Help Print this page 
Title and reference
Środki antysubsydyjne

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Środki antysubsydyjne

Niniejsze rozporządzenie transponuje do prawodawstwa Unii Europejskiej (UE) postanowienia Porozumienia w sprawie subsydiów* i środków wyrównawczych zawartego w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) w celu zapewnienia właściwego i przejrzystego stosowania zasad antysubsydyjnych.

AKT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (wersja ujednolicona).

STRESZCZENIE

Niniejsze rozporządzenie określa unijne zasady nakładania ceł wyrównawczych*. Ich celem jest skompensowanie wszelkich przyznanych subsydiów, bezpośrednio bądź pośrednio, dla wytworzenia, produkcji, wywozu lub przywozu dowolnego produktu pochodzącego z kraju niebędącego członkiem UE, którego dopuszczenie na rynek UE powoduje szkodę dla konkurencji.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się równocześnie z rozporządzeniem (WE) nr 1225/2009 („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe*”). Przepisy dotyczące ustalenia szkody, definicji przemysłu UE, wszczęcia postępowania, dochodzenia, środków tymczasowych i ostatecznych oraz zakończenia postępowania są, za pewnymi wyjątkami, bardzo podobne w obu wspomnianych rozporządzeniach.

Definicja subsydium

Uważa się, że subsydium istnieje, jeżeli po pierwsze władze (w tym organy publiczne) wniosły wkład finansowy w kraju pochodzenia lub wywozu lub ma miejsce jakakolwiek forma wsparcia w zakresie dochodów lub cen w rozumieniu art. XVI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (GATT 1994) oraz, po drugie, jeżeli w ten sposób zostaje przyznane świadczenie.

Subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych

Subsydia podlegają środkom wyrównawczym wyłącznie, jeżeli są to subsydia szczególne dla przedsiębiorstwa, przemysłu lub grupy przedsiębiorstw lub gałęzi przemysłu. Jeżeli organ przyznający wyraźnie ogranicza dostęp do subsydiów niektórym przedsiębiorstwom, subsydium takie jest szczególne. W niektórych przypadkach subsydium, które wydaje się nie być subsydium szczególnym, może w praktyce być subsydium szczególnym i w związku z tym stanowić podstawę środków wyrównawczych.

Kalkulacja kwoty subsydium stanowiącego podstawę dla środków wyrównawczych

Kwota jest wyliczona w kategoriach korzyści dla odbiorcy w okresie prowadzenia dochodzenia. W niniejszym rozporządzeniu określono następujące zasady dotyczące kalkulacji świadczenia na rzecz odbiorcy:

uczestnictwo władz publicznych w kapitale akcyjnym jest traktowane jako przyznanie świadczenia na rzecz odbiorcy, jeżeli inwestycja może być uznana za niezgodną z normalną praktyką inwestycyjną prywatnych inwestorów w kraju pochodzenia lub wywozu,

pożyczka udzielona przez władze publiczne jest traktowana jako przyznanie korzyści, jeżeli istnieje różnica między kwotą, jaką przedsiębiorstwo otrzymujące pożyczkę płaci od pożyczki rządowej, oraz kwotą, jaką firma zapłaciłaby za porównywalną pożyczkę komercyjną, jaką mogłaby faktycznie uzyskać na rynku,

pożyczka gwarantowana przez władze publiczne jest traktowana jako przyznanie korzyści, jeżeli istnieje różnica między kwotą, jaką firma otrzymująca gwarancję płaci od pożyczki gwarantowanej przez rząd, oraz kwotą, jaką firma zapłaciłaby za porównywalną pożyczkę komercyjną w przypadku braku gwarancji rządowej,

dostarczenie lub zakup towarów przez władze publiczne jest traktowane jako udzielenie świadczenia, jeżeli dostawa odbywa się za kwotę niższą od wynagrodzenia odpowiedniego lub też jeżeli zakup odbywa się za kwotę wyższą od wynagrodzenia odpowiedniego w odniesieniu do aktualnych warunków rynkowych w danym kraju.

Kwota subsydium stanowiącego podstawę środków wyrównawczych jest określona na jednostkę subsydiowanego produktu wywożonego na teren UE. Od kwoty subsydium należy odliczyć pewne elementy, takie jak opłaty lub koszty poniesione w celu zakwalifikowania się do uzyskania subsydium lub podatki wywozowe, opłaty celne lub inne opłaty nałożone na wywóz produktu na teren UE, przeznaczone na skompensowanie subsydium. Jeżeli subsydium nie jest udzielone w odniesieniu do wyprodukowanych, wywożonych czy transportowanych ilości, kwota subsydium jest ustalona poprzez przydzielenie wartości całkowitego subsydium ponad poziom produkcji, sprzedaży czy wywozu produktu w okresie prowadzenia dochodzenia.

Ustalenie szkody

Ustalenie szkody opiera się na pozytywnych dowodach i obejmuje obiektywne badanie następujących elementów:

wielkości przywozu towarów po cenach subsydiowanych,

wpływu przywozu towarów po cenach subsydiowanych na ceny podobnych produktów na rynku UE,

wpływu tych przywożonych towarów na daną gałąź przemysłu UE.

