25.1.2016   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 27/66


Προσφυγή της 2ας Νοεμβρίου 2015 — LL κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-615/15)

(2016/C 027/84)

Γλώσσα διαδικασίας: η λιθουανική

Διάδικοι

Προσφεύγων: LL (Βίλνιους, Λιθουανία) (εκπρόσωπος: Julius Petrulionis)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα

Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση D(2014) 15503 του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 17ης Απριλίου 2014, και το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 2014-575, εκδοθέν στις 5 Μαΐου 2014 βάσει της αποφάσεως αυτής·

να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.

Η ορθότητα της καταβολής καθώς και το κύρος και η νομιμότητα της αναζητήσεώς του καταβληθέντος ποσού

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, στην απόφαση D(2014) 15503, ο Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποφάσισε, κατά τρόπο εντελώς αβάσιμο και παράνομο, ότι το ποσό των 37 728 ευρώ είχε καταβληθεί στον προσφεύγοντα αχρεωστήτως και διέταξε, κατά τρόπο αβάσιμο και παράνομο, βάσει του άρθρου 68 των Μέτρων εφαρμογής του Καθεστώτος των Βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του άρθρου 80 των Κανόνων Εφαρμογής του Δημοσιονομικού Κανονισμού, τον υπόλογο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αναζητήσει από τον προσφεύγοντα το ποσό των 37 728 ευρώ και, κατά την προβλεπόμενη διαδικασία, να ενημερώσει συναφώς τον προσφεύγοντα με το χρεωστικό σημείωμα αριθ. 2014-575.

Κατά τον προσφεύγοντα, ο Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατά τη λήψη της αποφάσεως, έλαβε υπόψη του μόνο δύο στοιχεία: την έκθεση της OLAF και το γεγονός ότι ο προσφεύγων δεν είχε προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία περί του ότι το καταβληθέν ποσό χρησιμοποιήθηκε για τον σκοπό για τον οποίο προοριζόταν. Εντούτοις, όπως υποστηρίζει ο προσφεύγων, δεν συνελέγησαν στοιχεία τα οποία να επιβεβαιώνουν ότι χρησιμοποίησε το ληφθέν ποσό για σκοπούς διαφορετικούς από αυτούς για τους οποίους προοριζόταν, κατά παράβαση του άρθρου 14 των Διατάξεων που αφορούν τα έξοδα και τις αποζημιώσεις των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η προθεσμία παραγραφής και η εφαρμογή των αρχών της εύλογης προθεσμίας, της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης

Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι, στην απόφαση D(2014) 15503 του Γενικού Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στο χρεωστικό σημείωμα αριθ. 2014-575, δεν τηρήθηκε η προθεσμία παραγραφής του άρθρου 81 του Δημοσιονομικού Κανονισμού και του άρθρου 93 των Κανόνων Εφαρμογής του Δημοσιονομικού Κανονισμού ούτε οι επιταγές των αρχών της εύλογης προθεσμίας, της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

Κατά τον προσφεύγοντα, τα εμπλεκόμενα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθυστέρησαν, αδικαιολογήτως και αδίκως και για παράλογα μακρό χρονικό διάστημα, να ασκήσουν τις εξουσίες τους και να λάβουν τις οικείες αποφάσεις. Κατά τον τρόπο αυτόν, προσβλήθηκαν τα δικαιώματα του προσφεύγοντος, περιλαμβανομένου του δικαιώματος άμυνας και της προσήκουσας ασκήσεως του δικαιώματος αυτού, δεδομένου ότι, λόγω του μακρού διαστήματος που παρήλθε μεταξύ των υπό έρευνα γεγονότων και της λήψεως των οικείων αποφάσεων, ο προσφεύγων στερήθηκε αντικειμενικώς τη δυνατότητα να αμυνθεί αποτελεσματικά κατά των κατηγοριών που του αποδόθηκαν, να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία και να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλισθεί ότι το υπό εξέταση ζήτημα θα επιλυθεί κατά τρόπο δίκαιο.