Help Print this page 

Document 32016R1842

Title and reference
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1842 z dnia 14 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1235/2008 w odniesieniu do elektronicznych świadectw kontroli dotyczących przywożonych produktów ekologicznych i niektórych innych elementów oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 w odniesieniu do wymogów dotyczących konserwowanych lub przetworzonych produktów ekologicznych i przekazywania informacji (Tekst mający znaczenie dla EOG )

C/2016/6502
  • In force
OJ L 282, 19.10.2016, p. 19–37 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2016/1842/oj
Languages, formats and link to OJ
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html BG html ES html CS html DA html DE html ET html EL html EN html FR html HR html IT html LV html LT html HU html MT html NL html PL html PT html RO html SK html SL html FI html SV
PDF pdf BG pdf ES pdf CS pdf DA pdf DE pdf ET pdf EL pdf EN pdf FR pdf HR pdf IT pdf LV pdf LT pdf HU pdf MT pdf NL pdf PL pdf PT pdf RO pdf SK pdf SL pdf FI pdf SV
Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal Display Official Journal
 To see if this document has been published in an e-OJ with legal value, click on the icon above (For OJs published before 1st July 2013, only the paper version has legal value).
Multilingual display
Text

19.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 282/19


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1842

z dnia 14 października 2016 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1235/2008 w odniesieniu do elektronicznych świadectw kontroli dotyczących przywożonych produktów ekologicznych i niektórych innych elementów oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 w odniesieniu do wymogów dotyczących konserwowanych lub przetworzonych produktów ekologicznych i przekazywania informacji

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 38 lit. a), d) i e),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1235/2008 (2) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich.

(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 1235/2008 ustanowiono termin, w którym jednostki certyfikujące i organy kontroli składają wnioski w sprawie uznania dla celów zgodności zgodnie z art. 32 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Ponieważ wprowadzenie w życie przepisów dotyczących przywozu produktów wykazujących zgodność jest wciąż w fazie oceny i związane z nimi wytyczne, wzory, kwestionariusze i niezbędny elektroniczny system transmisji są nadal w fazie przygotowania, należy wydłużyć termin składania wniosków przez jednostki certyfikujące i organy kontroli.

(3)

Z doświadczenia wynika, że w poszczególnych państwach członkowskich istnieją różne praktyki w odniesieniu do sprawdzania przesyłek produktów ekologicznych przed ich dopuszczeniem do obrotu w Unii. Ze względu na konieczność zapewnienia spójnych i skutecznych kontroli należy wyjaśnić rodzaje kontroli koniecznych do sprawdzania przesyłek, biorąc pod uwagę wyniki oceny ryzyka, która ma zostać przeprowadzona zgodnie z art. 27 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Należy również zmienić definicję organów odpowiedzialnych za sprawdzanie przesyłek i zatwierdzanie świadectw kontroli w celu wyjaśnienia, że organy te są właściwym organem odpowiedzialnym za organizację kontroli urzędowych w dziedzinie produkcji ekologicznej i zostały wyznaczone zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

(4)

Stwierdzono również, że jednostki certyfikujące i organy kontroli stosują różne praktyki w odniesieniu do klasyfikacji produktów, które mają być przywożone, do kategorii produktów, o których mowa w załącznikach III i IV do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008. Mając na uwadze bardziej jednolitą klasyfikację do tych kategorii produktów, należy zatem ustanowić pewne definicje do celów jasności i pewności prawa dla podmiotów gospodarczych, tak by zapewnić jednolite wdrażanie tych przepisów przez jednostki certyfikujące i organy kontroli oraz ułatwić sprawowanie nadzoru przez właściwe organy.

(5)

W celu uproszczenia i zapewnienia spójności z przepisami dotyczącymi higieny w przypadku kategorii produktów odnoszących się do produktów nieprzetworzonych lub przetworzonych terminy te powinny mieć to samo znaczenie, co w definicjach produktów przetworzonych i nieprzetworzonych w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Należy jednak wyjaśnić, że pakowanie i etykietowanie nie mają znaczenia do celów klasyfikacji produktu jako nieprzetworzony lub przetworzony.

(6)

Dwa systemy przywozu przewidziane w art. 33 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 co do zasady wzajemnie się wykluczają. Jeżeli kraj trzeci został uznany za równoważny zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, nie ma potrzeby uznawania organu kontroli lub jednostki certyfikującej tego kraju zgodnie z art. 33 ust. 3. W związku z tym w art. 10 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 przewidziano, że organ kontroli lub jednostka certyfikująca mogą zostać uznane zgodnie z art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 tylko w przypadku, gdy ich kraj nie został uznany zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Aby jednak uniknąć tworzenia przeszkód dla przywozu produktów ekologicznych, powinno być możliwe uznawanie jednostek certyfikujących lub organów kontroli z uznanego kraju trzeciego, w przypadku gdy uznanie tego kraju trzeciego nie obejmuje produktu, który ma zostać przywieziony. W celu uwzględnienia stosowanych praktyk należy zmienić brzmienie odstępstwa przewidzianego w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, wprowadzając odniesienie raczej do produktów, a nie kategorii produktów.

(7)

Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 834/2007 produkty importowane z kraju trzeciego mogą być wprowadzane na rynek UE jako ekologiczne, jeżeli są one w szczególności objęte świadectwem kontroli wystawionym przez właściwe organy, organy kontroli lub jednostki certyfikujące uznanego kraju trzeciego lub przez uznany organ kontroli lub uznaną jednostkę certyfikującą.

(8)

Zgodnie z działaniem 12 określonym w Planie działania na rzecz przyszłości produkcji ekologicznej w Unii Europejskiej (4) Komisja opracowała elektroniczny system certyfikacji w odniesieniu do przywozów produktów ekologicznych, który stanowi moduł włączony do zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (TRACES) ustanowionego decyzją Komisji 2003/24/WE (5).

