Help Print this page 

Document 52016DC0416

Title and reference
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY Czwarte sprawozdanie w sprawie relokacji i przesiedlenia

COM/2016/0416 final
Multilingual display
Text

Bruksela, dnia 15.6.2016

COM(2016) 416 final

KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY

Czwarte sprawozdanie w sprawie relokacji i przesiedlenia


1Wprowadzenie

W czwartym sprawozdaniu w sprawie relokacji i przesiedlenia przedstawiono aktualną sytuację w porównaniu z poprzednim sprawozdaniem z 15 maja 1 i oceniono działania podjęte przez wszystkie właściwe zainteresowane podmioty w okresie od 13 maja 2016 r. do 14 czerwca (okres sprawozdawczy) na rzecz wykonania zaleceń sformułowanych w celu przyspieszenia realizacji systemów relokacji i przesiedlenia.

Od 13 maja 2016 r. do Grecji przybyło 876 osób 2 . Liczba ta zdaje się potwierdzać spadkową tendencję przyjazdów w wyniku realizacji oświadczenia UE-Turcja. W Grecji przebywa łącznie ponad 57 000 migrantów, z czego około 8 450 osób na wyspach i około 49 000 osób w kontynentalnej części Grecji 3 . Zgodnie z szacunkami Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) 4 65 % migrantów przebywających w kontynentalnej części Grecji (tj. około 30 000 osób) posiada obywatelstwo uprawniające do relokacji. We Włoszech poprawa warunków pogodowych spowodowała spodziewany wzrost napływu migrantów. Od 13 maja do Włoch przybyły 14 852 osoby 5 , co stanowi liczbę zbliżoną do notowanej w analogicznym okresie 2015 r. W ostatnim tygodniu maja odnotowano gwałtowny wzrost liczby osób przybywających, tj. do wybrzeży Włoch przybyło ponad 14 000 osób, co stanowiło również gwałtowny wzrost liczby osób posiadających obywatelstwo uprawniające do relokacji (głównie Erytrejczyków, którzy stanowili do 35 % osób nowo przybyłych). Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych 4 000 Erytrejczyków oczekuje we Włoszech na relokację.

W okresie objętym sprawozdaniem liczba relokacji zwiększyła się w porównaniu z poprzednim miesiącem. Przeniesiono 780 dodatkowych osób, czyli ponad dwukrotnie więcej niż w poprzednim okresie, dzięki czemu całkowita liczba przeniesionych osób wzrosła do 2 280 (1 503 przeniesionych z Grecji i 777 z Włoch). Pomimo iż jest to znaczny postęp, liczba ta jest w dalszym ciągu daleka od zaproponowanego przez Komisję celu relokacji 6 000 osób na miesiąc. Ponadto swoje wysiłki w zakresie relokacji nadal zwiększały zasadniczo te same państwa członkowskie, co w poprzednich sprawozdaniach. W przypadku Włoch liczba relokacji i zobowiązań pozostaje na wyjątkowo niskim poziomie, biorąc pod uwagę rosnącą liczbę osób przybywających do Włoch, które mogą złożyć wnioski o relokację. Ogólnie rzecz biorąc, postępy w zakresie relokacji są w dalszym ciągu niezadowalające.

Jeżeli chodzi o przesiedlenia, do tej pory objęto nimi 7 272 osoby z uzgodnionej w ramach programu z lipca 2015 r. liczby 22 504, głównie z Turcji, Jordanii i Libanu. W ramach działań uzgodnionych w oświadczeniu UE-Turcja, których realizacja rozpoczęła się dopiero 4 kwietnia, 6 z Turcji do UE przesiedlono 511 osób w ramach mechanizmu 1:1, z czego 330 w okresie od poprzedniego sprawozdania.

2Relokacja

2.1Działania podejmowane przez państwa członkowskie relokacji

Od 13 maja do 14 czerwca przeniesiono 780 dodatkowych osób, 594 z Grecji (do Belgii, Finlandii, Francji, Luksemburga, Niderlandów, Portugalii i Hiszpanii oraz na Maltę) 7 i 186 z Włoch (do Belgii, Finlandii, Francji, Niderlandów, Portugalii, Słowenii, Hiszpanii i Szwajcarii oraz na Cypr i Maltę) 8 . W dniu 9 czerwca Francja przeprowadziła relokację 139 osób z Grecji, pokazując w ten sposób, że można dokonać relokacji dużej liczby osób w ramach jednej operacji. W okresie sprawozdawczym Francja przeprowadziła relokację łącznie 236 osób. Portugalia, w równym stopniu zobowiązana do przeprowadzania relokacji, w okresie sprawozdawczym przeprowadziła relokację 168 osób, Finlandia – 70 osób, Luksemburg – 41 osób, a Malta – 15 osób, w ramach stałych miesięcznych relokacji. Do końca czerwca planowane jest dodatkowe 511 relokacji z Grecji 9 i 6 z Włoch 10 .

Pomimo zwiększenia liczby przeniesionych osób, państwa członkowskie w dalszym ciągu są dalekie od osiągnięcia docelowych kwot w ramach programu relokacji określonych w decyzjach Rady. Ponieważ zbliżamy się do połowy okresu obowiązywania decyzji Rady, warto podsumować dotychczasowe działania: relokacja kształtuje się na poziomie zaledwie 2 %. Pięć państw członkowskich (Austria, Chorwacja, Węgry, Polska i Słowacja) nie przeprowadziło relokacji ani jednego wnioskodawcy; siedem państw członkowskich (Belgia, Bułgaria, Republika Czeska, Niemcy, Litwa, Rumunia i Hiszpania) przeprowadziło relokację tylko 1 % swojej docelowej kwoty; i tylko cztery państwa członkowskie (Finlandia, Luksemburg, Malta i Portugalia) przeprowadziły relokację ponad 10 % swojej docelowej kwoty 11 .

Działania zmierzające do rozwiązania kwestii ograniczonej liczby zobowiązań: jedenaście państw członkowskich (Bułgaria, Finlandia, Francja, Niemcy, Łotwa, Luksemburg, Niderlandy, Portugalia, Słowacja – jej pierwsze zobowiązanie, Hiszpania i Rumunia) 12 i jedno państwo stowarzyszone (Szwajcaria) 13 przedstawiły 1 955 nowych wskazań gotowości do szybkiej relokacji wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową („ zobowiązania formalne”). Większość zobowiązań formalnych podjęto na potrzeby relokacji z Grecji (1 605), podczas gdy liczba zobowiązań formalnych jest szczególnie niska w odniesieniu do Włoch (350). Łączna liczba zobowiązań formalnych podjętych przez państwa członkowskie relokacji wynosi 7 731 (2 048 14 odnosi się do Włoch, a 5 683 15 – do Grecji).

Austria 16 i Węgry nadal nie złożyły żadnego zobowiązania. Ponadto Polska w dalszym ciągu stosuje de facto zawieszenie procedury relokacji 17 . Wreszcie, większość państw członkowskich nie przekazała dotychczas zobowiązań spójnych wielkościowo z ich docelową kwotą wyznaczoną na cały okres obowiązywania decyzji (np. Chorwacja, Niemcy, Polska, Republika Czeska i Słowacja złożyły zobowiązania odpowiadające zaledwie 1–2 % ich docelowej kwoty). 

Działania zmierzające do skrócenia czasu udzielania odpowiedzi na wnioski o relokację: te same państwa członkowskie (Finlandia, Francja, Luksemburg, Malta i Słowenia), co w poprzednim okresie sprawozdawczym, oraz Szwajcaria podejmują wysiłki zmierzające do skrócenia czasu udzielania odpowiedzi na wnioski o relokację.

