Deze strekt tot de harmonisatie van de verschillende nationale overheidsstelsels voor exportkredietverzekering¹ om ervoor te zorgen dat er geen concurrentieverstoring plaatsvindt tussen bedrijven binnen de EU.
De algemene beginselen voor verzekeringsdekking, premies, landenbeleid en kennisgevingsprocedures zijn erin vastgelegd.

KERNPUNTEN

De richtlijn is van toepassing op verzekeringsdekking voor de export van goederen en diensten. Alle instellingen die de dekking direct of indirect bieden, moeten aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen.
De gedekte risico's kunnen commerciële, politieke, fabricatie- of kredietrisico's zijn.
Verzekeraars zijn aansprakelijk indien de schade rechtstreeks of onrechtstreeks is toe te schrijven aan verschillende oorzaken zoals insolventie van de debiteur of politieke of economische ontwikkelingen.
Verzekeraars zijn niet aansprakelijk voor schade die is toe te schrijven aan factoren zoals:
- een handelen of nalaten van de verzekerde, of
- het niet-nakomen door onderaannemers van hun verplichtingen.
Schadevergoedingen moeten onmiddellijk of uiterlijk binnen een maand na afloop van de wachttermijn² worden uitbetaald.
Premies moeten:
- overeenstemmen met het gedekte landen-, soevereine, openbare en/of publieke risico;
- de adequate weergave vormen van de omvang en de kwaliteit van de dekking;
- toereikend zijn om de bedrijfskosten en -verliezen op lange termijn te dekken.
Het landenbeleid moet een beoordeling van de risico's weergeven, met name de totale uitstaande risico's van een land en/of de waarde van nieuw te dekken contracten.
De voor transparantie in het systeem ontworpen kennisgevingsprocedures zijn van toepassing op:
- jaarlijkse kennisgevingen ter informatie,
- kennisgevingen voor het nemen van besluiten,
- kennisgevingen vooraf en achteraf ter informatie.
De richtlijn is niet van toepassing op verzekeringsdekking voor:
- inschrijvingen,
- vooruitbetalingen,
- uitvoerings- of inhoudingsgaranties³,
- ter plaatse gebruikte bouwmachines en bouwmateriaal.

VANAF WANNEER IS DE RICHTLIJN VAN TOEPASSING?

De richtlijn is vanaf 8 juni 1998 van toepassing. EU-landen moesten de richtlijn vóór 1 april 1999 omzetten in nationale wetgeving.

* KERNBEGRIPPEN

Stelsels voor exportkredietverzekering: deze beschermen exporteurs van producten en diensten tegen het risico van niet-betaling door een buitenlandse klant. Door de exporteur te voorzien van de voorwaardelijke verzekering dat er wordt betaald indien de buitenlandse afnemer niet in staat is te betalen, reduceren deze stelsels de betalingsrisico's die verband houden met zakendoen in het buitenland.
Wachttermijn: de termijn die gelijk is aan de tijd die verstrijkt voordat het gedekte risico ontstaat.
Uitvoerings- of inhoudingsgaranties: garanties die een klant beschermen vanaf het moment waarop een taak of project is voltooid. Deze garanderen dat de aannemer alle werkzaamheden zal ondernemen die nodig zijn om gebreken te herstellen die zijn ontdekt onmiddellijk na de voltooiing van het contract, ook indien de aannemer volledig is betaald.

BELANGRIJKSTE DOCUMENT

Richtlijn 98/29/EG van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de harmonisatie van de voornaamste bepalingen inzake de exportkredietverzekering op middellange en lange termijn (PB L 148 van 19.5.1998, blz. 22-32)

Achtereenvolgende wijzigingen in Richtlijn 98/29/EG werden opgenomen in de basistekst. Deze geconsolideerde versie heeft uitsluitend documentaire waarde.

laatste bijwerking 30.1.2017

Naar boven

Choose the experimental features you want to try

Titel en vindplaats

SAMENVATTING VAN:

WAT IS HET DOEL VAN DEZE RICHTLIJN?

KERNPUNTEN

VANAF WANNEER IS DE RICHTLIJN VAN TOEPASSING?

* KERNBEGRIPPEN

BELANGRIJKSTE DOCUMENT

GERELATEERD DOCUMENT