(9)

Należy zmienić niektóre przepisy rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, tak by wprowadzić elektroniczny system certyfikacji i zapewnić odpowiednie funkcjonowanie tego systemu. W związku z tym należy doprecyzować przepisy dotyczące dopuszczenia do obrotu przez odpowiednie organy celne państwa członkowskiego oraz przebieg wystawiania i zatwierdzania świadectwa kontroli, w tym sprawdzania powiązania między świadectwem kontroli a zgłoszeniem celnym. W tym kontekście należy również doprecyzować przebieg wystawiania i zatwierdzania świadectwa kontroli w ramach szczególnych procedur celnych. Aby elektroniczny system funkcjonował właściwie, konieczne jest podawanie adresów poczty elektronicznej uznanych jednostek certyfikujących i organów kontroli.

(10)

W celu zapewnienia integralności produktów ekologicznych przywożonych do Unii należy doprecyzować, że co do zasady jednostka certyfikująca lub organ kontroli wystawiające świadectwo kontroli są jednostką certyfikującą lub organem kontroli certyfikującym producenta lub przetwórcę danego produktu. W przypadku gdy podmiot przeprowadzający ostatnią operację do celów przygotowania zdefiniowanego w art. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 nie jest pierwotnym producentem lub przetwórcą produktu, świadectwo kontroli powinno być wystawiane przez jednostkę certyfikującą lub organ kontroli, które sprawdziły tą ostatnią operację. Ponadto konieczne jest wyjaśnienie, że jednostki certyfikujące lub organy kontroli wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 mogą wystawiać świadectwa kontroli tylko zgodnie z warunkami ich uznania, natomiast te wymienione w załączniku IV do wspomnianego rozporządzenia mogą wystawiać świadectwa kontroli tylko dla produktów i pochodzeń, w odniesieniu do których zostały umieszczone w wykazie.

(11)

Z doświadczenia wynika, że jednostki certyfikujące lub organy kontroli wystawiające świadectwo kontroli stosują różne praktyki w odniesieniu do kontroli, które mają zostać przeprowadzone. Konieczne jest zatem określenie, które kontrole mają zostać przeprowadzone przed wystawieniem świadectwa. Jednostki certyfikujące lub organy kontroli powinny wystawiać świadectwo kontroli tylko po pełnej kontroli dokumentów i – w razie potrzeby, w zależności od wyników przeprowadzonej przez nie oceny ryzyka – fizycznej kontroli danych produktów. W przypadku przetworzonych produktów rolnych jednostki certyfikujące i organy kontroli wymienione w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 powinny sprawdzać, czy wszystkie ich składniki zostały poddane kontroli zgodnie z warunkami uznania odpowiedniego kraju trzeciego, natomiast jednostki certyfikujące i organy kontroli wymienione w załączniku IV do tego rozporządzenia powinny sprawdzać, czy składniki te zostały skontrolowane przez jednostki certyfikujące lub organy kontroli uznane zgodnie z przepisami unijnymi i uzyskały ich świadectwo, bądź też czy zostały one wyprodukowane w Unii. Analogicznie konieczne jest określenie kontroli, które mają być przeprowadzane przez jednostki certyfikujące lub organy kontroli wymienione w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, które certyfikują podmioty gospodarcze na ostatnich etapach łańcucha produkcji, takie jak podmioty przeprowadzające wyłącznie operacje etykietowania lub pakowania. W takich przypadkach należy sprawdzić, czy dany produkt został skontrolowany przez jednostki certyfikujące lub organy kontroli wymienione w tym załączniku i uznane w odniesieniu do danego kraju i kategorii produktu oraz czy uzyskał ich świadectwo.

(12)

Należy określić organy odpowiedzialne za przyznawanie i uaktualnianie praw dostępu do TRACES do celów wystawiania elektronicznych świadectw kontroli. Ponadto należy ustanowić przepisy zapewniające gwarantowanie przez TRACES autentyczności, integralności i możliwości odczytu informacji i powiązanych metadanych w całym okresie, w którym muszą być one przechowywane.

(13)

Należy również ustanowić przepisy mające na celu skuteczną i sprawną wymianę informacji między organami państw członkowskich w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, w szczególności jeżeli produkty etykietowane są jako ekologiczne, ale nie towarzyszy im świadectwo kontroli.

(14)

Ponieważ ostatnie zezwolenia na przywóz wydane przez państwa członkowskie wygasły dnia 30 czerwca 2015 r., w rozporządzeniu (WE) nr 1235/2008 należy skreślić odniesienia do zezwoleń na przywóz.

(15)

Podmioty gospodarcze i państwa członkowskie powinny mieć czas na dostosowanie swoich procedur do elektronicznych świadectw kontroli wystawianych za pośrednictwem TRACES. Należy zatem przewidzieć okres przejściowy, podczas którego będzie nadal możliwe wystawianie i zatwierdzanie świadectw kontroli w formie papierowej.

(16)

Na potrzeby właściwego funkcjonowania elektronicznego świadectwa kontroli, a w szczególności w celu wyjaśnienia, że produkty w okresie konwersji są wyłączone z uznania przyznanego krajom trzecim, zharmonizowania brzmienia przepisów dotyczących pochodzenia produktów przywożonych z uznanych krajów trzecich oraz zmiany zakresu kategorii produktów C, tak by objąć nią algi, w tym mikroalgi, należy zmienić pewnie elementy załączników III i IV do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 bez zmiany zakresu uznań przyznanych uprzednio krajom trzecim lub jednostkom certyfikującym i organom kontroli.

(17)

Zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Stany Zjednoczone stosowanie antybiotyków w odniesieniu do jabłoni i grusz w celu kontrolowania zarazy ogniowej (Erwinia amylovora) nie jest już dozwolone w tym kraju trzecim od października 2014 r. Jest zatem uzasadnione usunięcie odpowiedniego ograniczenia dla kategorii produktów A i D z załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008.