Systematycznie prowadzone przez państwa członkowskie relokacji dodatkowe postępowania sprawdzające są głównym czynnikiem, który wydłuża czas udzielania odpowiedzi powyżej terminu dwutygodniowego, a nawet powyżej terminu dwumiesięcznego, który jest określony w decyzjach Rady dotyczących zakończenia całej procedury relokacji. Państwa członkowskie powinny poprawić swoje zdolności w zakresie rozpatrywania wniosków o relokację oraz powinny dopilnować, aby postępowania sprawdzające były prowadzone w sposób zapewniający przestrzeganie dwutygodniowego terminu udzielania odpowiedzi. Grecja i Włochy, wspierane przez Frontex i Europol, odpowiadają za przeprowadzanie kontroli bezpieczeństwa i nie przesyłają wniosków o relokację tym osobom, które stwarzają zagrożenie dla bezpieczeństwa. W czasie podejmowania decyzji na temat ewentualnej potrzeby przeprowadzenia dodatkowych postępowań sprawdzających państwa członkowskie relokacji powinny stosować podejście uwzględniające proporcjonalność, biorąc pod uwagę już przeprowadzone kontrole. Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) przeprowadza wywiady w celu określenia potencjalnych powodów wykluczenia podczas rejestracji wniosków; w razie potrzeby tę praktykę można rozszerzyć o dodatkowe elementy.

W okresie sprawozdawczym szereg państw członkowskich (Bułgaria, Republika Czeska, Estonia, Francja, Łotwa, Litwa i Słowacja) odrzuciło wnioski o relokację albo bez przedstawienia uzasadnionych przyczyn, albo z powodów innych niż określone w decyzjach Rady w sprawie relokacji 18 . Nieuzasadnienie odrzucenia wniosków o relokację jest sprzeczne z literą decyzji Rady w sprawie relokacji oraz z duchem lojalnej współpracy.

Działania zmierzające do sprostania wyzwaniom związanym z relokacją wnioskodawców wymagających szczególnego traktowania, w tym małoletnich bez opieki: w 2016 r. do 31 maja do Włoch przybyło drogą morską 7 152 małoletnich, z czego 6 658 (93 %) bez opieki, co stanowi 15 % wszystkich przybyłych osób oraz wzrost o 170 % w porównaniu z tym samym okresem w 2015 r. 1 021 z nich to byli małoletni Erytrejczycy (w większości bez opieki) oraz 32 Syryjczyków. W okresie od 1 do 31 maja do Włoch przybyło 3 113 małoletnich bez opieki, z czego 876 Erytrejczyków i 4 Irakijczyków. W Grecji, chociaż nie można określić liczby osób przybyłych w tym samym okresie, Krajowe Centrum Solidarności Społecznej (EKKA) podało, że od początku 2016 r. do centrum zostało skierowanych 1 609 małoletnich bez opieki w celu otrzymania zakwaterowania, z czego 585 osób jest obecnie zakwaterowanych w wyspecjalizowanych placówkach, a 625 czeka na zakwaterowanie 19 .

Jednocześnie tempo relokacji małoletnich bez opieki pozostaje niezwykle niskie. Od 13 maja dwóch małoletnich bez opieki zostało przeniesionych z Grecji do Luksemburga, dzięki czemu całkowita liczba przeniesionych małoletnich bez opieki wzrosła do 23. Relokacja trzech kolejnych małoletnich bez opieki z Grecji do Finlandii jest zaplanowana na 24 czerwca. Tylko kilka państw członkowskich jest skłonnych zgodzić się na relokację małoletnich bez opieki; zaproponowana liczba miejsca relokacji nie będzie wystarczająca dla wszystkich małoletnich bez opieki uprawnionych do relokacji. Więcej państw członkowskich powinno w trybie pilnym udostępnić miejsca dla małoletnich bez opieki w ramach swoich oficjalnych zobowiązań.

Działania zmierzające do zwiększenia zaufania do mechanizmu wśród migrantów: Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) oraz EASO współpracują z określonymi państwami członkowskimi relokacji (np. Łotwą, Rumunią) w zakresie opracowywania materiałów informacyjnych, w szczególności filmów wideo, w których wnioskodawcy, których relokacja zakończyła się powodzeniem, dzielą się swoimi doświadczeniami. Inne państwa członkowskie, na przykład Portugalia, również rozważają podobne podejście. EASO, we współpracy ze służbami audiowizualnymi Rady, opracował film wideo 20 przedstawiający doświadczenia syryjskiej rodziny, która została przeniesiona do Francji. We Włoszech IOM testuje możliwość prowadzenia przez Skype’a rozmów pomiędzy przeniesionymi wnioskodawcami a tymi, którzy mają zostać przeniesieni, w ramach przedwyjazdowego programu orientacyjnego.

Działania zmierzające do wzmocnienia zdolności EASO na potrzeby wspierania Włoch i Grecji: ostatnie ogłoszenie EASO o naborze ekspertów do Włoch, opublikowane 28 maja 2016 r., dotyczyło 35 dodatkowych ekspertów. Według stanu na dzień 6 czerwca otrzymano 15 ofert 21 ; pozostałe są obecnie omawiane. Do Włoch oddelegowano łącznie 29 ekspertów oraz 27 mediatorów kulturowych, lecz ich liczba jest niewystarczająca, aby sprostać rosnącemu napływowi osób przybywających w miesiącach letnich. Dlatego w trybie pilnym należy oddelegować więcej ekspertów i mediatorów kulturowych na dłuższy czas.

Jeśli chodzi o Grecję, ostatnie ogłoszenie o naborze ekspertów 22 na potrzeby wsparcia systemu relokacji w Grecji dotyczyło 62 ekspertów. Dotychczas państwa członkowskie i państwa stowarzyszone wyznaczyły do oddelegowania 58 ekspertów 23 . Do Grecji oddelegowano łącznie 39 ekspertów oraz 29 tłumaczy ustnych, lecz ich liczba jest niewystarczająca, aby obsłużyć rosnącą liczbę rejestracji po zakończeniu akcji masowej rejestracji wstępnej. W związku z tym EASO planuje ogłosić nabór na kolejnych 50 ekspertów i 50 mediatorów kulturowych.

2.2Działania podjęte przez Grecję i Włochy, w tym wnioski z planów działania

Grecja

Działania zmierzające do zapewnienia pełnej operacyjności hotspotów: obecnie funkcjonują w pełni wszystkie hotspoty.

Działania na rzecz przyspieszenia rejestracji i obsługi imigrantów: dnia 8 czerwca grecka służba azylowa, w ścisłej współpracy z UNHCR i EASO, uruchomiła akcję masowej rejestracji wstępnej, skierowaną do około 49 000 osób przebywających obecnie w placówkach w Grecji kontynentalnej 24 . Akcja ta ma potrwać do końca lipca. Materiały informacyjne przygotowano w kilku językach (tj. w językach angielskim, arabskim, dari, perskim i paszto). Dwie mobilne jednostki rejestracyjne (jedna przewidziana dla południowego, a druga dla północnego regionu Grecji), składające się z 60 pracowników, będą przeprowadzały wstępną rejestrację 1 400 osób dziennie. W mobilnych jednostkach rejestracyjnych będą pracować zespoły mieszane, złożone z pracowników służby azylowej, oddelegowanego personelu UNHCR i IOM, ekspertów EASO (łącznie 16) i tłumaczy ustnych z organizacji pozarządowej MetACTION. W tę akcję będzie zaangażowanych łącznie ponad 260 pracowników, którzy będą pracować sześć dni w tygodniu.

