Γλωσσάριο σύνοψης

Βοήθεια Εξαγωγή σε PDF Εκτύπωση σελίδας 

Φορολογική εναρμόνιση

Οι ειδικές διατάξεις για τη φορολογία ορίζονται στα άρθρα 110 έως 113 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ (ΣΛΕΕ). Η φορολογική πολιτική της ΕΕ επικεντρώνεται κυρίως στην ομαλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς της, δηλ. στη διασφάλιση του ότι τα άτομα και οι επιχειρήσεις δεν έχουν να αντιμετωπίσουν εμπόδια στις διασυνοριακές οικονομικές δραστηριότητές τους.

Μπορούν επίσης να εγκρίνονται φορολογικά μέτρα σε επίπεδο ΕΕ ώστε να στηρίζονται οι πολιτικές για το περιβάλλον και την ενέργεια (άρθρα 192 και 194 αντίστοιχα της ΣΛΕΕ).

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θεωρεί ότι είναι απαραίτητη η διασυνοριακή εναρμόνιση των φορολογικών συστημάτων των χωρών της ΕΕ εφόσον δεν παρεμποδίζεται η καθιέρωση και λειτουργία της εσωτερικής αγοράς: οι χώρες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν ποιο είναι το σύστημα που θεωρούν πλέον κατάλληλο για τις ίδιες.

Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, πρέπει να αναλαμβάνεται δράση σε επίπεδο ΕΕ μόνο όταν η δράση σε επίπεδο μεμονωμένων χωρών δεν προσφέρει αποτελεσματικές λύσεις, οι οποίες μπορεί να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο ΕΕ.

Οι προσπάθειες εναρμόνισης της ΕΕ επικεντρώνονται πρωτίστως στη νομοθεσία σχετικά με τους φόρους σε αγαθά και υπηρεσίες (έμμεσοι φόροι, όπως ο φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης σε ενεργειακά προϊόντα, ηλεκτρική ενέργεια, οινόπνευμα και βιοµηχανοποιηµένα καπνά), παρά σε φόρους εισοδήματος ή κερδών (άμεσοι φόροι).