(18)

Doświadczenie wynikające z wdrażania systemu równoważności wskazuje, że konieczne jest dostosowanie wzoru świadectwa kontroli i wyciągów z niego, określonych w załącznikach V–VI do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, w celu zapewnienia informacji na temat producenta lub przetwórcy produktu oraz na temat danego kraju pochodzenia, jeżeli jest on inny niż kraj wywozu produktu.

(19)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (6) ustanowiono szczegółowe przepisy dotyczące produkcji, etykietowania i kontroli produktów ekologicznych.

(20)

Ponieważ nowe definicje terminów „przetworzony” i „nieprzetworzony” wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 oznaczałyby, że niektóre operacje włączone do definicji przygotowywania w art. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 nie mają być uważane za obejmujące przetwarzanie, przepisy ustanowione w art. 26 rozporządzenia (WE) nr 889/2008 w odniesieniu do produkcji przetworzonej żywność i pasz stałyby się niejasne. W związku z tym należy zmienić brzmienie przepisów dotyczących środków ostrożności, które należy podjąć w celu uniknięcia ryzyka zanieczyszczenia przez niedozwolone substancje lub produkty bądź też ryzyka mieszania się lub zamiany z produktami nieekologicznymi, tak by wyjaśnić, że przepisy te mają zastosowanie, w stosownych przypadkach, do podmiotów gospodarczych prowadzących działalność konserwacyjną. W tym celu właściwe jest również włączenie definicji terminów „konserwowanie” i „przetwarzanie”.

(21)

Przekazywanie informacji na temat przywożonych przesyłek zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 powinno być również przeprowadzane za pośrednictwem TRACES.

(22)

Aby elektroniczny system certyfikacji mógł funkcjonować właściwie, konieczne jest, by informacje, które państwa członkowskie przekazują Komisji na temat właściwych organów i jednostek certyfikujących lub organów kontroli, obejmowały adresy poczty elektronicznej i strony internetowe. Należy ustanowić nowy ostateczny termin zgłaszania tych informacji.

(23)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 i (WE) nr 889/2008.

(24)

W celu zapewnienia sprawnego przejścia na nowy elektroniczny system certyfikacji niniejsze rozporządzenie powinno zacząć obowiązywać sześć miesięcy po dacie jego publikacji. Zmiana kategorii produktów C, tak by obejmowała ona algi, w tym mikroalgi, powinna jednak zacząć obowiązywać od daty rozpoczęcia stosowania odpowiednich przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/673 (7) zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 889/2008 w celu umożliwienia stosowania mikroalg w żywności.

(25)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1235/2008

W rozporządzeniu (WE) nr 1235/2008 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:

„5)

»sprawdzanie przesyłki« oznacza sprawdzanie przeprowadzane przez odpowiedni organ państwa członkowskiego, w ramach kontroli urzędowych przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (*) w odniesieniu do spełniania wymogów rozporządzenia (WE) nr 834/2007, rozporządzenia (WE) nr 889/2008 i niniejszego rozporządzenia, poprzez systematyczne kontrole dokumentów, wyrywkowe kontrole tożsamości oraz – w razie potrzeby, w zależności od wyników przeprowadzonej przez ten organ oceny ryzyka – fizyczne kontrole, które to sprawdzanie przeprowadzane jest przed dopuszczeniem przesyłki do obrotu w Unii zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia;

6)

»odpowiedni właściwy organ państwa członkowskiego« oznacza organ celny, organ ds. bezpieczeństwa żywności lub inne organy wyznaczone przez państwa członkowskie zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, odpowiedzialne za sprawdzanie przesyłek i zatwierdzanie świadectw kontroli;

(*)  Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1).”;"

b)

dodaje się pkt 8–11 w brzmieniu:

„8)

»produkty akwakultury« oznaczają produkty akwakultury zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (**);

9)

»nieprzetworzony« oznacza nieprzetworzony zgodnie z zastosowaniem w definicji produktów nieprzetworzonych w art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (***), niezależnie od operacji pakowania lub etykietowania;

10)

»przetworzony« oznacza przetworzony zgodnie z zastosowaniem w definicji produktów przetworzonych w art. 2 ust. 1 lit. o) rozporządzenia (WE) nr 852/2004, niezależnie od operacji pakowania lub etykietowania;

11)

»miejsce wprowadzenia« oznacza miejsce dopuszczenia do obrotu.

(**)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22)."

(***)  Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).”;"

2)

art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Komisja rozpatruje uznanie i wpis jednostki certyfikującej lub organu kontroli do wykazu, o którym mowa w art. 3, po otrzymaniu odpowiedniego wniosku od przedstawiciela zainteresowanej jednostki certyfikującej lub zainteresowanego organu kontroli, sporządzonego na podstawie wzoru wniosku udostępnionego przez Komisję zgodnie z art. 17 ust. 2. Przy sporządzaniu pierwszego wykazu rozpatruje się tylko kompletne wnioski otrzymane do dnia 31 października 2017 r.”;

3)

art. 7 ust. 2 lit. e) i f) otrzymuje brzmienie:

„e)

nazwy, adresy, adresy poczty elektronicznej, adresy stron internetowych i numery kodów jednostki certyfikującej lub jednostek certyfikujących i organu lub organów kontroli uznanych przez właściwy organ, o którym mowa w lit. d), w odniesieniu do prowadzenia kontroli;

f)

nazwy, adresy, adresy poczty elektronicznej, adresy stron internetowych i numery kodów jednostki certyfikującej lub jednostek certyfikujących bądź też organu lub organów kontroli odpowiedzialnych w danym kraju trzecim za wystawianie świadectw w zakresie przywozu towarów do Unii;”;

4)

art. 9 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

jeżeli po wpisie kraju trzeciego do wykazu dochodzi do jakichkolwiek zmian w środkach obowiązujących w kraju trzecim lub ich wdrażaniu, w szczególności w jego systemie kontroli, dany kraj trzeci niezwłocznie zawiadamia o tych zmianach Komisję; Komisja jest niezwłocznie zawiadamiana o wszelkich zmianach informacji, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. d), e) oraz f), za pośrednictwem systemu komputerowego, o którym mowa w art. 94 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 889/2008;”;