Oczekuje się, że akcja masowej rejestracji wstępnej ułatwi i przyspieszy pełną rejestrację wniosków o ochronę międzynarodową. Ta akcja wesprze również wysiłki greckiej służby azylowej na rzecz wzmocnienia identyfikacji większości migrantów o nieuregulowanym statusie, którzy mogą również potrzebować ochrony międzynarodowej, znajdujących się w części kontynentalnej (w tym szczegółowych danych dotyczących obywatelstwa, wieku i trudnej sytuacji) w celu klasyfikacji migrantów do czterech kategorii określonych według procedur do zastosowania takich jak: procedura relokacji, przeniesienia w ramach systemu dublińskiego, krajowa procedura azylowa i dobrowolny powrót. Przewiduje się, że 60–65% osób wstępnie zarejestrowanych posiada obywatelstwo uprawniające do relokacji.

Działania służące poprawie zdolności greckiej służby azylowej w zakresie rejestracji: w okresie sprawozdawczym zwiększono liczbę mieszanych zespołów służby azylowej/EASO ds. rejestracji, w których skład wchodzi – oprócz personelu służby azylowej – 9 ekspertów w Atenach, 7 ekspertów w Salonikach i 3 ekspertów w Alexandropouli; z kolei eksperci EASO i pracownicy jednostki dublińskiej rozpoczęli w Atenach pracę dwuzmianową. Aby zaradzić swoim ograniczeniom kadrowym, według stanu na dzień 6 czerwca grecka służba azylowa oddelegowała 22 pracowników do nadzorowania akcji rejestracji wstępnej. Ich zadanie będzie polegało na koordynacji i usprawnieniu pracy 34 pracowników kontraktowych oddelegowanych przez UNHCR do pracy w służbie azylowej w charakterze rejestratorów. Oznacza to, że w trakcie masowej rejestracji wstępnej zdolność służby azylowej w zakresie rozpatrywania wniosków o relokację będzie utrzymywać się na stałym poziomie obsługi 150 osób dziennie i nie zostanie zwiększona odpowiednio do zapotrzebowania w trakcie akcji rejestracji wstępnej.

Znaczący wzrost zdolności w zakresie obsługi wniosków jest jednak oczekiwany pod koniec akcji rejestracji wstępnej. Pracownicy, którzy zostali obecnie oddelegowani do wsparcia akcji, wrócą do rozpatrywania wniosków o relokację. Poza tym akcja rejestracji wstępnej przyczyni się do zwiększenia skuteczności oraz usprawnienia planowania późniejszej procedury rejestracyjnej. W trakcie rejestracji wstępnej bezpośrednio w bazie danych greckiej służby azylowej zostanie utworzony plik zawierający już wygenerowane informacje, z którego będą mogły korzystać mieszane zespoły służby azylowej/EASO ds. rejestracji. W rezultacie zmieni się również skład mieszanych zespołów. Obecnie stosowany system zakłada, że jeden referent z greckiej służby azylowej może pracować z jednym ekspertem EASO i jednym tłumaczem ustnym. Po zakończeniu akcji rejestracji wstępnej, której celem jest, między innymi, zwiększenie skuteczności rejestracji, oczekuje się jednak, że jeden referent z greckiej służby azylowej będzie mógł pracować z pięcioma lub więcej ekspertami EASO, co w rezultacie przyczyni się do znacznego zwiększenia dziennej zdolności w zakresie rozpatrywania wniosków. W tym celu EASO zaoferował greckiej służbie azylowej niezwłoczne oddelegowanie 50 ekspertów ds. rejestracji (i 50 tłumaczy ustnych), aby zapewnić płynne przejście pomiędzy rejestracją wstępną a pełną rejestracją.

Ogólnie rzecz biorąc, jak pokazano na wykresie poniżej, zdolność greckiej służby azylowej w zakresie rozpatrywania i przesyłania wniosków o relokację stale wzrasta. Jak wskazano w poprzednim sprawozdaniu, podczas gdy zwiększeniu liczby rejestracji towarzyszył analogiczny wzrost liczby zobowiązań, zdolność przesyłania wniosków o relokację wzrasta w o wiele szybszym tempie niż szybkość udzielania odpowiedzi przez państwa członkowskie relokacji. W okresie sprawozdawczym luka ta tak naprawdę zwiększyła się: Grecja przesłała łącznie 1 481 wniosków o relokację, podczas gdy państwa członkowskie relokacji otrzymały tylko 605 nowych zatwierdzeń. Ta różnica tempa może stać się istotnym wąskim gardłem w następstwie akcji masowej rejestracji wstępnej.

Podsumowując, w dalszym ciągu wymagana jest znaczna poprawa zdolności greckiej służby azylowej w zakresie rozpatrywania nie tylko wniosków o relokację, lecz także wniosków o azyl, jak wskazano w zaleceniu Komisji skierowanym do Republiki Greckiej w sprawie pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia (UE) nr 604/2013 (C(2016) 3805).

Działania zmierzające do poprawy koordynacji i skrócenia czasu udzielania odpowiedzi na wnioski o relokację: zatwierdzenie protokołu relokacji zostało przesunięte na 8 lipca w celu uwzględnienia pierwszych wyników akcji masowej rejestracji wstępnej. Rejestracja wstępna została przeprowadzona w Grecji i najważniejsze informacje zawarte w formularzu wniosku o relokację zostały przetłumaczone na język angielski. Wnioski rejestracyjne są obecnie wypełniane przez ekspertów EASO z państw członkowskich w języku angielskim i następnie zostaną przekazane w całości potencjalnym państwom członkowskim relokacji w celu ułatwienia im analizy dokumentów.

Działania zmierzające do poprawy zdolności w zakresie przyjmowania w Grecji: według stanu na dzień 10 czerwca całkowita zdolność przyjmowania migrantów w Grecji wynosi ponad 50 000 miejsc 25 w ośrodkach tymczasowych i stałych zarówno dla migrantów o nieuregulowanym statusie, jak i dla osób mogących potrzebować ochrony międzynarodowej, które złożą lub złożyły wnioski o azyl. Ośrodki te należy jednak w istotnym stopniu usprawnić, tak aby spełniały odpowiednie normy 26 . Spośród 20 000 miejsc zapewnionych przez UNHCR osobom wnioskującym o relokację w ramach programu wynajmu w grudniu 2015 r., według stanu na 6 czerwca, dostępnych było 6 385 miejsc, w tym 1 833 miejsca w hotelach / całych budynkach, 3 351 w mieszkaniach, 908 miejsc w centrum Lagadikia, 165 miejsc u rodzin przyjmujących i 128 miejsc w wyspecjalizowanych placówkach dla małoletnich bez opieki.

Jednym z głównych czynników spowalniających relokację w Grecji, oprócz długiego czasu udzielania odpowiedzi przez państwa członkowskie relokacji, jest fakt, że osoby ubiegające się o relokację są rozproszone po całym kraju. Grecja zobowiązała się do utworzenia trzech centrów relokacji (dwóch na północy kraju oraz głównego centrum tranzytowego w regionie Attyki), mogących zakwaterować 6 000 osób ubiegających się o relokację, aby scentralizować liczne procedury relokacji (np. badania lekarskie, udzielanie informacji przedwyjazdowych, dodatkowe kontrole, a nawet, w miarę możliwości, powiadomienia). W tym kontekście UNHCR zobowiązało się do udostępnienia na rzecz centrów relokacji, w ramach programu wynajmu, 6 000 miejsc umożliwiających zakwaterowanie wszystkich w pełni zarejestrowanych osób ubiegających się o relokację 27 .

