Γλωσσάριο σύνοψης

Βοήθεια Εξαγωγή σε PDF Εκτύπωση σελίδας 

Οικονομική πολιτική

Η οικονομική πολιτική καλύπτει ευρύ φάσμα ενεργειών που αναλαμβάνουν οι κυβερνήσεις για τη διαχείριση της οικονομίας τους. Μεταξύ αυτών είναι η νομισματική πολιτική (προσφορά και ζήτηση χρήματος), η φορολογία, ο προϋπολογισμός, η δημιουργία θέσεων απασχόλησης κ.λπ.

Η oικονομική και νομισματική ένωση (ΟΝΕ) προϋποθέτει αλληλεξάρτηση και στενό συντονισμό μεταξύ των εθνικών οικονομικών πολιτικών των χωρών της ΕΕ. Στην περίπτωση των χωρών της ζώνης του ευρώ, η νομισματική πολιτική εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Οι χώρες εκτός ευρωζώνης εξακολουθούν να διαχειρίζονται οι ίδιες τη νομισματική πολιτική τους.

Μολονότι άλλες οικονομικές πολιτικές παραμένουν στην αρμοδιότητα των κυβερνήσεων των χωρών της ΕΕ, πρέπει να υπάρχει στενός συντονισμός μεταξύ τους ούτως ώστε να λειτουργεί η ΟΝΕ όσο τον δυνατόν καλύτερα.

Λόγω των δυσκολιών που είχε η ΕΕ (ιδίως η ζώνη του ευρώ) να αντιμετωπίσει την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση δημόσιου χρέους, έχουν πραγματοποιηθεί μια σειρά από μεταρρυθμίσεις από το 2008:

  1. Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ενισχύθηκε από τη Συνθήκη για τη σταθερότητα, τον συντονισμό και τη διακυβέρνηση, η οποία τέθηκε σε ισχύ το 2013. Εγκρίθηκε το «εξάπτυχο» (6 νομοθετικές πράξεις) το οποίο ενισχύει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και τη μακροοικονομική εποπτεία των χωρών της ΕΕ, όπως επίσης και δύο περαιτέρω νομοθετικές πράξεις («δίπτυχο») οι οποίες προβλέπουν επιπλέον συντονισμό και παρακολούθηση στη ζώνη του ευρώ.
  2. Δημιουργήθηκε το Ευρωπαϊκό εξάμηνο, ένα ετήσιο πλαίσιο πολιτικού συντονισμού. Το Ευρωπαϊκό εξάμηνο επιδιώκει να εντοπίζει και να αντιμετωπίζει τις μακροοικονομικές ανισορροπίες μεταξύ των χωρών της ΕΕ καθώς και να εποπτεύει τη δημοσιονομική πολιτική. Επίσης, η Επιτροπή αναλύει τις πολιτικές διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων κάθε χώρας της ΕΕ και μετά εκδίδει συστάσεις ανά χώρα για την ανάληψη δράσης.
  3. Η δημιουργία μιας ενοποιημένης τραπεζικής ένωσης. Στόχος της είναι να ευθυγραμμιστεί η ευθύνη εποπτείας, εξυγίανσης και χρηματοδότησης σε επίπεδο ΕΕ και να διασφαλιστεί ότι οι τράπεζες της ζώνης τους ευρώ συμμορφώνονται με τους ενιαίους κανόνες. Οι τράπεζες και οι μέτοχοί τους θα είναι υπεύθυνοι για ενδεχόμενες ζημίες, και όχι οι φορολογούμενοι.