Gemeenschappelijke woordenlijst overheidsopdrachten

KERNPUNTEN

• Bij de verordening wordt één enkel classificatiesysteem vastgesteld, de gemeenschappelijke woordenlijst overheidsopdrachten of „common procurement vocabulary” (CPV). Met deze classificatie wordt getracht de kenmerken van de contracten voor leveringen, werken en diensten te dekken. Doordat de CPV de referenties standaardiseert die door de aanbestedende diensten worden gebruikt bij de omschrijving van het voorwerp van hun opdrachten, wordt gezorgd voor een grotere transparantie van de overheidsopdrachten die onder de EU-richtlijnen vallen.
• Het gebruik van de CPV maakt het voor potentiële opdrachtnemers, zoals bedrijven, eenvoudiger om zakelijke mogelijkheden te vinden en het vermindert het risico op fouten in de vertaling van de aankondigingen, aangezien de CPV beschikbaar is in alle officiële EU-talen.
• De CPV verbindt met elke cijfercode de omschrijving van het voorwerp van een opdracht, waarvan een versie in elk van de officiële talen van de EU bestaat. De CPV omvat:
  • een basiswoordenlijst die is gebaseerd op een boomstructuur en een reeks codes bevat die bestaan uit 8 cijfers en een negende cijfer dat dient voor de verificatie van de voorgaande cijfers;
  • een aanvullende woordenlijst die de beschrijving van het voorwerp van de opdracht aanvult door middel van preciseringen betreffende de aard of de bestemming van het onderwerp van de opdracht.
• De lijst van de CPV-codes en de schakelschema’s tussen de CPV en andere nomenclaturen kunnen worden geraadpleegd op de internetsite SIMAP „Informatie over Europese overheidsopdrachten”.
• De huidige CPV heeft ten doel dit instrument gebruiksvriendelijker te maken door de nadruk minder op de materialen en meer op de producten te leggen. Bovendien werd de CPV-hiërarchie gestroomlijnd.
• De website van TED zorgt voor de publicatie van de aankondigingen van de onder de EU-richtlijnen vallende overheidsopdrachten in serie „S” van het Publicatieblad. Sinds 2003 gebruikt TED de CPV-codes, die verplicht werden vanaf de goedkeuring van de herziening van de Richtlijnen 2004/17/EG) en 2004/18/EG (later respectievelijk ingetrokken door Richtlijnen 2014/25/EU en 2014/24/EU).