Według stanu na dzień 14 czerwca utworzono jednak tylko jedno z trzech centrów relokacji, do których utworzenia zobowiązały się władze greckie, a mianowicie centrum Lagadikia. Na pozostałe dwa centra władze greckie nie wyznaczyły jeszcze odpowiednich lokalizacji. Greckie władze i UNHCR w dalszym ciągu prowadzą rozmowy dotyczące udostępnienia większej liczby terenów przeznaczonych na budowę wydzielonych centrów relokacji, zwłaszcza w regionie Attyki 28 . Utworzenie tego rodzaju centrów relokacji jest sprawą niezwykle pilną, ponieważ pomoże uniknąć dalszych wąskich gardeł oraz problemów operacyjnych po zakończeniu akcji masowej rejestracji wstępnej.

Włochy

Działania zmierzające do zapewnienia pełnej operacyjności hotspotów: obecnie działają hotspoty w Pozzallo, Trapani, Tarencie i na Lampedusie. W Pozzallo nadal konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych robót budowlanych, aby jeszcze bardziej poprawić funkcjonalność i warunki pracy hotspotu. W Tarencie należy podwyższyć ogrodzenie obiektu i zainstalować klimatyzację, aby zapewnić zorganizowane zarządzanie przepływem migrantów w obiekcie. Wskutek spiętrzenia liczby przyjazdów w ostatnich dniach wyraźnie widać, że dostępna pojemność działających hotspotów nie będzie wystarczająca w miesiącach letnich. W związku z tym Włochy powinny przyspieszyć tworzenie kolejnych hotspotów, których uruchomienie zostało już zapowiedziane.

Biorąc pod uwagę, że wiele osób schodzi na ląd poza aktualnymi obszarami hotspotów, władze Włoch we współpracy z agencjami UE powinny przyspieszyć tworzenie mobilnych hotspotów, które powinny zacząć działać przed okresem letnim. W dniu 7 czerwca 2016 r. Komisja przekazała włoskiemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych wykaz propozycji dotyczących usprawnienia hotspotów, opartych na odbytych wizytach oraz informacjach przekazanych przez agencje UE.

Działania zmierzające do poprawy koordynacji: 17 maja 2016 r. przyjęto i przekazano właściwym władzom lokalnym standardowe procedury operacyjne dla włoskich hotspotów 29 . Planowana jest również sesja informacyjna poświęcona tym procedurom dla właściwych zainteresowanych podmiotów we wszystkich hotspotach (za jej organizację odpowiada włoskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych we współpracy z Komisją oraz agencjami Frontex i Europol, a także EASO, UNHCR i IOM).

Konieczna jest jednak koordynacja pracy różnych włoskich departamentów i podmiotów w zakresie relokacji, w szczególności w odniesieniu do przekazywania informacji w ramach kolejnych etapów procedury relokacji. W tym celu Komisja wspiera władze włoskie w opracowaniu protokołu relokacji, aby zapewnić pilne i szybkie stosowanie procedury relokacji. W protokole opisuje się zadania każdego podmiotu i określa konkretne ramy czasowe każdego etapu procesu relokacji, w tym czas odpowiedzi państw członkowskich relokacji, aby przyspieszyć relokację. Pierwszy projekt protokołu relokacji ma zostać omówiony na kolejnym spotkaniu oficerów łącznikowych w połowie lipca.

Działania zmierzające do poprawy zdolności obsługi we Włoszech: zdolność władz włoskich w zakresie rejestracji i rozpatrywania wniosków wymaga poprawy. Jak wynika ze sprawozdań EASO, znaczna liczba osób, które złożyły wnioski, czeka na rejestrację swoich wniosków, a rejestracja wniosku jest niezbędnym krokiem w procesie relokacji. EASO udziela władzom włoskim wsparcia, lecz potrzebni będą dodatkowi eksperci, aby obsłużyć rosnącą liczbę przybywających do Włoch osób ubiegających się o relokację, posiadających obywatelstwo uprawniające do relokacji. Według stanu na maj 2016 r. działają dwa nowe centra rejestracji w Mineo i Tarencie. Oprócz tego we Włoszech działają trzy specjalne centra na potrzeby relokacji (w miejscowościach Villa Sikania/Agrigento, Bari i Crotone). Skuteczność centrów rejestracji i, w szerszej perspektywie, procesu rejestracji można by zwiększyć, gdyby mobilne zespoły (w razie potrzeby mieszane zespoły składające się z ekspertów EASO i włoskiej służby policyjnej) mogły prowadzić rejestrację oraz mogły zapewnić kompleksową rejestrację wniosków w centrach relokacji i w innych lokalizacjach, w szczególności w Rzymie 30 .

Działania zmierzające do skrócenia czasu udzielania odpowiedzi na wnioski o relokację: Włochy stosują bardzo surową politykę, która zabrania prowadzenia dodatkowych postępowań sprawdzających przez państwa członkowskie relokacji. W rezultacie niektóre państwa członkowskie nie przeprowadzają relokacji żadnych wnioskodawców z Włoch. Elastyczność jest potrzebna po obu stronach: państwa członkowskie powinny znaleźć alternatywne rozwiązanie dla postępowań sprawdzających oraz ściśle ograniczyć do minimum wszelkie wnioski w tym zakresie (dopuszczalne w indywidualnych i należycie uzasadnionych przypadkach), a władze włoskie powinny zezwolić na prowadzenie postępowań sprawdzających w tych ograniczonych przypadkach. W budowaniu zaufania oraz ograniczeniu zwracania się przez państwa członkowskie relokacji o zezwolenie na dodatkowe postępowania sprawdzające mogłoby również pomóc zaangażowanie ekspertów EASO w prowadzenie obszerniejszych wywiadów, jak również wysyłanie przez władze włoskie formularza bezpieczeństwa zawierającego wykaz różnych kontroli, którym została poddana dana osoba na każdym etapie procedury, oraz wyniki tych kontroli. Proces relokacji usprawniłoby również powołanie oficera łącznikowego ds. bezpieczeństwa po stronie włoskiej. Włochy i inne państwa członkowskie zachęca się również do niezwłocznego opracowania dwustronnych umów o współpracy lub do skorzystania z innych istniejących kanałów współpracy policyjnej i instrumentów umożliwiających organom ścigania i Europolowi porównywanie i wymianę danych dotyczących odcisków palców do celów bezpieczeństwa i dochodzenia karnego.

Działania zmierzające do sprostania wyzwaniom związanym z relokacją wnioskodawców wymagających szczególnego traktowania oraz małoletnich bez opieki: procedury szczególne mające na celu usprawnienie relokacji małoletnich bez opieki nie zostały jeszcze opracowane. Staje się to głównym priorytetem, zważywszy również na to, że małoletni bez opieki (jak również inne grupy szczególnie wrażliwe) powinni być traktowani priorytetowo zgodnie z decyzjami Rady w sprawie relokacji, oraz na rosnącą liczbę przybywających do Włoch małoletnich bez opieki z Erytrei.

Działania zmierzające do zwiększenia zaufania do mechanizmu wśród migrantów oraz unikania przypadków wycofywania się z procesu relokacji: na początkowych etapach relokacji osoby uprawnione do relokacji nie chciały przystąpić do programu częściowo ze względu na brak zaufania. Sytuacja ta znacznie się zmieniła. Jak wynika ze sprawozdań EASO, UNHCR i organizacji zarządzających różnymi centrami C.A.R.A (centro di accoglienza richiedenti asilo), hotspotami i centrami relokacji, prawie wszystkie osoby uprawnione do relokacji są skłonne wziąć udział w programie. Zaufanie to jest jednak kruche; długa procedura i ewentualne problemy związane z warunkami przyjmowania w państwach członkowskich relokacji mogą z łatwością osłabić wiarygodność programu i odwrócić tę pozytywną tendencję.

