Help Print this page 
Title and reference
Wspólnotowy znak towarowy - EUR-Lex

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DE html EN html FR html IT html HU html PL html RO
Multilingual display
Text

Wspólnotowy znak towarowy

Aby przyczynić się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, najważniejsze jest stworzenie dla przedsiębiorstw wspólnotowego systemu znaków towarowych, który będzie proponował jednolitą ochronę na terenie całej Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie tworzy przepisy niezbędne dla osiągnięcia tego celu.

AKT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (wersja ujednolicona) (Tekst mający znaczenie dla EOG).

STRESZCZENIE

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady i warunki, które trzeba spełnić, aby uzyskać wspólnotowe znaki towarowe.

Prawo znaków towarowych

Każda osoba fizyczna lub prawna oraz podmioty prawa publicznego mogą otrzymać wspólnotowy znak towarowy w drodze rejestracji. Znak towarowy może składać się z jakiegokolwiek oznaczenia, które można przedstawić w formie graficznej (m.in. wyrazów, nazwisk, rysunków, liter, cyfr, kształtu towarów lub ich opakowań), pod warunkiem że oznaczenia takie umożliwiają odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw.

Wspólnotowy znak towarowy ma charakter jednolity. Wywołuje on ten sam skutek w całej Unii Europejskiej.

Przyznaje swojemu posiadaczowi wyłączne prawo, na mocy którego może on zabronić podmiotom trzecim używania w obrocie handlowym:

  • oznaczenia identycznego ze wspólnotowym znakiem towarowym dla towarów lub usług identycznych z tymi, dla których wspólnotowy znak towarowy jest zarejestrowany,
  • oznaczenia, w przypadku którego istnieje prawdopodobieństwo skojarzenia go z innym znakiem towarowym,
  • oznaczenia identycznego lub podobnego do wspólnotowego znaku towarowego w odniesieniu do towarów lub usług, które nie są podobne do tych, dla których zarejestrowano wspólnotowy znak towarowy, w przypadku gdy cieszy się on renomą odróżniającego charakteru znaku towarowego.

Jednocześnie właściciel wspólnotowego znaku towarowego nie może zabronić podmiotom trzecim używania w obrocie handlowym:

  • swojej nazwy i adresu,
  • informacji dotyczących właściwości towarów i usług takich jak rodzaj, jakość i ilości,
  • znaku towarowego, pod warunkiem że celem będzie wskazanie przeznaczenia towaru czy usługi jako akcesorium lub części zamiennej.

Właściciel znaku towarowego ma obowiązek rzeczywistego używania go przez okres pięciu lat od zarejestrowania tego znaku towarowego. W przeciwnym wypadku mogą na niego zostać nałożone sankcje z powodu nieużywania.

Zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego

Wnioskodawca może złożyć wniosek o zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego w:

Zgłoszenia wspólnotowych znaków towarowych są składane w jednym z oficjalnych języków Unii Europejskiej. Wnioskodawca musi podać drugi język spośród języków używanych w Urzędzie (niemiecki, angielski, hiszpański, francuski lub włoski), na którego użycie się zgadza jako ewentualnego języka procedury.

Zgłoszenia złożone w centralnych urzędach zajmujących się własnością przemysłową lub w Urzędzie Beneluksu są przekazywane do OHIM w ciągu dwóch tygodni, licząc od daty złożenia.

Zgłoszenie musi zawierać następujące elementy:

  • wniosek o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego,
  • informacje identyfikujące zgłaszającego,
  • wykaz towarów lub usług, w odniesieniu do których wnioskuje się o rejestrację,
  • przedstawienie znaku towarowego.

Wnioskodawca musi oprócz tego uiścić opłatę. Po wygenerowaniu dokumentów i uiszczeniu opłaty wnioskowi zostaje nadana data zgłoszenia.

Osoba, która złożyła wniosek o znak towarowy w którymkolwiek państwie będącym stroną konwencji paryskiej lub porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu lub jej następcy prawni, korzysta – do celów związanych ze złożeniem wniosku o rejestrację wspólnotowego znaku towarowego dla tego samego znaku towarowego – z prawa pierwszeństwa przez okres sześciu miesięcy od daty złożenia pierwszego wniosku.

Właściciel wcześniejszego znaku towarowego zarejestrowanego w państwie członkowskim, który zgłasza identyczny znak towarowy do rejestracji jako wspólnotowy znak towarowy, może zastrzec starszeństwo wcześniejszego krajowego znaku towarowego.