5)

art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2 lit. b) wspomniane produkty pochodzące z uznanego kraju trzeciego wpisanego do wykazu zgodnie z w art. 7, ale nieobjęte uznaniem przyznanym temu krajowi trzeciemu, mogą być wpisane do wykazu przewidzianego w niniejszym artykule.”;

6)

art. 13 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 13

Świadectwo kontroli

1.   Dopuszczenie do obrotu w Unii przesyłki produktów określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i przywożonych zgodnie z art. 33 tego rozporządzenia uzależnione jest od:

a)

przedłożenia oryginału świadectwa kontroli odpowiedniemu właściwemu organowi państwa członkowskiego;

b)

sprawdzenia przesyłki i zatwierdzenia świadectwa kontroli przez odpowiedni właściwy organ państwa członkowskiego; oraz

c)

określenia numeru świadectwa kontroli w zgłoszeniu celnym dotyczącym dopuszczenia do obrotu zgodnie z art. 158 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (****).

Sprawdzanie przesyłki i zatwierdzenie świadectwa kontroli przeprowadzane jest przez odpowiedni właściwy organ państwa członkowskiego w państwie członkowskim, w którym przesyłka zostaje dopuszczona do obrotu w Unii.

Państwa członkowskie wyznaczają na swoim terytorium miejsca wprowadzenia i informują Komisję o tych miejscach.

2.   Świadectwo kontroli wystawia odpowiedni organ kontroli lub jednostka certyfikująca, zatwierdza odpowiedni właściwy organ państwa członkowskiego i wypełnia pierwszy odbiorca na podstawie wzoru i uwag zawartych w załączniku V z zastosowaniem zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (TRACES) ustanowionego decyzją Komisji 2003/24/WE (*****).

Oryginał świadectwa kontroli jest wydrukowaną i własnoręcznie podpisaną kopią wypełnionego świadectwa elektronicznego w TRACES albo świadectwem kontroli opatrzonym w TRACES zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 (******) lub podpisem elektronicznym gwarantującym równoważne zabezpieczenia w odniesieniu do funkcjonalności właściwych podpisowi poprzez stosowanie takich samych zasad i warunków jak zasady i warunki określone w przepisach Komisji dotyczących dokumentów elektronicznych i cyfrowych, ustanowionych w załączniku do decyzji Komisji 2004/563/WE, Euratom (*******).

W przypadku gdy oryginał świadectwa kontroli jest wydrukowaną i własnoręcznie podpisaną kopią wypełnionego świadectwa elektronicznego w TRACES, jednostki certyfikujące, organy kontroli, odpowiednie właściwe organy państwa członkowskiego oraz pierwszy odbiorca sprawdzają na każdym etapie wystawiania, zatwierdzania i przyjmowania świadectwa kontroli, czy kopia ta odpowiada informacjom wskazanym w TRACES.

3.   Aby świadectwo kontroli zostało zaakceptowane do zatwierdzenia, musi ono zostać wystawione przez organ kontroli lub jednostkę certyfikującą właściwe dla producenta lub przetwórcy danego produktu albo – w przypadku gdy podmiot gospodarczy przeprowadzający ostatnią operację do celów przygotowania nie jest producentem ani przetwórcą produktu – przez organ kontroli lub jednostkę certyfikującą właściwe dla podmiotu przeprowadzającego ostatnią operację do celów przygotowania zgodnie z definicją w art. 2 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

Wspomniany organ kontroli lub jednostka certyfikująca musi być:

a)

organem kontroli lub jednostką certyfikującą wymienionymi w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danych produktów oraz w odniesieniu do kraju trzeciego, z którego te produkty pochodzą lub, w stosownym przypadku, w którym przeprowadzano ostatnią operację do celów przygotowania; lub

b)

organem kontroli lub jednostką certyfikującą wymienionymi w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danych produktów oraz w odniesieniu do kraju trzeciego, z którego te produkty pochodzą lub w którym przeprowadzano ostatnią operację do celów przygotowania.

4.   Organ kontroli lub jednostka certyfikująca wystawiające świadectwo kontroli wystawiają świadectwo kontroli i podpisują oświadczenie w rubryce 18 świadectwa dopiero po przeprowadzeniu kontroli dokumentów na podstawie wszystkich odpowiednich dokumentów kontroli, w tym w szczególności opisów procesu produkcji dotyczących danych produktów, dokumentów przewozowych i handlowych oraz – w razie potrzeby, w zależności od wyników przeprowadzonej przez nie oceny ryzyka – po przeprowadzeniu fizycznej kontroli przesyłki.

Jednak w przypadku produktów przetworzonych, jeżeli organ kontroli lub jednostka certyfikująca wystawiające świadectwo kontroli są organem kontroli lub jednostką certyfikującą wymienionymi w załączniku III, wystawiają one świadectwo kontroli i podpisują oświadczenie w rubryce 18 świadectwa dopiero po sprawdzeniu, że wszystkie ekologiczne składniki produktu zostały skontrolowane przez organ kontroli lub jednostkę certyfikującą uznane przez dany kraj trzeci wymieniony w tym załączniku oraz że uzyskały one świadectwo tego organu kontroli lub tej jednostki certyfikującej, bądź też, jeżeli organ kontroli lub jednostka certyfikująca wystawiające świadectwo kontroli są organem kontroli lub jednostką certyfikującą wymienionymi w załączniku IV, wystawiają one świadectwo kontroli i podpisują oświadczenie w rubryce 18 świadectwa dopiero po sprawdzeniu, że wszystkie ekologiczne składniki takich produktów zostały skontrolowane przez organ kontroli lub jednostkę certyfikującą wymienione załączniku III lub IV oraz otrzymały one świadectwo tego organu kontroli lub tej jednostki certyfikującej lub że zostały one wyprodukowane i uzyskały świadectwo w Unii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007.