2.3Działania Komisji i agencji UE

Komisja Europejska

Komisja nadal zapewnia wsparcie w praktyce dla Włoch i Grecji. Komisja zorganizowała specjalne spotkania na temat likwidacji wąskich gardeł przy relokacji małoletnich bez opieki oraz odbyła ostatnio kilka wizyt we Włoszech w celu określenia możliwych sposobów przyspieszenia relokacji i tym samym osiągnięcia tempa relokacji zbliżonego do tego w Grecji. Komisja nadal pracuje z holenderską prezydencją Rady UE nad opracowaniem kwestionariusza służącego określeniu obaw państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa oraz sposobów ich usunięcia.

Komisja udzieliła Grecji znacznego wsparcia finansowego, aby pomóc Grecji w zapewnieniu zgodności jej systemu zarządzania w dziedzinie azylu ze standardami UE. W dniu 20 maja z funduszy w obszarze spraw wewnętrznych (Funduszu Azylu, Migracji i Integracji (AMIF) oraz Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ISF)) wypłacono – w ramach finansowania kryzysowego – 56 milionów EUR, w tym władzom greckim (13 milionów EUR), IOM (13 milionów EUR) i UNHCR (30 milionów EUR), aby poprawić zdolność władz greckich w zakresie rejestracji nowo przybyłych migrantów oraz rozpatrywania ich wniosków o azyl; z kolei 24 maja Komisja przekazała EASO – w ramach finansowania kryzysowego (AMIF) – 25 milionów EUR na zwiększenie wsparcia udzielanego władzom greckim. Uwzględniając ostatnio przekazane środki, od początku 2015 r. Komisja wypłaciła Grecji łącznie 262 miliony EUR – w ramach pomocy w sytuacjach kryzysowych – z funduszy w obszarze spraw wewnętrznych (AMIF i ISF), albo bezpośrednio władzom greckim albo za pośrednictwem agencji UE i organizacji międzynarodowych działających w kraju 31 .

Wreszcie, w ramach prowadzonego przez siebie monitorowania wdrożenia decyzji Rady dotyczących relokacji, Komisja zwracała się i nadal będzie się zwracać do tych państw członkowskich, które jeszcze nie zrealizowały swoich zobowiązań.

Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu

Działania zmierzające do przyspieszenia procesu relokacji oraz poprawy zdolności Grecji i Włoch w zakresie rejestracji: w okresie sprawozdawczym Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) zwiększył swoje wsparcie na rzecz greckiej służby azylowej z 24 do 39 ekspertów z państw członkowskich. 19 ekspertów wspiera proces rejestracji bezpośrednio poprzez wspólne rozpatrywanie wniosków. Jeden ekspert wspiera pracę jednostki dublińskiej, a 18 ekspertów jest zaangażowanych w wymianę informacji, zarządzanie dwiema infoliniami oraz udzielanie informacji dotyczących rejestracji, relokacji i procedur dublińskich w obozach. Dalsze planowane zwiększenie liczby personelu, obejmujące oddelegowanie kolejnych 18 ekspertów z państw członkowskich do wsparcia rejestracji, musiało zostać przesunięte, ponieważ szereg pracowników służby azylowej jest zaangażowanych w akcję rejestracji wstępnej. Aby uniknąć tworzenia się zaległości na etapie rejestracji, po zakończeniu rejestracji wstępnej EASO w dalszym ciągu planuje intensyfikację wsparcia procesu rejestracji ze swojej strony. Delegacja EASO odwiedziła Grecję, aby przyjrzeć się możliwościom dalszego wsparcia procesu dopasowania (ukierunkowanego na przydział wnioskodawców do konkretnych państw członkowskich), oraz wydała zalecenia dotyczące usprawnienia tego procesu.

EASO oddelegował do Włoch 29 z 61 ekspertów, o których zabiegano, z państw członkowskich i państw stowarzyszonych: 6 ekspertów do hotspotów, 5 ekspertów do dwóch mobilnych zespołów (z siedzibą w Rzymie i Katanii), 12 ekspertów do centrów relokacji i 6 ekspertów do jednostki dublińskiej w Rzymie. EASO oddelegował również 48 mediatorów kulturowych (mających wesprzeć komunikację z obywatelami pochodzenia arabskiego, tigryjskiego i kurdyjskiego) do wsparcia procesu relokacji (według stanu na dzień 6 czerwca w terenie pracuje 36 mediatorów kulturowych).

Zespoły wsparcia EASO w dziedzinie azylu opracowały plan awaryjny, który został uzgodniony z władzami włoskimi i którego celem jest zarządzanie spodziewanym wzrostem liczby osób przybywających; plan ten przedstawia dodatkowe środki wsparcia, które należy wdrożyć w celu zapewnienia kontynuacji procesu relokacji w odpowiednim tempie. Zgodnie z tym planem potrzeba 74 dodatkowych ekspertów EASO. EASO w dalszym ciągu stosuje elastyczne podejście dzięki oddelegowaniu mobilnych zespołów, chociaż biorąc pod uwagę rosnącą liczbę osób ubiegających się o relokację, należy wzmocnić mobilne zespoły z siedzibą w Katanii i Rzymie . Dodatkowy personel będzie również potrzebny po otwarciu nowych hotspotów zgodnie z planami ogłoszonymi przez władze włoskie.

3Przesiedlenia

Na podstawie informacji otrzymanych od uczestniczących państw do 10 czerwca 2016 r. w ramach programu przesiedleń z dnia 20 lipca 2015 r. przesiedlono 7 272 osoby do 19 państw (Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Irlandia, Islandia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Niderlandy, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Republika Czeska, Szwajcaria, Szwecja, Włochy i Zjednoczone Królestwo). Większość państw uczestniczących w programie wskazała, że podejmowane przez nie działania w zakresie przesiedleń ukierunkowane są głównie, choć nie wyłącznie, na Syryjczyków przebywających w Jordanii, Libanie i Turcji. Państwa członkowskie powinny rozważyć w przyszłości włączenie do zakresu swoich działań przesiedleń z państw priorytetowych określonych w porozumieniach 32 .

Liczba przesiedleń z Turcji stale się zwiększa, wraz z finalizowaniem przez państwa członkowskie ich oceny dokumentów przekazanych im przez Turcję za pośrednictwem UNHCR. Od 4 kwietnia 2016 r. z Turcji przesiedlono 511 Syryjczyków w ramach tej części mechanizmu 1:1, która dotyczy przesiedleń 33 . Coraz więcej państw członkowski bierze również aktywny udział w tym mechanizmie. Od czasu poprzedniego sprawozdania z postępów przesiedlenia odbywają się nie tylko do Finlandii, Niemiec, Niderlandów, Szwecji i na Litwę, lecz także do Włoch, Luksemburga i Portugalii.

Obecnie w Radzie w ścisłej współpracy z Komisją, EASO, UNHCR i IOM opracowywane są standardowe procedury operacyjne dla programu dobrowolnego przyjmowania ze względów humanitarnych, który ma zostać uruchomiony, jak tylko nielegalne przekroczenia granicy pomiędzy Turcją a UE ustaną lub co najmniej zostaną znacznie i trwale ograniczone. Odnośny tekst został przedstawiony Turcji w dniu 7 czerwca w celu finalizacji negocjacji do końca miesiąca.

