητική απόφαση Μicula κατά Ρουμανίας της 11ης Δεκεμβρίου 2013 [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2015) 2112] (ΕΕ 2015, L 232, σ. 43

επικουρικώς, να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που (α) αφορά τον προσφεύγοντα, (β) δεν επιτρέπει στη Ρουμανία να συμμορφωθεί με την απόφαση, (γ) διατάσσει τη Ρουμανία να ανακτήσει κάθε ασυμβίβαστη ενίσχυση, (δ) κρίνει ότι ο προσφεύγων είναι από κοινού υπεύθυνος για την επιστροφή της ενισχύσεως που έλαβε οποιαδήποτε από τις οντότητες που προσδιορίζονται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της προσβαλλόμενης αποφάσεως·

να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής του, ο προσφεύγων προβάλλει οκτώ λόγους.

1.

Με τον πρώτο λόγο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει κατά το ότι εφάρμοσε εσφαλμένως το άρθρο 351 ΣΛΕΕ και τις γενικές αρχές του δικαίου στην παρούσα υπόθεση.

2.

Με τον δεύτερο λόγο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή κακώς έκρινε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το επίμαχο μέτρο παρέχει πλεονέκτημα στον προσφεύγοντα, ειδικότερα εκτιμώντας εσφαλμένως τον χρόνο κατά τον οποίο παρασχέθηκε το υποτιθέμενο πλεονέκτημα ή, επικουρικά, κρίνοντας ότι η καταβολή αποζημιώσεως συνιστά πλεονέκτημα.

3.

Με τον τρίτο λόγο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή εσφαλμένως έκρινε με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το επίμαχο μέτρο έπρεπε να καταλογιστεί στο ρουμανικό κράτος.

4.

Με τον τέταρτο λόγο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή εσφαλμένα εκτίμησε με την προσβαλλόμενη απόφαση τη συμβατότητα του επίμαχου μέτρου ενισχύσεως.

5.

Με τον πέμπτο λόγο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή εσφαλμένα προσδιόρισε με την προσβαλλόμενη απόφαση τους δικαιούχους της φερόμενης ενισχύσεως και δεν αιτιολόγησε το συμπέρασμά της, ειδικά κατά τον προσδιορισμό των φυσικών ή νομικών προσώπων που αποτελούν τη φερόμενη δικαιούχο επιχείρηση.

6.

Με τον έκτο λόγο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο με την προσβαλλόμενη απόφαση και υπερέβη την αρμοδιότητά της διατάσσοντας την ανάκτηση της φερόμενης ενισχύσεως.

7.

Με τον έβδομο λόγο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παραβίασε με την προσβαλλόμενη απόφαση την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

8.

Με τον όγδοο λόγο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει διότι δεν τηρήθηκε ουσιώδης τύπος της διαδικασίας, συγκεκριμένα το δικαίωμα ακροάσεως, το άρθρο 108, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, καθώς και το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999 (1).


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου [108 ΣΛΕΕ] (EE L 83, σ. 1) (όπως έχει τροποποιηθεί).