Jeżeli podmiot gospodarczy przeprowadzający ostatnią operację do celów przygotowania nie jest producentem ani przetwórcą produktu, organ kontroli lub jednostka certyfikująca wystawiające świadectwo kontroli i wymienione w załączniku IV wystawiają świadectwo kontroli i podpisują oświadczenie w rubryce 18 świadectwa dopiero po przeprowadzeniu kontroli dokumentów na podstawie wszystkich odpowiednich dokumentów kontroli, w tym dokumentów przewozowych i handlowych, po sprawdzeniu, że produkcja lub przetwarzanie danego produktu zostały skontrolowane przez organ kontroli lub jednostkę certyfikującą uznane w odniesieniu do danego produktu i danego kraju zgodnie z art. 33 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 oraz że uzyskały one świadectwo tego organu kontroli lub tej jednostki certyfikującej, a także – w razie potrzeby, w zależności od wyników przeprowadzonej przez nie oceny ryzyka – po przeprowadzeniu fizycznej kontroli przesyłki.

Na wniosek Komisji lub właściwego organu państwa członkowskiego organ kontroli lub jednostka certyfikująca wystawiające świadectwo kontroli zgodnie z akapitem drugim i trzecim niezwłocznie udostępniają wykaz wszystkich podmiotów w łańcuchu produkcji ekologicznej oraz organów kontroli i jednostek certyfikujących, pod kontrolą których te podmioty gospodarcze umiejscowiły swoje operacje.

5.   Świadectwo kontroli sporządza się jedynie w oryginale.

Pierwszy odbiorca lub, w odpowiednim przypadku, importer mogą sporządzić kopię świadectwa kontroli w celu powiadomienia organów kontroli i jednostek certyfikujących zgodnie z art. 83 rozporządzenia (WE) nr 889/2008. Na wszystkie takie kopie nanosi się oznaczenie »KOPIA« w postaci nadruku lub stempla.

6.   Podczas sprawdzania przesyłki odpowiednie właściwe organy państwa członkowskiego zatwierdzają oryginał świadectwa kontroli w rubryce 20 i zwracają je osobie, która przedłożyła świadectwo.

7.   Pierwszy odbiorca z chwilą przyjęcia przesyłki wypełnia rubrykę 21 świadectwa kontroli, poświadczając, że przyjęcie przesyłki nastąpiło zgodnie z art. 34 rozporządzenia (WE) nr 889/2008.

Pierwszy odbiorca przesyła następnie oryginał świadectwa kontroli importerowi wymienionemu w rubryce 11 świadectwa w związku z wymogiem określonym w art. 33 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 834/2007.

(****)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1)."

(*****)  Decyzja Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2002 r. dotycząca opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 44)."

(******)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73)."

(*******)  Decyzja Komisji 2004/563/WE, EWWiS, Euratom z dnia 7 lipca 2004 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny (Dz.U. L 251 z 27.7.2004, s. 9).”;"

7)

dodaje się art. 13a–13d w brzmieniu:

„Artykuł 13a

Siła wyższa lub okoliczności wyjątkowe

1.   W przypadku działania siły wyższej lub zaistnienia okoliczności wyjątkowych uniemożliwiających działanie systemu elektronicznego, a w szczególności w przypadku nieprawidłowego działania systemu lub braku trwałego połączenia, świadectwa kontroli i wyciągi z nich mogą być wystawiane i zatwierdzane na mocy art. 13 ust. 3–7 bez stosowania TRACES zgodnie z ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu oraz na podstawie wzorów i uwag określonych w załączniku V lub VI. Właściwe organy, organy kontroli, jednostki certyfikujące i podmioty gospodarcze niezwłocznie informują o tym Komisję i w terminie dziesięciu dni kalendarzowych od wznowienia działania systemu wprowadzają do TRACES wszystkie konieczne informacje szczegółowe.

2.   W przypadku gdy świadectwo kontroli wystawiane jest bez zastosowania TRACES, sporządza się je w jednym z języków urzędowych Unii i wypełnia w całości wielkimi literami lub w całości pismem maszynowym, z wyjątkiem pieczęci i podpisów.

Świadectwo kontroli sporządza się w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym dokonywana jest odprawa celna. W stosownych przypadkach właściwe organy państwa członkowskiego mogą zażądać przetłumaczenia świadectwa kontroli na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych tego państwa członkowskiego.

Niepoświadczone zmiany lub skreślenia powodują unieważnienie świadectwa.

3.   Organ kontroli lub jednostka certyfikująca wystawiające świadectwo kontroli nadają numer seryjny każdemu wystawionemu świadectwu i prowadzą rejestr wystawionych świadectw w porządku chronologicznym, a następnie uzgadniają rejestr z numerem seryjnym nadanym przez TRACES.

4.   W przypadku gdy świadectwo kontroli jest wystawione i zatwierdzone bez zastosowania TRACES, art. 15 ust. 1 i 5 nie ma zastosowania.

Artykuł 13b

Importer

Importer podaje numer świadectwa kontroli w zgłoszeniu celnym dotyczącym dopuszczenia do obrotu zgodnie z art. 158 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 13c

Prawa dostępu

Komisja odpowiedzialna jest za przyznawanie i uaktualnianie praw dostępu do TRACES dla właściwych organów zdefiniowanych w art. 2 lit. n) rozporządzenia (WE) nr 834/2007, właściwych organów krajów trzecich uznanych zgodnie z art. 33 ust. 2 tego rozporządzenia oraz organów kontroli i jednostek certyfikujących wymienionych w załączniku III lub IV do niniejszego rozporządzenia. Przed przyznaniem praw dostępu do TRACES Komisja sprawdza tożsamość zainteresowanych właściwych organów, organów kontroli i jednostek certyfikujących.

