Help Print this page 
Title and reference
Wytyczne UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Wytyczne UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych

Poprzez niniejsze wytyczne Unia Europejska (UE) nadaje rozgłos problemowi dzieci w konfliktach zbrojnych i zobowiązuje się promować poszanowanie praw tych dzieci w państwach trzecich.

AKT

Aktualizacja Wytyczne UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych. Rada do Spraw Ogólnych z 16 czerwca 2008 r. [Nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].

STRESZCZENIE

Według szacunków, w ostatniej dekadzie w wyniku konfliktów zbrojnych śmierć poniosło około dwóch milionów dzieci, sześć milionów zostało okaleczonych fizycznie, milion dzieci zostało osieroconych, a prawie 20 milionów przesiedlonych lub stało się uchodźcami. Szacuje się, że na świecie jest przynajmniej 300 000 dzieci-żołnierzy. Wytyczne te mają naświetlić problem dzieci w konfliktach zbrojnych oraz nadać większą wagę działaniom Unii Europejskiej (UE) w tym obszarze. Wspieranie i poszanowanie praw dziecka to priorytet polityki UE w zakresie praw człowieka w kontekście wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz polityk dotyczących współpracy na rzecz rozwoju i pomocy humanitarnej.

UE zobowiązuje się do zajęcia się wpływem, jaki w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej konflikty zbrojne wywierają na dzieci. W tym celu zamierza nakłonić państwa trzecie i podmioty niepubliczne do wdrożenia międzynarodowego prawa humanitarnego oraz norm, standardów i instrumentów w dziedzinie praw człowieka, a także skutecznie chronić dzieci przed skutkami konfliktów zbrojnych. Wytyczne te zmierzają również do zapobiegania wykorzystywaniu dzieci do służby w armii i grupach zbrojnych oraz ukrócenia bezkarności w przypadku przestępstw przeciwko dzieciom.

Praktyczne środki wprowadzone przez UE

Grupa Robocza Rady ds. Praw Człowieka (COHOM), we współpracy z innymi właściwymi grupami roboczymi, ustala sytuacje, które wymagają interwencji UE, w oparciu o:

  • okresowe sprawozdania szefów misji UE, szefów misji operacji cywilnych, dowódców wojskowych i specjalnych przedstawicieli, które obejmują ocenę wpływu konfliktu na dzieci oraz skutków działań UE,
  • sprawozdania doraźne z sytuacji w kraju opracowywane przez szefów misji, które mogą uwzględniać problem dzieci w konflikcie zbrojnym,
  • informacje ze strony Komisji na temat finansowanych przez UE projektów dotyczących dzieci w konflikcie zbrojnym oraz rehabilitacji po konflikcie,
  • sprawozdania i zalecenia Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ds. dzieci w konfliktach zbrojnych, grupy roboczej Rady Bezpieczeństwa ONZ ds. dzieci w konfliktach zbrojnych, UNICEF-u, specjalnych mechanizmów ONZ i traktatowych organów ds. praw człowieka, a także organizacji pozarządowych.

Aby wspierać i chronić dzieci dotknięte konfliktem zbrojnym, UE w stosunkach z krajami trzecimi stosuje m.in. następujące instrumenty:

  • dialog polityczny, który powinien poruszać kwestię praw dzieci w sytuacji sprzed, w trakcie i po wygaśnięciu konfliktu,
  • dèmarche i oświadczenia publiczne wzywające państwa trzecie do podjęcia skutecznego działania w celu ochrony dzieci przed skutkami konfliktu zbrojnego, wyeliminowania zjawiska wykorzystywania dzieci na potrzeby armii i grup zbrojnych oraz ukrócenia bezkarności,
  • współpraca wielostronna, która obejmuje fundusze na projekty dotyczące dzieci w konfliktach zbrojnych i pomoc humanitarną,
  • operacje zarządzania kryzysowego, w których szczególną uwagę w fazie planowania zwraca się na ochronę dzieci,
  • szkolenia w zakresie ochrony dzieci.

Kontekst

Międzynarodowe ustawodawstwo w tej dziedzinie obejmuje Konwencję o prawach dziecka (CRC) ratyfikowaną praktycznie przez wszystkie kraje świata, ale nie wszędzie stosowaną. W szczególności Protokół fakultatywny do Konwencji w sprawie angażowania dzieci w konflikty zbrojne ma na celu przeciwdziałanie sytuacjom, w których dzieci dotknięte są konfliktem zbrojnym.

Działania specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. dzieci w konfliktach zbrojnych oraz grupy roboczej Rady Bezpieczeństwa ds. dzieci w konfliktach zbrojnych to inne szczególnie ważne mechanizmy na tym polu. UE wraz z państwami członkowskimi dąży do uwzględnienia i skoordynowania, w miarę możliwości, swoich działań z tymi mechanizmami, aby wywarły jak największy wpływ. Inne właściwe normy i standardy międzynarodowe i regionalne dotyczące praw człowieka oraz prawo humanitarne kierujące działaniami UE zmierzającymi do ochrony dzieci dotkniętych konfliktem zbrojnym wymieniono w załączniku do wytycznych.

Ostatnia aktualizacja: 06.10.2010

Top