Chociaż Rada zatwierdziła na szczeblu COREPER przedłożony przez Komisję w dniu 21 marca 2016 r. wniosek mający na celu udostępnienie dodatkowych miejsc do przesiedleń lub innych form legalnego przyjęcia migrantów z Turcji w drodze zmiany decyzji Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września w celu relokacji osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z Włoch i Grecji, w dalszym ciągu oczekuje się na opinię Parlamentu Europejskiego w sprawie tej decyzji. Posłanka do Parlamentu Europejskiego Ska Keller (sprawozdawczyni) przedstawiła projekt opinii komisji LIBE w dniu 26 maja i ostateczny termin składania poprawek ustalono na 9 czerwca. Kilka państw członkowskich wyraziło swoje oczekiwanie, że porozumienie w sprawie przedmiotowego wniosku należy osiągnąć jak najszybciej.

4Perspektywy

Grecja w dalszym ciągu stoi w obliczu kryzysu humanitarnego, wymagającego szybkiego i pełnego wdrożenia zobowiązań przyjętych przez państwa członkowskie w decyzjach Rady w sprawie relokacji. Jeśli chodzi o Włochy oraz o spodziewane sezonowe wzorce migracji, liczba osób przybywających wzrasta gwałtownie w krótkich okresach, czemu towarzyszy schodzenie na ląd dużych grup w tym samym czasie, co przekłada się również na szybki wzrost liczby osób ubiegających się o relokację.

W konkluzjach Rady Europejskiej 34 dostrzega się pilny charakter sytuacji i wzywa się do przyspieszenia procesu relokacji. Wezwaniom szefów państw lub rządów powinny towarzyszyć zdecydowane działania podjęte przez właściwe służby krajowe w terenie.

Komisja odnotowuje dotychczasowe postępy i wysiłki, które znajdują odzwierciedlenie w rosnącej liczbie relokacji. Osiągnięte rezultaty nie stanowią jednak jeszcze dostatecznej odpowiedzi na składane wnioski, ani nie są proporcjonalne do skali wyzwania, któremu należy sprostać. Komisja stwierdziła w swoim pierwszym sprawozdaniu w sprawie relokacji i przesiedleń 35 , że co miesiąc powinno odbywać się co najmniej 6 000 przeniesień.

Miesiące letnie będą miały decydujące znaczenie dla relokacji. Grecja rozpoczęła akcję masowej, szybkiej rejestracji wstępnej, która przyspieszy identyfikację i pełną rejestrację osób wnioskujących o relokację.

Grecja musi w dalszym ciągu poprawiać swoją zdolność w zakresie rozpatrywania wniosków, aby uniknąć powstania wąskiego gardła po zakończeniu rejestracji wstępnej, której celem jest zapewnienie jak najszybszej pełnej rejestracji wniosków o relokację, a także musi stworzyć dodatkowe centra relokacji i zapewnić relokację osób do niej uprawnionych.

Jeśli chodzi o Włochy, gwałtowny wzrost liczby osób ubiegających się o relokację (4 000 Erytrejczyków złożyło wnioski o relokację), który jest wynikiem akcji informacyjnej oraz rosnącej liczby osób przybywających, posiadających obywatelstwo uprawniające do relokacji, wymaga od władz włoskich szybkiego usprawnienia działania hotspotów i poprawy zdolności w zakresie rozpatrywania wniosków. Ponadto Włochy powinny przyjąć szczegółowe procedury umożliwiające relokację małoletnich bez opieki oraz poprawić warunki ich zakwaterowania.

Państwa członkowskie powinny ze swojej strony zapewnić – w trybie pilnym – odpowiednią reakcję poprzez zwiększenie liczby zobowiązań, dokładne zaplanowanie relokacji na okres najbliższych sześciu miesięcy i skrócenie czasu odpowiedzi na wnioski o relokację (w tym ograniczenie dodatkowych kontroli bezpieczeństwa do wyłącznie szczególnych i należycie uzasadnionych przypadków). Grecja i Włochy będą również potrzebować dodatkowego wsparcia ze strony państw członkowskich dla oddelegowania ekspertów EASO, aby zwiększyć zdolność w zakresie rejestracji; eksperci powinni zostać oddelegowani na co najmniej sześć miesięcy.

Komisja wzywa państwa członkowskie do pełnej realizacji ich zobowiązań wynikających z decyzji Rady w sprawie relokacji, a także wzywa wszystkie państwa członkowskie do aktywniejszego włączenia się w relokację oraz do realizacji swoich zobowiązań i relokacji zgodnie ze swoją alokacją. Państwa członkowskie, które jeszcze nie przyjęły żadnych zobowiązań lub które nie przeprowadziły jeszcze żadnej relokacji, powinny niezwłocznie podjąć odnośne działania.

Komisja będzie nadal ściśle monitorować wykonanie dwóch decyzji Rady w sprawie relokacji oraz składać comiesięczne sprawozdania z postępów. Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia działań w sytuacji, gdy państwa członkowskie nie wywiązują się ze swoich zobowiązań.

Jednocześnie państwa członkowskie powinny nadal wywiązywać się ze swoich zobowiązań w zakresie przesiedleń, w tym w ramach realizacji oświadczenia UE-Turcja 36 .

(1)

COM(2016) 222 final.

(2)

Przyjazdy nieuregulowane w okresie od 14 maja do 10 czerwca – Źródło Frontex, liczba zgłoszona przez Grecję zgodnie z dziennym sprawozdaniem Bałkanów Zachodnich.

(3)

Źródło: władze Grecji i UNHCR.

(4)

  http://data.unhcr.org/mediterranean/country.php?id=83 .

(5)

Liczba nieuregulowanych przyjazdów do Włoch przez granice morskie w okresie od 14 maja do 10 czerwca, zgłoszona i zarejestrowana za pomocą aplikacji do informowania o wspólnych działaniach (JORA) w ramach wspólnej operacji „Tryton” w 2016 r. Po potwierdzeniu dane mogą ulec zmianie.

(6)

SN 38/16, 18.03.2016 r.

(7)

20 osób do Belgii, 38 do Finlandii, 192 do Francji, 41 do Luksemburga, 13 na Maltę, 58 do Niderlandów, 148 do Portugalii i 84 do Hiszpanii.

(8)

5 osób do Belgii, 6 na Cypr, 32 do Finlandii, 44 do Francji, 2 na Maltę, 25 do Niderlandów, 20 do Portugalii, 6 na Słowenię, 22 do Hiszpanii i 24 do Szwajcarii.

(9)

29 osób na Cypr, 8 do Estonii, 57 do Finlandii, 126 do Francji, 31 do Irlandii, 18 na Łotwę, 27 na Litwę, 42 do Niderlandów, 61 do Portugalii, 52 do Rumunii i 60 do Hiszpanii.

(10)

6 na Cypr.

(11)

Finlandia – 16 %, Luksemburg – 13 %, Malta – 31 % i Portugalia – 13 %.

(12)

Bułgaria 50 w odniesieniu do Włoch i 50 w odniesieniu do Grecji, Estonia 20 w odniesieniu do Grecji, Finlandia 100 w odniesieniu do Włoch, Francja 50 w odniesieniu do Włoch i 400 w odniesieniu do Grecji, Niemcy 100 w odniesieniu do Grecji, Łotwa 55 w odniesieniu do Grecji, Litwa 10 w odniesieniu do Włoch i 80 w odniesieniu do Grecji, Luksemburg 20 w odniesieniu do Włoch i 30 w odniesieniu do Grecji, Niderlandy 50 w odniesieniu do Włoch i 100 w odniesieniu do Grecji, Portugalia 400 w odniesieniu do Grecji, Rumunia 70 w odniesieniu do Włoch i 130 w odniesieniu do Grecji, Słowacja 10 w odniesieniu do Grecji oraz Hiszpania 200 w odniesieniu do Grecji.