Właściwe organy zdefiniowane w art. 2 lit. n) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 są odpowiedzialne za przyznawanie i uaktualnianie praw dostępu do TRACES dla podmiotów gospodarczych, organów kontroli i jednostek certyfikujących w Unii. Przed przyznaniem praw dostępu do TRACES właściwe organy sprawdzają tożsamość zainteresowanych podmiotów gospodarczych, organów kontroli i jednostek certyfikujących. Państwa członkowskie wyznaczają jeden organ odpowiedzialny za koordynowanie współpracy i kontaktów z Komisją w tej dziedzinie.

Właściwe organy powiadamiają Komisję o przyznanych prawach dostępu. Komisja aktywuje te prawa dostępu w TRACES.

Artykuł 13d

Integralność i możliwość odczytu informacji

TRACES chroni integralność informacji zakodowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

W szczególności TRACES gwarantuje, co następuje:

a)

umożliwia jednoznaczne potwierdzenie tożsamości każdego użytkownika i posiada wbudowane skuteczne środki kontroli praw dostępu w celu ochrony przed nielegalnym, szkodliwym lub nieuprawnionym dostępem, wykasowaniem, zmianą lub przemieszczeniem informacji, plików i metadanych;

b)

jest wyposażony w fizyczne systemy ochrony przed ingerencją i incydentami środowiskowymi oraz w systemy ochrony oprogramowania przed atakami cybernetycznymi;

c)

chroni przechowywane dane w środowisku, które zapewnia bezpieczeństwo pod względem fizycznym i z punktu widzenia oprogramowania;

d)

zapobiega, za pomocą różnych środków, wszelkim nieuprawnionym zmianom i posiadają wbudowane mechanizmy pozwalające sprawdzić, czy w informacji dokonywano zmian;

e)

zachowuje ścieżkę audytu dla każdego istotnego etapu procedury;

f)

posiada niezawodne procedury zmiany formatu i migracji gwarantujące możliwość odczytu i dostępność informacji przez cały obowiązkowy okres przechowywania;

g)

posiada wystarczająco szczegółową i aktualną dokumentację funkcjonalno-techniczną w zakresie obsługi i charakterystyki systemu, przy czym dokumentacja ta dostępna jest całodobowo podmiotowi organizacyjnemu odpowiadającemu za specyfikacje funkcjonalne lub techniczne.”;

8)

w art. 14 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W przypadku, w którym przesyłka pochodząca z kraju trzeciego podlega składowaniu celnemu lub uszlachetnianiu czynnemu zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 952/2013 i podlega co najmniej jednej z czynności przygotowawczych określonych w akapicie drugim, odpowiedni właściwy organ państwa członkowskiego sprawdza przesyłkę zgodnie z art. 13 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) niniejszego rozporządzenia przed przeprowadzeniem pierwszego przygotowania. Numer referencyjny zgłoszenia celnego, na podstawie którego towary zgłoszono do procedury składowania celnego lub uszlachetniania czynnego, wpisywany jest w rubryce 19 świadectwa kontroli.

Przygotowywanie ograniczone jest do następujących rodzajów czynności:

a)

pakowanie lub przepakowywanie; lub

b)

etykietowanie uwzględniające przedstawienie metody produkcji ekologicznej.

Po tym przygotowaniu przesyłka, przed dopuszczeniem do obrotu, podlega środkom, o których mowa w art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

Po przeprowadzeniu tej procedury oryginał świadectwa kontroli zwracany jest w odpowiednich przypadkach importerowi przesyłki wymienionemu w rubryce 11 świadectwa do celów art. 33 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 834/2007.”;

b)

w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W odniesieniu do każdej partii powstałej po podziale importer, o którym mowa w rubryce 11 świadectwa kontroli, przedstawia odpowiedniemu właściwemu organowi państwa członkowskiego wyciąg ze świadectwa kontroli za pośrednictwem TRACES, zgodnie ze wzorem i uwagami zawartymi w załączniku VI. Po sprawdzeniu danej partii odpowiedni właściwy organ państwa członkowskiego zatwierdza wyciąg ze świadectwa kontroli w rubryce 13 w celu dopuszczenia do obrotu. Sprawdzenie partii i zatwierdzenie wyciągu ze świadectwa kontroli przeprowadzane jest przez odpowiedni właściwy organ państwa członkowskiego w państwie członkowskim, w którym partia zostaje dopuszczona do obrotu w Unii.”;

(ii)

skreśla się akapit czwarty;

9)

w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 dodaje się akapity drugi i trzeci w brzmieniu:

„W przypadku gdy w wyniku sprawdzenia przesyłki przez odpowiedni właściwy organ państwa członkowskiego stwierdzone zostaną nieprawidłowość lub naruszenie prowadzące do odmowy zatwierdzenia świadectwa i dopuszczenia produktów do obrotu, właściwy organ niezwłocznie za pośrednictwem TRACES powiadamia Komisję i pozostałe państwa członkowskie o nieprawidłowości lub naruszeniu.

Państwa członkowskie zapewniają skuteczną i sprawną koordynację między właściwymi organami przeprowadzającymi kontrole urzędowe w celu niezwłocznej wymiany informacji na temat stwierdzenia istnienia przesyłek produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007, posiadających oznaczenie odnoszące się do ekologicznych metod produkcji, ale niezgłoszonych jako przeznaczone do przywozu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007. Odpowiednie właściwe organy państwa członkowskiego niezwłocznie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o tych ustaleniach za pośrednictwem TRACES.”;

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5.   Importer, pierwszy odbiorca lub ich organ kontroli lub jednostka certyfikująca przesyłają właściwym organom zainteresowanych państw członkowskich z zastosowaniem systemu komputerowego, o którym mowa w art. 94 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 889/2008, za pośrednictwem TRACES, informacje na temat nieprawidłowości lub naruszeń w odniesieniu do przywożonych produktów.”;

10)

art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   System komputerowy przewidziany w ust. 1, w odpowiednich przypadkach, musi umożliwiać gromadzenie wniosków, dokumentów i informacji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu.”;

11)

art. 18 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Pierwszy wykaz uznanych krajów obejmuje Argentynę, Australię, Kostarykę, Indie, Izrael (********), Nową Zelandię i Szwajcarię. Nie zawiera on numerów kodów, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. f) niniejszego rozporządzenia. Numery kodów są dodawane do dnia 1 lipca 2010 r. poprzez aktualizację wykazu zgodnie z art. 17 ust. 2.

