Ενεργειακή απόδοση (από το 2025)

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

Ενεργειακή απόδοση της ΕΕ

• Η εν λόγω οδηγία αναδιατυπώνει τη νομοθεσία της ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση, η οποία:
  • αποσκοπούσε στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης κατά 20% έως το 2020 και έως 32,5% έως το 2030 (σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990) και περιελάμβανε την απαίτηση να τεθούν εθνικοί στόχοι ενεργειακής απόδοσης από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ για την επίτευξη της·
  • προώθησε την ενεργειακή απόδοση σε ολόκληρη την ΕΕ μέσω κοινών μέτρων τα οποία κάλυπταν κάθε στάδιο της ενεργειακής αλυσίδας.
• Γενικά, τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υπερβαίνουν την οδηγία για την ενεργειακή απόδοση, επικεντρώνονται σε τομείς πολιτικής με τις μεγαλύτερες δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας και όπου απαιτείται μια κοινή προσέγγιση μεταξύ των κρατών μελών. Περιλαμβάνει νομοθεσία για:
  • τις βιομηχανικές εκπομπές, τον δημόσιο τομέα, την κατασκευή και ανακαίνιση κτιρίων, τους τομείς μεταφορών και ενεργειακού ανεφοδιασμού, καθώς και τον οικολογικό σχεδιασμό και τη σύσταση ενός ενιαίου συστήματος ενεργειακής επισήμανσης.

Υψώνοντας τον πήχη

• Ως μέρος της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας και σύμφωνα με τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε ένα σχέδιο κλιματικών στόχων για την αύξηση του στόχου της ΕΕ για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου σε τουλάχιστον 55% κάτω από τα επίπεδα του 1990, έως το 2030.
• Η παρούσα οδηγία θέτει στόχους ενεργειακής απόδοσης στο πλαίσιο του ευρύτερου αυτού στόχου.
• Οι στόχοι της οδηγίας έχουν τεθεί ως μέρος του σχεδίου repowerEU, το οποίο αποσκοπεί στη μείωση της εξάρτησης της ΕΕ από τις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων από τη Ρωσία.

Στόχοι, υποχρεώσεις και μηχανισμοί 2030

• Η οδηγία υψώνει τον πήχη για την ενεργειακή απόδοση της ΕΕ, απαιτώντας από τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν συλλογικά μια πρόσθετη μείωση κατά 11,7% στην κατανάλωση ενέργειας έως το 2030, σε σύγκριση με τις προβλέψεις του 2020. Αυτό ισοδυναμεί με στόχους ενεργειακής απόδοσης -40,5% και -38% για την πρωτογενή και τελική κατανάλωση ενέργειας αντίστοιχα, σε σύγκριση με το σενάριο αναφοράς του 2007 που χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα.
  • Η συνολική κατανάλωση ενέργειας στην ΕΕ έως το 2030 δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους 992,5 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου πετρελαίου για την πρωτογενή ενέργεια και τους 763 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου πετρελαίου για την τελική ενέργεια.
• Για να συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου, τα κράτη μέλη θα καθορίσουν ενδεικτικές εθνικές συνεισφορές χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό από αντικειμενικά κριτήρια που αντικατοπτρίζουν τις εθνικές συνθήκες.
• Ένας ενισχυμένος« μηχανισμός κάλυψης των κενών» ενεργοποιείται εάν τα κράτη μέλη καθυστερήσουν να καταβάλουν τις εθνικές τους συνεισφορές.
• Τα κράτη μέλη καλούνται να επιτύχουν σωρευτική εξοικονόμηση ενέργειας τελικής χρήσης για ολόκληρη την περίοδο επιβολής της υποχρέωσης για την περίοδο 2021 έως 2030, που ισοδυναμεί με νέα ετήσια εξοικονόμηση ύψους τουλάχιστον:
  • 0,8 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας την περίοδο 2021-2023·
  • 1,3% την περίοδο 2024-2025·
  • 1,5% την περίοδο 2026-2027· και
  • 1,9% την περίοδο 2028-2030.
• Υπάρχει ετήσιος στόχος μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας κατά 1,9% για τον δημόσιο τομέα στο σύνολό του και η ετήσια υποχρέωση ανακαίνισης κτιρίων κατά 3% επεκτείνεται σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης.

Ενεργειακή φτώχεια

Η οδηγία αντιμετωπίζει επίσης τις επιπτώσεις της ενεργειακής φτώχειας, με αυστηρότερες απαιτήσεις για τα κράτη μέλη ώστε να ευαισθητοποιούν και να παρέχουν πληροφόρηση σχετικά με την ενεργειακή απόδοση.