(13)

30 w odniesieniu do Grecji.

(14)

Należy zwrócić uwagę, że w poprzednim okresie sprawozdawczym nie uwzględniono zobowiązania formalnego złożonego przez Rumunię; z drugiej strony uwzględniono zobowiązanie złożone przez Luksemburg w odniesieniu do 30 osób, podczas gdy zobowiązanie formalne dotyczące 20 osób zostało złożone dopiero w bieżącym okresie sprawozdawczym.

(15)

Należy odnotować, że zobowiązanie formalne Chorwacji dotyczące 20 osób (10 w odniesieniu do Grecji i 10 w odniesieniu do Włoch) będzie ważne dopiero od lipca.

(16)

Austria korzysta z tymczasowego zawieszenia relokacji do 30 % przypisanych jej wnioskodawców na mocy decyzji Rady (UE) 2015/1601. W rezultacie Austria ma możliwość odroczenia relokacji 1 065 osób o jeden rok. Do Austrii mają jednak zastosowanie zwykłe zobowiązania prawne w zakresie relokacji dotyczące pozostałych docelowych kwot, zatem oczekuje się mimo wszystko na zobowiązania i relokacje.

(17)

Na początku kwietnia Polska zawiesiła rozpatrywanie 73 wniosków o relokację, przesłanych jej przez grecką służbę azylową na podstawie zobowiązania przedłożonego przez Polskę 16 grudnia 2015 r., co de facto oznacza zamrożenie procedury relokacji po okresie trzech i pół miesiąca po przedłożeniu zobowiązania. To samo dotyczy wniosków pochodzących z Włoch.

(18)

Należy zwrócić uwagę, że Republika Czeska i Słowacja odrzuciły większość nadesłanych wniosków o relokację.

(19)

Pozostałe 399 osób prawdopodobnie opuściło Grecję po otwarciu północnej granicy.

(20)

Dostępny na stronie internetowej: http://tvnewsroom.consilium.europa.eu/video/how-relocation-works-the-experience-of-a-syrian-family  

(21)

Szwajcaria, Litwa, Polska, Republika Czeska, Estonia, Wielka Brytania, Rumunia i Malta.

(22)

Jest to piąte ogłoszenie EASO o naborze skierowane do ekspertów na potrzeby wsparcia systemu relokacji w Grecji, które ogłoszono 21 kwietnia i o którym po raz pierwszy przekazano informacje w trzecim sprawozdaniu w sprawie relokacji i przesiedleń.

(23)

Finlandia, Francja, Niemcy, Litwa, Niderlandy, Norwegia, Polska, Rumunia i Szwecja.

(24)

https://www.easo.europa.eu/news-events/joint-press-release-pre-registration-asylum-seekers-greek-mainland-starting-today.

(25)

  http://www.media.gov.gr/index.php ;

http://rrse-smi.maps.arcgis.com/apps/MapSeries/index.html?appid=d5f377f7f6f2418b8ebadaae638df2e1

Takie ośrodki tymczasowe i stałe powstają obecnie na wyspach Morza Egejskiego w hotspotach oraz w kontynentalnej części Grecji. Według stanu na dzień 2 czerwca 2016 r. dostępnych jest zaledwie 1 108 miejsc stałego zakwaterowania, przeznaczonych wyłącznie dla osób ubiegających o ochronę międzynarodową oraz dla małoletnich bez opieki.

(26)

Zalecenie Komisji skierowane do Republiki Greckiej w sprawie pilnych środków, jakie Grecja powinna podjąć w związku ze wznowieniem przekazywania na mocy rozporządzenia (UE) nr 604/2013, C(2016) 3805.

(27)

Na zawartym z UNHCR porozumieniu w sprawie delegowania, które zakłada udostępnienie 20 000 miejsc w ramach programu wynajmu, skorzystają przede wszystkim osoby ubiegające się o azyl, które są uprawnione do relokacji, ale też mogą na nim skorzystać inne osoby ubiegające się o połączenie rodziny w innym państwie członkowskim UE oraz osoby ubiegające się o azyl w Grecji, a zwłaszcza wnioskodawcy wymagający szczególnego traktowania. Oczekuje się, że 6 000 miejsc, które zostaną udostępnione na rzecz centrów relokacji, stanie się podstawowym zakwaterowaniem osób ubiegających się o relokację.

(28)

Budowa centrów relokacji ma być finansowana przez UE w ramach porozumienia w sprawie delegowania zawartego z UNHCR, które dotyczy programu wynajmu.

(29)

Tekst jest ogólnie dostępny pod adresem: http://www.libertaciviliimmigrazione.dlci.interno.gov.it/it/hotspot .

(30)

Taka możliwość istnieje w niektórych centrach relokacji, lecz nie w centrum w Castelnuovo di Porto, które nie zostało oficjalnie wyznaczone jako centrum relokacji, ale przez które przechodzi znaczna liczba osób ubiegających się o relokację, zanim zostaną one przeniesione do innego państwa członkowskiego.

(31)

 Udzielona pomoc w sytuacjach kryzysowych stanowi uzupełnienie 509 milionów EUR przekazanych Grecji na okres 2014–2020 za pośrednictwem jej programów krajowych w ramach funduszy w obszarze spraw wewnętrznych (AMIF i ISF), przy czym znaczne środki finansowe są również przekazywane na wsparcie realizacji polityki azylowej.

(32)

Komunikat w sprawie ustanowienia nowych ram partnerstwa z państwami trzecimi w ramach Europejskiego programu w zakresie migracji, COM(2016) 385 final, s. 8. Takie działanie powinno być w pełni zgodne z właściwymi protokołami do umów mających zastosowanie do określonych państw członkowskich.

(33)

Drugie sprawozdanie z postępów w zakresie realizacji postanowień oświadczenia UE-Turcja (COM(2016) 349).

(34)

Konkluzje Rady Europejskiej z 7 marca 2016 r. http://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2016/03/07-eu-turkey-meeting-statement

(35)

COM(2016) 165 final.

(36)

Drugie sprawozdanie z postępów w zakresie realizacji postanowień oświadczenia UE-Turcja (COM(2016) 349).

Top

Bruksela, dnia 15.6.2016

COM(2016) 416 final

ZAŁĄCZNIK

do

KOMUNIKATU DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY

Czwarte sprawozdanie w sprawie relokacji i przesiedlenia


Załącznik 1: Relokacje z Grecji do dnia 14 czerwca 2016 r.

Państwo członkowskie

Zobowiązania formalne 1

Rzeczywiste relokacje

Zobowiązania prawne przewidziane w decyzjach Rady

Austria 2

1491

Belgia

200

20

2 415

Bułgaria

210

4

831

Chorwacja

10

594

Cypr

65

6

181

Republika Czeska

30

4

1 655

Estonia

78

19

204

Finlandia

440

149

1 299

Francja

1770

554

12 599

Niemcy

140

37

17 209

Węgry

988

Islandia

Irlandia

80

10

240

Łotwa

126

21

295

Liechtenstein

Litwa

300

6

420

Luksemburg

100

71

309

Malta

24

24

78

Niderlandy

350

200

3 797

Norwegia

Polska

65

4 321

Portugalia

730

237

1 778

Rumunia

515

29

2 572

Słowacja

10

652

Słowenia

60

28

349

Hiszpania

350

84

6 647

Szwecja 3

2 378

Szwajcaria

30

OGÓŁEM

5 683

1 503

63 302

(1)

Przekazane za pośrednictwem sieci DubliNet, zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji Rady.

