18.1.2016   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 16/40


Προσφυγή της 11ης Σεπτεμβρίου 2015 — Silver Plastics και Johannes Reifenhäuser κατά Επιτροπής

(Υπόθεση T-582/15)

(2016/C 016/50)

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Διάδικοι

Προσφεύγουσες: Silver Plastics GmbH & Co. KG (Troisdorf, Γερμανία) και Johannes Reifenhäuser Holding GmbH & Co. KG (Troisdorf) (εκπρόσωποι: M. Wirtz, S. Möller και W. Carstensen, δικηγόροι)

Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Αιτήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:

να ακυρώσει την απόφαση AT.39563 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2015, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες·

επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες, έτσι ώστε, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι προσφεύγουσες δεν συνιστούν ενιαία οικονομική οντότητα, το ποσό του προστίμου να μην υπερβαίνει το 10 % του κύκλου εργασιών που πραγματοποίησε η πρώτη προσφεύγουσα κατά την τελευταία εταιρική χρήση προ της εκδόσεως της αποφάσεως επιβολής προστίμου·

επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες, έτσι ώστε, λαμβάνοντας υπόψη την πραγματοποιηθείσα διάσπαση της [Reifenhäuser GmbH & Co KG] Maschinenfabrik, το ποσό του προστίμου να μην υπερβαίνει το 10 % του κύκλου εργασιών της πρώτης ή της δεύτερης προσφεύγουσας·

επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης, καθορίζοντας το βασικό ποσό του προστίμου αποκλειστικώς βάσει των κύκλων εργασιών που αφορούν τους δίσκους διογκωμένου πολυστυρενίου·

επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης, καθορίζοντας χωριστά πρόστιμα για τις κατηγορίες προϊόντων «δίσκοι διογκωμένου πολυστυρενίου» και «δίσκοι πολυπροπυλενίου», αφού ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές χρονικές περίοδοι της παραβάσεως·

επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες, μειώνοντας το ποσοστό του κύκλου εργασιών βάσει του οποίου καθορίστηκε το βασικό ποσό του προστίμου σε επίπεδο που να αντικατοπτρίζει προσηκόντως το γεγονός ότι οι συμπεριφορές της πρώτης προσφεύγουσας στη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης και στη Γαλλία ή, επικουρικώς, μόνο στη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης πρέπει να χαρακτηριστούν ως απλή ανταλλαγή πληροφοριών και όχι ως σοβαρής μορφής συμφωνίες καθορισμού των τιμών, καθώς και μη επιβάλλοντας αυξημένο πρόστιμο λόγω σοβαρότητας της παραβάσεως για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης ή/και τη Γαλλία·

επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες, υπολογίζοντας το πρόστιμο όσον αφορά τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης αποκλειστικώς βάσει των κύκλων εργασιών που πραγματοποιήθηκαν στη Γερμανία·

επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης, μη επιβάλλοντας αυξημένο πρόστιμο λόγω σοβαρότητας της παραβάσεως ή, επικουρικώς, μειώνοντας την επιβληθείσα λόγω της σοβαρότητας της παραβάσεως προσαύξηση, αφού λάβει υπόψη το γεγονός ότι οι τελεσθείσες στη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης παραβάσεις ήταν σαφώς λιγότερο βλαπτικές για τον ανταγωνισμό σε σχέση με εκείνες που τελέσθηκαν σε άλλες γεωγραφικές ζώνες·

επικουρικώς, να προβεί σε εύλογη μείωση του ποσού του προστίμου που επιβλήθηκε εις ολόκληρον στις προσφεύγουσες για τη ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης και τη Γαλλία·

να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι και κύρια επιχειρήματα

Οι προσφεύγουσες ζητούν την εν μέρει ακύρωση της αποφάσεως C(2015) 4336 τελικό της Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2015, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση AT.39563 — Συσκευασίες τροφίμων για λιανική πώληση).

Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν επτά λόγους ακυρώσεως.

1.

Πρώτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, και του άρθρου 23, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ·

Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή κακώς χαρακτήρισε τις συμπεριφορές της πρώτης προσφεύγουσας στη γεωγραφική ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης ως σοβαρής μορφής συμφωνίες καθορισμού των τιμών υπό τη μορφή μίας ενιαίας, κατ’ εξακολούθηση τελεσθείσας παραβάσεως στον τομέα της παραγωγής και διακινήσεως συνθετικών δίσκων πολυστυρενίου και πολυπροπυλενίου προοριζόμενων για τη βιομηχανία τροφίμων.

