Help Print this page 
Title and reference
Ochrona lotnictwa cywilnego: zasady ogólnounijne

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Ochrona lotnictwa cywilnego: zasady ogólnounijne

Od 2001 r. Unia Europejska rozwija politykę i zasady mające na celu zapobieganie aktom bezprawnej ingerencji zagrażającym bezpieczeństwu, w szczególności przez wprowadzenie zakazu wnoszenia do samolotu przedmiotów, które mogą stanowić potencjalne zagrożenie, takich jak broń lub materiały wybuchowe.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002

STRESZCZENIE

Od 2001 r. Unia Europejska rozwija politykę i zasady mające na celu zapobieganie aktom bezprawnej ingerencji zagrażającym bezpieczeństwu, w szczególności przez wprowadzenie zakazu wnoszenia do samolotu przedmiotów, które mogą stanowić potencjalne zagrożenie, takich jak broń lub materiały wybuchowe.

Rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich portów lotniczych obsługujących lotnictwo cywilne, przewoźników lotniczych oraz podmiotów dostarczających towary lub świadczących usługi dla lub za pośrednictwem takich portów lotniczych.

JAKIE SĄ POSTANOWIENIA NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA?

Na mocy rozporządzenia ustanowiono wspólne zasady i podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego, a także procedury monitorowania przestrzegania tych wspólnych zasad i norm.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego

Normy te obejmują takie aspekty, jak:

kontrola bezpieczeństwa pasażerów i bagażu kabinowego w celu uniemożliwienia wniesienia przedmiotów zabronionych na pokład statków powietrznych. Bagaż rejestrowany (bagaż zgłaszany do odprawy) jest również poddawany kontroli przed załadowaniem,

ochrona portu lotniczego (np. kontrola dostępu do różnych obszarów lotniska, kontrola bezpieczeństwa personelu, sprawdzanie pojazdów, a także nadzór i patrole w celu uniemożliwienia przedostania się nieupoważnionych osób do tych obszarów),

sprawdzenie bezpieczeństwa statku powietrznego lub przeszukanie go w celu dopilnowania, by na pokładzie nie było przedmiotów zabronionych,

kontrola bezpieczeństwa ładunku i poczty przed załadowaniem na pokład statku powietrznego,

kontrola bezpieczeństwa zaopatrzenia portu lotniczego (czyli zaopatrzenia przeznaczonego do sprzedaży w sklepach wolnocłowych i restauracjach) oraz zaopatrzenia lotu (np. jedzenia i napojów przeznaczonych dla pasażerów),

rekrutacja i szkolenie personelu.

Obowiązki krajów UE i podmiotów prowadzących porty lotnicze

Kraje UE muszą:

wyznaczyć jeden organ odpowiedzialny za bezpieczeństwo lotnictwa cywilnego,

sporządzić krajowy program ochrony lotnictwa cywilnego w celu określenia odpowiedzialności za wprowadzanie w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa,

sporządzić krajowy program kontroli jakości w celu sprawdzania jakości ochrony lotnictwa cywilnego.

Podmioty prowadzące porty lotnicze muszą:

określić i wdrożyć program ochrony portu lotniczego,

określić i wdrożyć program ochrony przewoźnika lotniczego.

Inspekcje Komisji

Komisja przeprowadza (niezapowiedziane) inspekcje portów lotniczych oraz organów krajowych. Wszelkie niedociągnięcia muszą zostać skorygowane przez organ krajowy. Organy krajowe odpowiadają za główną kontrolę jakości i egzekwowanie przepisów, a zatem również za przeprowadzanie inspekcji.

Uznawanie równoważnych norm ochrony lotnictwa cywilnego krajów spoza UE

UE może uznać normy ochrony lotnictwa cywilnego obowiązujące w krajach spoza UE jako równoważne z normami UE w celu zapewnienia „jednolitego obszaru ochrony”. Oznaczałoby to na przykład, że pasażerowie przylatujący do portów lotniczych UE i podróżujący do innych miejsc nie musieliby przechodzić ponownie kontroli bezpieczeństwa. Pozwoli to na skrócenie czasu podróży i obniżenie kosztów, a także zapewni pasażerom większą wygodę. Utworzenie „jednolitego obszaru ochrony” jest jednym z założeń prawodawstwa Unii Europejskiej odnoszącego się do ochrony lotnictwa cywilnego.

Sprawozdanie dotyczące wdrożenia

W sprawozdaniu Komisji z 2013 r. dotyczącym wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 300/2008 stwierdzono, że „w UE w dalszym ciągu zapewniany jest wysoki poziom ochrony” oraz że „inspekcje Komisji wykazały stabilny poziom zgodności z podstawowymi przepisami regulującymi”. Zauważono również, że nieprawidłowości stwierdzone w obszarze kontroli personelu i ładunku były w dużym stopniu spowodowane czynnikiem ludzkim. Inne niezgodności, które niedawno wykryto, dotyczyły kontroli bezpieczeństwa ładunków i poczty wysokiego ryzyka. Stwierdzono również, że do zaleceń Komisji dotyczących działań naprawczych stosowano się na ogół w sposób zadowalający.

OD KIEDY NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Od 29 kwietnia 2008 r.

KONTEKST

Po wydarzeniach z 11 września 2001 r., które miały miejsce w Stanach Zjednoczonych, Parlament Europejski i Rada przyjęły rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 ustanawiające wspólne zasady w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego. Rozporządzenie (WE) nr 300/2008 zastępuje Rozporządzenie (WE) nr 2320/2002.

Dalsze informacje są dostępne na stronie internetowej dotyczącej polityki ochrony lotnictwa cywilnego Komisji Europejskiej.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (WE) nr 300/2008

29.4.2008

-

Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 72-84

Akt(-y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (UE) nr 18/2010

1.2.2010

-

Dz.U. L 7 z 12.1.2010, s. 3-14

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 300/2008 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 185/2010 z dnia 4 marca 2010 r. ustanawiające szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego (Dz.U. L 55 z 5.3.2010, s. 1-55)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 72/2010 z dnia 26 stycznia 2010 r. ustanawiające procedury przeprowadzania inspekcji Komisji w zakresie ochrony lotnictwa (Dz.U. L 23 z 27.1.2010, s. 1-5)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1254/2009 z dnia 18 grudnia 2009 r. ustanawiające kryteria pozwalające państwom członkowskim na odstępstwo od wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego i przyjęcie alternatywnych środków w zakresie ochrony (Dz.U. L 338 z 19.12.2009, s. 17-17)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 272/2009 z dnia 2 kwietnia 2009 r. uzupełniające wspólne podstawowe normy ochrony lotnictwa cywilnego określone w załączniku do rozporządzenia (WE) 300/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 91 z 3.4.2009, s. 7-13)

Sprawozdania

Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady: Sprawozdanie roczne za rok 2012 z wdrażania rozporządzenia (WE) nr 300/2008 w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego (COM(2013) 523 final z 9.7.2013)

Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady Sprawozdanie roczne za rok 2013 z wdrażania rozporządzenia (WE) nr 300/2008 w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego (COM(2014) 399 final z 1.7.2014)

Ostatnia aktualizacja: 09.01.2015

Top