Γλωσσάριο σύνοψης

Βοήθεια Εξαγωγή σε PDF Εκτύπωση σελίδας 

Συμβιβασμός των Ιωαννίνων

Ο συμβιβασμός των Ιωαννίνων έλκει την ονομασία του από μια άτυπη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στα Ιωάννινα της Ελλάδας, στα τέλη Μαρτίου 1994. Κατά τη συνεδρίαση αυτή το Συμβούλιο εξέδωσε μία απόφαση όσον αφορά το ειδικό ζήτημα της ψήφου με ειδική πλειοψηφία σε μια διευρυμένη ΕΕ των 16 μελών. Στη συνέχεια, η απόφαση αυτή προσαρμόστηκε για να ληφθεί υπόψη η άρνηση προσχώρησης της Νορβηγίας. Ο συμβιβασμός ο οποίος επετεύχθη προέβλεπε ότι αν μέλη του Συμβουλίου που αντιπροσωπεύουν μεταξύ 23 (παλαιό κατώφλι αναστέλλουσας μειοψηφίας) και 26 ψήφων (νέο κατώφλι αναστέλλουσας μειοψηφίας) δηλώσουν την πρόθεσή τους να αντιταχθούν στη λήψη απόφασης από το Συμβούλιο με ειδική πλειοψηφία, το Συμβούλιο θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να καταλήξει, εντός εύλογης προθεσμίας, σε ικανοποιητική λύση που να μπορεί να εγκριθεί με τουλάχιστον 68 από 87 ψήφους.

Το άρθρο 16 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισάγει ένα νέο ορισμό του κανόνα ειδικής πλειοψηφίας, ο οποίος εφαρμόζεται από την 1η Νοεμβρίου 2014. Ωστόσο, μεταξύ αυτής της ημερομηνίας και της 31ης Μαρτίου 2017, κάθε χώρα της ΕΕ θα δύναται να απαιτεί την εφαρμογή των προηγούμενων κανόνων στάθμισης. Θα είναι επίσης δυνατή η επιβολή της εφαρμογής του «συμβιβασμού των Ιωαννίνων». Αυτό θα επιτρέπει σε χώρες που αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της ΕΕ ή τουλάχιστον τα τρία τέταρτα του αριθμού των χωρών της ΕΕ που είναι απαραίτητος για τη σύσταση μιας αναστέλλουσας μειοψηφίας να αντιταχθούν στην έγκριση πράξης από το Συμβούλιο με ειδική πλειοψηφία, σε μία προσπάθεια εύρεσης λύσης εντός εύλογης προθεσμίας. Από την 1η Απριλίου 2017 ο νέος κανόνας ειδικής πλειοψηφίας έχει καταστεί υποχρεωτικός. Τα κατώφλια ενεργοποίησης του «Συμβιβασμού των Ιωαννίνων» θα μειωθούν σε τουλάχιστον 55 % του πληθυσμού της ΕΕ ή τουλάχιστον 55 % του αριθμού των χωρών της ΕΕ που είναι απαραίτητος για τη σύσταση μίας αναστέλλουσας μειοψηφίας.