2.

Δεύτερος λόγος: Παράβαση του άρθρου 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ και του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 σε συνδυασμό με την αρχή της αυτεπάγγελτης εξετάσεως των πραγματικών περιστατικών

Συναφώς, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή δεν ανταποκρίθηκε επαρκώς στο βάρος αποδείξεως το οποίο φέρει και στην υποχρέωσή της αιτιολογήσεως.

3.

Τρίτος λόγος: Παραβίαση των συνταγματικά κατοχυρωμένων διαδικαστικών δικαιωμάτων των άρθρων 6, παράγραφοι 1, 2 και 3, στοιχείο δ', της ΕΣΔΑ, καθώς και των άρθρων 47, παράγραφος 2, 48 και 52 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι προσφεύγουσες προβάλλουν παράβαση των δικαιωμάτων τους ισότητας των όπλων και δίκαιης δίκης, καθόσον, παρά τα επανειλημμένα σχετικά αιτήματά τους, δεν κλήθηκαν προς εξέταση οι προταθέντες από αυτές μάρτυρες υπερασπίσεως ούτε έλαβε χώρα κατ’ αντιπαράσταση εξέταση ενός μάρτυρα κατηγορίας.

4.

Τέταρτος λόγος: Παράβαση των σημείων 24, 25 και 26 της ανακοινώσεως περί επιεικούς μεταχειρίσεως (2)

Περαιτέρω οι προσφεύγουσες επικρίνουν το γεγονός ότι δεν τους χορηγήθηκε μείωση του προστίμου για τις αποδείξεις που προσκόμισαν σχετικά με τις προσαπτόμενες παραβάσεις στη γεωγραφική ζώνη της Βορειοδυτικής Ευρώπης, καίτοι πληρούνταν οι σχετικές προϋποθέσεις.

5.

Πέμπτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 σε συνδυασμό με το άρθρο 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ

Η Επιτροπή κακώς δέχθηκε ότι οι προσφεύγουσες συνιστούν ενιαία οικονομική οντότητα και, συνεπώς, μία επιχείρηση κατά την έννοια των ανωτέρω παρατιθέμενων διατάξεων.

6.

Έκτος λόγος: Παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003

Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η Επιτροπή, μη λαμβάνοντας υπόψη τον τερματισμό της συμμετοχής της δεύτερης προσφεύγουσας στη Reifenhäuser GmbH & Co. KG Maschinenfabrik, οι έννομες συνέπειες του οποίου είχαν επέλθει κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως επιβολής του προστίμου, και συμπεριλαμβάνοντας τους κύκλους εργασιών της εν λόγω αποσπασθείσας επιχειρήσεως στον υπολογισμό του προστίμου, υπερέβη το κατά νόμο προβλεπόμενο ανώτατο όριο του προστίμου που ανέρχεται σε ποσοστό 10 % του κύκλου εργασιών της εμπλεκόμενης επιχειρήσεως.

7.

Έβδομος λόγος: Παράβαση του άρθρου 23, παράγραφοι 2, πρώτο εδάφιο, στοιχείο α', και 3, του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 σε συνδυασμό με τα σημεία 19, 20 και 25 των κατευθυντήριων γραμμών για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων (3) και την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως

Συναφώς, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι για όλες τις συμπράξεις τις οποίες αφορά η απόφαση επιβολής του προστίμου και για όλες τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις το βασικό ποσό υπολογίστηκε βάσει ενός ενιαίου ποσοστού 16 % του κύκλου εργασιών και η προσαύξηση λόγω σοβαρότητας της παραβάσεως σε ενιαίο ποσοστό 16 %, καίτοι οι δομές των επιμέρους συμπράξεων και η εξατομικευμένη συμμετοχή των επιχειρήσεων διαφοροποιούνταν σημαντικά μεταξύ τους, πράγμα που λειτούργησε δυσμενώς για τις προσφεύγουσες.


(1)  Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ L 1, σ. 1).

(2)  Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μη επιβολή και τη μείωση των προστίμων σε περιπτώσεις συμπράξεων (καρτέλ) (ΕΕ 2002, C 45, σ. 3).

(3)  Κατευθυντήριες γραμμές για τη μέθοδο υπολογισμού των προστίμων που επιβάλλονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 23, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (ΕΕ 2006, C 210, σ. 2).