(2)

     Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2016/408 z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia relokacji 30 % wnioskodawców przydzielonych Austrii na mocy decyzji (UE) 2015/1601 ustanawiającej środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji.

(3)

     Wniosek Komisji w sprawie rocznego pełnego zawieszenia zobowiązań Szwecji na podstawie decyzji w sprawie relokacji (COM(2015)677 final), będący nadal przedmiotem dyskusji w Radzie i Parlamencie.

Top

Bruksela, dnia 15.6.2016

COM(2016) 416 final

ZAŁĄCZNIK

do

KOMUNIKATU DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY

Czwarte sprawozdanie w sprawie relokacji i przesiedlenia


Załącznik 2: Relokacje z Włoch do dnia 14 czerwca 2016 r.

Państwo członkowskie

Zobowiązania formalne 1

Rzeczywiste relokacje

Zobowiązania prawne przewidziane w decyzjach Rady

Austria 2

462

Belgia

30

29

1 397

Bułgaria

140

471

Chorwacja

10

374

Cypr

15

6

139

Republika Czeska

20

1 036

Estonia

8

125

Finlandia

280

180

779

Francja

250

181

7 115

Niemcy

10

20

10 327

Węgry

306

Islandia

Irlandia

20

360

Łotwa

30

2

186

Liechtenstein

Litwa

40

251

Luksemburg

20

248

Malta

17

17

53

Niderlandy

125

75

2 150

Norwegia

Polska

35

1 861

Portugalia

388

142

1 173

Rumunia

470

6

1 608

Słowacja

250

Słowenia

10

6

218

Hiszpania

50

40

2 676

Szwecja 3

50

39

1 388

Szwajcaria

30

34

OGÓŁEM

2 048

777

34 953

(1)

Przekazane za pośrednictwem sieci DubliNet, zgodnie z art. 5 ust. 2 decyzji Rady.

(2)

     Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2016/408 z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie tymczasowego zawieszenia relokacji 30 % wnioskodawców przydzielonych Austrii na mocy decyzji (UE) 2015/1601 ustanawiającej środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji.

(3)

     Wniosek Komisji w sprawie rocznego pełnego zawieszenia zobowiązań Szwecji na podstawie decyzji w sprawie relokacji (COM(2015)677 final), będący nadal przedmiotem dyskusji w Radzie i Parlamencie.

Top

Bruksela, dnia 15.6.2016

COM(2016) 416 final

ZAŁĄCZNIK

do

KOMUNIKATU DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY EUROPEJSKIEJ I RADY

Czwarte sprawozdanie w sprawie relokacji i przesiedlenia


Załącznik 3: Przesiedlenia na mocy konkluzji z dnia 20 lipca 2015 r. – stan na dzień 10 czerwca 2016 r.
oraz przesiedlenia na podstawie mechanizmu 1:1 uzgodnionego z Turcją (mającego zastosowanie od dnia 4 kwietnia 2016 r.)

Państwo członkowskie /
Państwo stowarzyszone

Zobowiązania w ramach programu z dnia 20 lipca 2015 r.

Całkowita liczba przesiedlonych w ramach programu z dnia 20 lipca 2015 r. i mechanizmu 1:1 uzgodnionego z Turcją

Państwo trzecie, z którego odbyło się przesiedlenie

Austria

1 900

1 453 1

Liban: 837; Jordania: 442; Turcja: 173; Irak: 1

Belgia

1 100

327

Liban: 319; Jordania: 4; Turcja: 4

Bułgaria

50

0

Chorwacja

150

0

Cypr

69

0

Republika Czeska

400

52

Liban: 32; Jordania: 20

Dania

1 000

481

Liban, Uganda

Estonia

20

0

Finlandia

293 2

167 3

Liban: 140; Egipt: 24; Irak: 3;
Turcja: 11 osób przesiedlonych w ramach mechanizmu 1:1, poza programem z dnia 20 lipca 2015 r.

Francja

2 375 4

221 5

Liban:156, Jordania: 65

Niemcy

1 600

157

Turcja: 157 w ramach mechanizmu 1:1

Grecja

354

0

Węgry

0

0

Islandia

50

48

Liban

Irlandia

520

273

Liban

Włochy

1 989

277

Liban: 267; Turcja: 10 w ramach mechanizmu 1:1

Łotwa

50

0

Liechtenstein

20

20

Turcja

Litwa

70

5

Turcja: 5 w ramach mechanizmu 1:1

Luksemburg

30

0 6

Turcja: 27 osób przesiedlonych w ramach mechanizmu 1:1, poza programem z dnia 20 lipca 2015 r.

Malta

14

0

Niderlandy

1 000

362

Liban: 219; Jordania: 7; Turcja: 57 (z czego 52 w ramach mechanizmu 1:1); Maroko: 1; Etiopia: 8; Kenia 70

Norwegia

3 500

797

Liban

Polska

900

0

Portugalia

191

7 7

Turcja: 7 w ramach mechanizmu 1:1

Rumunia

80

0

Słowacja

100 8

0

Słowenia

20

0

Hiszpania

1 449

0

Szwecja

491

242 9

Liban: 1; Jordania: 1; Turcja: 242 w ramach mechanizmu 1:1

Szwajcaria

519

519

Liban: 431

Syria 88

Zjednoczone Królestwo

2 200

1 864 10

Jordania, Liban, Turcja, Egipt, Irak i inne państwa zależnie od potrzeb humanitarnych

OGÓŁEM

22 504

7 272

 

(Łącznie 511 osób zostało przesiedlonych z Turcji w ramach mechanizmu 1:1; z czego 473 osób w ramach programu z dnia 20 lipca 2015 r.)

(1)

     Liczba ta obejmuje wszystkie przypadki łączenia rodzin i przesiedleń w ramach realizowanego przez Austrię programu przyjmowania ze względów humanitarnych.

(2)

  Liczba ta stanowi część fińskiej kwoty krajowej na 2016 r. wynoszącej 750 osób do przesiedlenia. 

(3)

     Liczba nie obejmuje 11 Syryjczyków przesiedlonych z Turcji na podstawie mechanizmu 1:1 w ramach fińskiego programu krajowego.

(4)

     Liczba ta wykracza ponad francuski kontyngent krajowy i poprzednie zobowiązania.

(5)

     Liczba ta wykracza ponad liczbę osób przesiedlonych w ramach poprzednich francuskich krajowych programów przesiedlenia i poprzednich zobowiązań obejmujących ten sam okres. Ponadto w ramach krajowego programu wizowego i azylowego Francja przyznała w kwietniu 2016 r. 81 wiz syryjskim uchodźcom z Turcji wymagającym szczególnego traktowania.

(6)

Pomimo że nie przeprowadzono żadnych przesiedleń na podstawie konkluzji z dnia 20 lipca 2015 r., w 2015 r. w ramach programu krajowego przesiedlono do Luksemburga 46 Syryjczyków z Turcji.

(7)

     W 2015 r. Portugalia dokonała przesiedlenia 27 Syryjczyków z Egiptu w ramach swojego programu krajowego, poza programem z dnia 20 lipca 2015 r.

(8)

     Słowacja dokonała przesiedlenia 149 Asyryjczyków, poza programem z dnia 20 lipca 2015 r.

(9)

     W 2015 r. Szwecja dokonała przesiedlenia 1 900 osób w ramach swojego programu krajowego, poza programem z dnia 20 lipca 2015 r.

(10)

     W ramach obowiązujących brytyjskich krajowych programów przesiedleń w 2015 r.

Top