(********)  Rozumiany dalej jako Państwo Izrael, z wyłączeniem terytoriów znajdujących się pod administracją izraelską od czerwca 1967 r., tj. Wzgórz Golan, Strefy Gazy, Wschodniej Jerozolimy i pozostałego obszaru Zachodniego Brzegu.”;"

12)

skreśla się art. 19;

13)

dodaje się art. 19 a w brzmieniu:

„Artykuł 9a

Przepisy przejściowe dotyczące stosowania świadectw kontroli niewystawionych w TRACES

Do dnia 19 października 2017 r. świadectwa kontroli, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. a), oraz wyciągi z nich, o których mowa w art. 14 ust. 2, mogą być wystawiane i zatwierdzane zgodnie z art. 13 ust. 3–7 bez zastosowania TRACES zgodnie z art. 13a ust. 1, 2 i 3 oraz na podstawie wzorów i uwag określonych w załączniku V lub VI.”;

14)

w załączniku III wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

15)

w załączniku IV w wykazie kategorii produktów kategoria „C: Produkty akwakultury i wodorosty morskie” otrzymuje brzmienie: „C: Nieprzetworzone produkty akwakultury i algi”;

16)

załącznik V zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

17)

załącznik VI zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 889/2008

W rozporządzeniu (WE) nr 889/2008 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 2 dodaje się litery t) i u) w brzmieniu:

„t)

»konserwowanie« oznacza dowolne działanie, inne niż uprawy i zbiory, przeprowadzane w odniesieniu do produktów, ale niekwalifikujące się jako przetwarzanie zdefiniowane w lit. u), w tym wszystkie działania, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (*********), ale z wyłączeniem pakowania i etykietowania produktu;

u)

»przetwarzanie« oznacza dowolne działanie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. m) rozporządzenia (WE) nr 852/2004, w tym wykorzystanie substancji, o których mowa w art. 19 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 834/2007. Operacje pakowania i etykietowania nie są uznawane za przetwarzanie.

(*********)  Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).”;"

2)

tytuł tytułu II otrzymuje brzmienie:

„TYTUŁ II

PRZEPISY DOTYCZĄCE PRODUKCJI, KONSERWOWANIA, PRZETWARZANIA, PAKOWANIA, TRANSPORTU I PRZECHOWYWANIA PRODUKTÓW EKOLOGICZNYCH”;

3)

tytuł rozdziału 3 w tytule II otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ 3

Produkty konserwowane i przetwarzane”;

4)

art. 26 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 26

Przepisy dotyczące konserwowania produktów oraz produkcji przetworzonej paszy i żywności

1.   Podmioty gospodarcze konserwujące produkty lub produkujące przetworzoną paszę lub żywność ustanawiają i uaktualniają odpowiednie procedury opierające się na systematycznej identyfikacji krytycznych etapów przetwórstwa.

Stosowanie tych procedur musi w każdym momencie gwarantować, że produkty konserwowane lub przetworzone są zgodne z przepisami dotyczącymi produkcji ekologicznej.

2.   Podmioty gospodarcze spełniają i wdrażają procedury, o których mowa w ust. 1. W szczególności podmioty gospodarcze:

a)

podejmują środki ostrożności w celu uniknięcia ryzyka zanieczyszczenia przez niedozwolone substancje lub środki;

b)

wdrażają odpowiednie działania w zakresie czyszczenia, monitorują ich skuteczność i prowadzą ich ewidencję;

c)

zapewniają, aby produkty nieekologiczne nie były wprowadzane do obrotu z oznaczeniem odnoszącym się do ekologicznych metod produkcji.

3.   Jeżeli w danej jednostce przetwórczej są również przetwarzane lub przechowywane produkty nieekologiczne, podmiot gospodarczy:

a)

prowadzi działania w sposób ciągły aż do ich całkowitego zakończenia, w oddzielnym miejscu lub w innym terminie, w sposób zapewniający, że są one fizycznie lub chronologicznie odseparowane od podobnych działań przeprowadzanych na produktach nieekologicznych;

b)

przechowuje produkty ekologiczne, przed i po zakończeniu wyżej wspomnianych działań w sposób zapewniający, że są one fizycznie lub chronologicznie odseparowane od produktów nieekologicznych;

c)

informuje organ kontroli lub jednostkę certyfikującą o działaniach, o których mowa w lit. a) oraz b), oraz udostępnia i aktualizuje rejestr wszystkich działań i przetworzonych ilości;

d)

podejmuje konieczne środki w celu zapewnienia możliwości identyfikacji partii i uniknięcia mieszania się lub zamiany z produktami nieekologicznymi;

e)

prowadzi działania na produktach ekologicznych wyłącznie po odpowiednim oczyszczeniu urządzeń produkcyjnych.

4.   Dodatki, substancje pomocnicze w przetwórstwie i inne substancje i substancje pomocnicze w przetwórstwie pasz i żywności, a także inne praktyki stosowane w przetwórstwie, takie jak wędzenie, muszą spełniać zasady dobrych praktyk produkcyjnych.”;

5)

w art. 84 dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:

„Importer przekazuje informacje, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, z zastosowaniem zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (TRACES) ustanowionego decyzją Komisji 2003/24/WE (**********).

