20.10.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 372/20


Skarga wniesiona w dniu 7 sierpnia 2014 r. – Xinyi PV Products (Anhui) Holdings przeciwko Komisji

(Sprawa T-586/14)

2014/C 372/25

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd (Anhui, Chińska Republika Ludowa) (przedstawiciele: Y. Melin i V. Akritidis, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 470/2014 z dnia 13 maja 2014 r. (1) nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz szkła solarnego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie do Xinyi PV Products (Anhui) Holdings Ltd; oraz

nakazanie Komisji i każdemu interwenientowi, który może być dopuszczony do sprawy na poparcie żądań Komisji, pokrycie kosztów tego postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy, w którym strona skarżąca utrzymuje, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie okoliczności faktycznych i prawnych stwierdzając z naruszeniem art. 2 ust. 7 lit. c) tiret trzecie rozporządzenia podstawowego, że koszty produkcji i sytuacja finansowa strony skarżącej podlegają znaczącym wahaniom wynikającym z przejścia od byłego nierynkowego systemu gospodarki.

2.

Zarzut drugi, w którym strona skarżąca twierdzi, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie i nie przytoczyła logicznego dowodu w zakresie, w jakim odjęła od ceny eksportowej strony skarżącej prowizję przedstawiciela w wysokości równej narzutowi stosowanemu wobec strony skarżącej przez spółkę powiązaną w Hong Kongu, nie wykazując w wystarczający sposób, że ta spółka powiązana rzeczywiście prowadzi działalności jako przedstawiciel pracujący na zasadzie prowizji, co narusza art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego.

3.

Zarzut trzeci, w którym strona skarżąca utrzymuje, że Komisja nie obliczyła ceny eksportowej strony skarżącej na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt sprzedawany do UE, ani też na podstawie ceny, po której produkt wywożony jest po raz pierwszy odsprzedawany niezależnemu nabywcy w UE, co narusza art. 2 ust. 8 i 9 rozporządzenia podstawowego.

4.

Czwarty zarzut, w którym strona skarżąca podnosi, że Komisja nie przekazała najważniejszych ustaleń i faktów, które umożliwiłyby zrozumienie, w jaki sposób obliczyła marginesy dumpingu i szkody strony skarżącej, co narusza art. 20 rozporządzenia podstawowego oraz art. 41 Karty praw podstawowych UE.


(1)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 470/2014 z dnia 13 maja 2014 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz szkła solarnego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 142, s. 1).