11.5.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 155/30


Skarga wniesiona w dniu 19 lutego 2015 r. – Binca Seafoods/Komisja

(Sprawa T-94/15)

(2015/C 155/35)

Język postępowania: niemiecki

Strony

Strona skarżąca: Binca Seafoods GmbH (Monachium, Niemcy) (przedstawiciel: H. Schmidt, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1358/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do pochodzenia zwierząt akwakultury ekologicznej, praktyk gospodarskich w sektorze akwakultury, paszy dla zwierząt i produktów akwakultury ekologicznej oraz substancji dopuszczonych do stosowania w akwakulturze ekologicznej (Dz.U. L 365 s. 97).

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy: naruszenie art. 16 (gwarancja wolności prowadzenia działalności gospodarczej), 20 (zasada równego traktowania) i 21 (zasada niedyskryminacji) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej poprzez arbitralnie nierówne traktowanie.

Skarżąca podnosi, że Komisja Europejska przewidziała w rozporządzeniu wykonawczym środki przejściowe i przepisy szczególne dla innych akwakultur ekologicznych, ale w sposób arbitralny zaniechała przedłużenia kończącego się w dniu 1 stycznia 2015 r. okresu przejściowego określonego w art. 95 ust. 11 rozporządzenia nr 889/2008 (1).

Komisja Europejska wiedziała, że wprawdzie Pangasius od momentu tarła podlega pełnej hodowli ekologicznej, niemniej składanie ikry dokonywane przez samice hodowane w akwakulturach ekologicznych musi zostać wywołane poprzez podanie hormonów. Z uwagi na to, że nie jest to zgodne z ogólnymi przepisami przewidzianymi w przyszłym prawie Unii dotyczącym akwakultur, a inne metody wywoływania tarła są jeszcze w trakcie rozwoju, potrzebne jest przedłużenie okresu przejściowego.

2.

Zarzut drugi: naruszenie uprawnienia wykonawczego Rady

Skarżąca utrzymuje, że Komisja naruszyła uprawnienie Rady do tak ostrożnego rozwoju ram prawa Unii dotyczącego akwakultur ekologicznych, aby uwzględnić dotychczasowe postępy w ekologicznych technikach produkcji poprzez ustalenie terminu wygaśnięcia przepisów przejściowych, nie powodując jednak tego, że powstałe i zgodne z uznanymi regułami ekologicznie poświadczone akwakultury zostaną wyparte z rynku wskutek wygaśnięcia przepisów z 2009 r.

3.

Zarzut trzeci: naruszenie prawa do wolności handlu światowego

Komisja Europejska świadomie zdecydowała się nie uwzględnić wspólnie opracowanych zasad zawartych w Codex Alimentarius, chociaż nie kwestionowała zastosowania obecnych w tym kodeksie ogólnych reguł, popierając wspólnie z innymi członkami Codex Alimentarius ich sformułowanie stanowiące, że młode powstałe z nieekologicznego rozmnażania mogą być umieszczane w ekologicznych akwakulturach, jeżeli nie mogą one zostać rozmnożone w hodowli ekologicznej. Unia Europejska nie może wystąpić przeciwko temu porozumieniu bez naruszenia swoich zobowiązań wynikających z Porozumienia WTO w sprawie barier technicznych w handlu.


(1)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250, s. 1).