(**********)  Decyzja Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2002 r. dotycząca opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 44).”;"

6)

w art. 94 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

do dnia 30 czerwca 2017 r. informacje, o których mowa w art. 35 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 834/2007, w tym adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, a następnie ich ewentualne zmiany;

b)

do dnia 30 czerwca 2017 r. informacje, o których mowa w art. 35 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 834/2007, w tym adres, adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, a następnie ich ewentualne zmiany;”;

b)

dodaje się lit. e) w brzmieniu:

„e)

do dnia 30 czerwca 2017 r. nazwę, adres, adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej odpowiednich właściwych organów państwa członkowskiego zdefiniowanych w art. 2 pkt 6 rozporządzenia (WE) nr 1235/2008, a następnie ich ewentualne zmiany.”.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 19 kwietnia 2017 r. Art. 1 pkt 2 stosuje się jednak od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a art. 1 pkt 15 od dnia 7 maja 2017 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 października 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).

(4)  COM(2014) 179 final.

(5)  Decyzja Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2002 r. dotycząca opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 44).

(6)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/673 z dnia 29 kwietnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 116 z 30.4.2016, s. 8).


ZAŁĄCZNIK I

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 wprowadza się następujące zmiany:

1)

po nagłówku „WYKAZ KRAJÓW TRZECICH I ODNOŚNE SPECYFIKACJE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 7” dodaje się uwagę w brzmieniu:

Uwaga: Zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego wyprodukowane w okresie konwersji nie są wprowadzane do obrotu w Unii z oznaczeniami, o których mowa w art. 23 i 24 tego rozporządzenia, wykorzystywanymi przy etykietowaniu i reklamowaniu produktów. Takie produkty są zatem również wyłączone z uznania w odniesieniu do kategorii produktów B i D dla wszystkich krajów trzecich wymienionych w niniejszym załączniku.”;

2)

w pozycjach dotyczących Argentyny, Australii, Kostaryki, Indii, Izraela, Japonii, Szwajcarii, Tunezji i Nowej Zelandii skreśla się przypis „(1) Z wyłączeniem wodorostów morskich”;

3)

w pozycji dotyczącej Argentyny wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 1 skreśla się ograniczenia dotyczące kategorii produktów B i D;

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii A, B i F uprawiane w Argentynie i produkty kategorii D przetwarzane w Argentynie zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane w Argentynie.”;

4)

w pozycji dotyczącej Australii pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii A i F uprawiane w Australii i produkty kategorii D przetwarzane w Australii zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane w Australii.”;

5)

w pozycji dotyczącej Kostaryki wprowadza się następujące zmiany:

a)

[Nie dotyczy polskiej wersji językowej];

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii A i F uprawiane na Kostaryce i produkty kategorii D przetwarzane na Kostaryce zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane na Kostaryce.”;

6)

w pozycji dotyczącej Izraela pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii A i F uprawiane w Izraelu i produkty kategorii D przetwarzane w Izraelu zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane w Izraelu lub przywiezione do Izraela:

z Unii,

albo z kraju trzeciego w ramach systemu uznanego za równoważny zgodnie z art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007.”;

7)

w pozycji dotyczącej Japonii pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii A i F uprawiane w Japonii i produkty kategorii D przetwarzane w Japonii zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane w Japonii lub przywiezione do Japonii:

z Unii,

albo z kraju trzeciego, w przypadku którego Japonia uznała, że produkty zostały wyprodukowane i poddane kontroli w tym kraju trzecim zgodnie z zasadami równoważnymi z zasadami ustanowionymi w prawodawstwie japońskim.”;

8)

w pozycji dotyczącej Szwajcarii wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 1 skreśla się ograniczenie dotyczące kategorii produktów B;

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii A i F uprawiane w Szwajcarii i produkty kategorii D i E przetwarzane w Szwajcarii zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane w Szwajcarii lub przywiezione do Szwajcarii:

z Unii,

albo z kraju trzeciego, w przypadku którego Szwajcaria uznała, że produkty zostały wyprodukowane i poddane kontroli w tym kraju trzecim zgodnie z zasadami równoważnymi z zasadami ustanowionymi w prawodawstwie szwajcarskim.”;

9)

w pozycji dotyczącej Tunezji pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii A i F uprawiane w Tunezji i produkty kategorii D przetwarzane w Tunezji zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane w Tunezji.”;

10)

w pozycji dotyczącej Stanów Zjednoczonych w pkt 1 skreśla się ograniczenia dotyczące kategorii produktów A i D;

11)

w pozycji dotyczący Nowej Zelandii wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 1 skreśla się ograniczenia dotyczące kategorii produktów B i D;

b)

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii A, B i F uprawiane w Nowej Zelandii i produkty kategorii D przetwarzane w Nowej Zelandii zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane w Nowej Zelandii lub przywiezione do Nowej Zelandii:

z Unii,

albo z kraju trzeciego w ramach systemu uznanego za równoważny zgodnie z przepisami art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007,

albo z kraju trzeciego, którego zasady produkcji i system kontroli zostały uznane za równoważne w stosunku do Oficjalnego Programu Bezpieczeństwa Żywności Ekologicznej Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa na podstawie gwarancji i informacji dostarczonych przez właściwy organ tego kraju, zgodnie z przepisami ustanowionymi przez Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa i pod warunkiem że przywożone są jedynie pochodzące z produkcji ekologicznej składniki przeznaczone do włączenia, w ilości do 5 % produktów pochodzenia rolniczego, do produktów kategorii D przygotowanych w Nowej Zelandii.”;

12)

w pozycji dotyczącej Republiki Korei pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Pochodzenie: produkty kategorii D przetwarzane w Republice Korei zawierające produkowane metodami ekologicznymi składniki uprawiane w Republice Korei lub przywiezione do Republiki Korei:

z Unii,

albo z kraju trzeciego, w przypadku którego Republika Korei uznała, że produkty zostały wyprodukowane i poddane kontroli w tym kraju trzecim zgodnie z zasadami równoważnymi z zasadami ustanowionymi w prawodawstwie Republiki Korei.”.


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK V

Image Tekst z obrazka Image Tekst z obrazka Image Tekst z obrazka

ZAŁĄCZNIK III

„ZAŁĄCZNIK VI

Image Tekst z obrazka Image Tekst z obrazka

Top