Wszczęcie postępowania

Postępowanie jest wszczynane po otrzymaniu pisemnej skargi osoby fizycznej bądź prawnej lub stowarzyszenia nieposiadającego osobowości prawnej, działającego w imieniu unijnego przemysłu. Gdy przy braku jakiejkolwiek skargi państwo UE posiada dostateczne dowody zarówno na subsydiowanie, jak i na szkodę wynikającą dla unijnego przemysłu, może niezwłocznie powiadomić o takich dowodach Komisję. Skarga musi obejmować dowody na istnienie subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych (włączając, w miarę możliwości, ich kwoty), szkody oraz związku przyczynowego między tymi dwoma elementami.

Skarga uznana zostanie za wniesioną przez przemysł UE lub w jego imieniu, jeżeli jest poparta przez tych producentów w UE, których łączna produkcja stanowi ponad 50% ogólnej produkcji podobnego produktu wytwarzanego przez tę część przemysłu UE wyrażającą swoje poparcie lub sprzeciw wobec skargi. Dochodzenie może nie zostać jednak wszczęte, jeżeli część przemysłu UE popierająca skargę stanowi mniej niż 25% ogólnej produkcji podobnego produktu w UE.

Środki tymczasowe

Cła tymczasowe są nakładane, jeżeli:

procedura sądowa została wszczęta, doręczono w tym celu powiadomienie i zainteresowanym stronom odpowiednio umożliwiono przedstawienie informacji i uwag,

wstępnie ustalono, że przywożony produkt korzysta z subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, czego konsekwencją jest szkoda dla przemysłu UE,

interwencja w celu ochrony przed taką szkodą leży w interesie UE.

Nałożenie ostatecznych ceł wyrównawczych

W przypadku gdy stan faktyczny wskazuje istnienie subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych oraz szkody spowodowanej w ich konsekwencji i gdy interes UE wymaga interwencji, Komisja nakłada ostateczne cło wyrównawcze. Kwota cła nie może przekraczać ustalonej kwoty subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych i powinna być niższa, jeżeli byłaby odpowiednia do usunięcia szkody dla przemysłu UE.

KLUCZOWE POJĘCIA

Antydumping: działanie mające na celu powstrzymanie przedsiębiorstwa przed eksportem produktu po cenach niższych niż ich normalna wartość na rynku krajowym.

Antysubsydia: działanie (w formie ceł wyrównawczych) mające na celu zrekompensowanie faktu, że produkcja została wsparta finansowo przez subsydium udzielone przez organ publiczny.

Cło wyrównawcze: subsydiowani producenci odnoszą nienależną korzyść nad swoimi konkurentami. Cło wyrównawcze to podatek przywozowy nakładany na towary w celu zrekompensowania faktu, że ich produkcja została subsydiowana i w celu podniesienia ich ceny do poziomu, na którym ceny znalazłyby się, gdyby nie uzyskano subsydium.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

7.8.2009

-

Dz.U. L 188 z 18.7.2009, str. 93-126.

AKTY POWIĄZANE

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej i rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (COM(2013)192 final z 10.4.2013).

Komisja proponuje następujące zmiany w obowiązujących zasadach antydumpingowych i antysubsydyjnych:

Zainteresowane strony będą powiadamiane o nałożeniu środków tymczasowych z dwutygodniowym wyprzedzeniem. Jeżeli zapadnie decyzja, że środki tymczasowe nie zostaną nałożone, ale dochodzenie będzie kontynuowane, to zainteresowane strony zostaną powiadomione, że środki nie zostaną nałożone, dwa tygodnie przed ostatnim możliwym terminem ich nałożenia.

Aby zapewnić skuteczną ochronę producentów z UE przed zagrożeniem retorsjami handlowymi, groźby takie można uznać za szczególne okoliczności umożliwiające wszczęcie dochodzenia z urzędu przez Komisję.

Zniesienie zasady niższego cła w przypadku obejścia środków, w przypadku stwierdzenia strukturalnych zakłóceń handlu surowcami i w przypadku subsydiowania.

Cła pobrane podczas dochodzenia należy zwrócić importerom, jeżeli po zakończeniu dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia środki nie są przedłużane.

Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie modernizacji instrumentów ochrony handlu dostosowujący instrumenty ochrony handlu do bieżących potrzeb europejskiej gospodarki. (COM(2013)191 final z 10.4.2013).

Komisja opisuje zmieniające się otoczenie gospodarcze i wyjaśnia, dlaczego proponuje wprowadzenie zmian przepisów regulujących unijne instrumenty ochrony handlu (TDI). Zdaniem Komisji unijne TDI powinny zostać usprawnione w sposób pragmatyczny i zrównoważony, z korzyścią dla producentów, importerów i użytkowników.

Ostatnia aktualizacja: 10.04.2014

Top