Procedura rejestracji

Po złożeniu wniosku Urząd sprawdza, czy spełnia on wszystkie warunki potrzebne do przyznania znaku towarowego. Publikacja zgłoszenia daje podmiotom trzecim prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przyznania znaku towarowego na podstawie wcześniejszych praw.

Wniosek o przyznanie wspólnotowego znaku towarowego zostaje opublikowany, jeśli spełnia wszystkie wymagane kryteria i nie został wniesiony ani uznany żaden sprzeciw.

Czas trwania, przedłużenie, zmiana i podział wspólnotowych znaków towarowych

Czas trwania rejestracji wspólnotowego znaku towarowego wynosi dziesięć lat, licząc od daty złożenia wniosku.

Rejestracja może być przedłużona na kolejne okresy 10 lat. Wniosek o przedłużenie musi być złożony w ciągu sześciu miesięcy przed zakończeniem okresu ważności rejestracji. Przedłużenie zaczyna obowiązywać w dniu następującym po dniu wygaśnięcia rejestracji.

Znak towarowy nie może być przedmiotem zmian w ciągu okresu swojej ważności ani w czasie przedłużenia rejestracji, z wyjątkiem nazwy i adresu właściciela oraz pod warunkiem, że nie wpływają one na tożsamość znaku towarowego, który został zarejestrowany.

Właściciel wspólnotowego znaku towarowego ma m.in. możliwość podzielenia rejestracji, korzystając z możliwości wydzielonych rejestracji dla wybranych towarów i usług.

Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie

Zrzeczenie się wspólnotowego znaku towarowego może dotyczyć niektórych lub wszystkich towarów lub usług, dla których jest on zarejestrowany. Może zostać także stwierdzone wygaśnięcie prawa właściciela wspólnotowego znaku towarowego, jeśli:

  • znak towarowy nie był rzeczywiście używany na terenie Unii Europejskiej przez okres pięciu lat,
  • znak towarowy stał się nazwą zwykle używaną w obrocie dla towaru lub usługi,
  • znak towarowy może wprowadzić w błąd opinię publiczną, w szczególności w zakresie charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego tych towarów lub usług.

W rozporządzeniu ustanawia się także względne i bezwzględne podstawy unieważnienia znaku.

Odwołania

Można zwrócić się z pisemnym odwołaniem w terminie dwóch miesięcy, licząc od dnia doręczenia decyzji, której odwołanie dotyczy. Odwołanie ma skutek zawieszający. Uzasadnione odwołanie jest przekazywane do Izby Odwoławczej, która je rozpatruje i wydaje decyzję.

Decyzje podjęte przez Izbę Odwoławczą mogą być także przedmiotem odwołania przed Trybunałem Sprawiedliwości w następujących przypadkach:

  • brak właściwości,
  • naruszenia istotnego wymogu proceduralnego,
  • naruszenia Traktatu, niniejszego rozporządzenia lub ich przepisów wykonawczych,
  • nadużycia władzy.

Odwołanie może zostać przygotowane przez każdą osobę będącą stroną w procedurze w terminie dwóch miesięcy od doręczenia decyzji Izby Odwoławczej. Urząd ma obowiązek uwzględnić końcowe decyzje wydane przez Trybunał Sprawiedliwości.

Wspólnotowe znaki wspólne

W momencie składania wniosku o rejestrację można zaznaczyć, że wspólnotowy znak towarowy ma być znakiem wspólnym. Wspólnotowe znaki wspólne mogą być zgłaszane przez:

  • organizacje wytwórców,
  • producentów,
  • usługodawców,
  • handlowców,

jak również osoby prawne regulowane prawem publicznym.

Powództwaodnoszącesię do wspólnotowych znaków towarowych

Przepisy rozporządzenia (WE) nr 44/2001 mają zastosowanie do procedur odnoszących się do wspólnotowych znaków wspólnych, jak również do postępowań odnoszących się do jednoczesnych i kolejnych powództw na podstawie wspólnotowych znaków towarowych i krajowych znaków towarowych.

Państwa członkowskie muszą wskazać sądy właściwe do orzekania w zakresie znaków towarowych. Sądy te mają wyłączną właściwość orzekania w sporach dotyczących naruszeń i ważności wspólnotowych znaków towarowych.

Konwersja na zgłoszenie krajowego znaku towarowego

W niektórych przypadkach wnioskujący lub właściciel wspólnotowego znaku towarowego może wystąpić o konwersję swojego zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego na zgłoszenie krajowego znaku towarowego.

Międzynarodowa rejestracja znaków towarowych

Międzynarodowa rejestracja pozwala właścicielowi znaku towarowego na otrzymanie ochrony swojego znaku w kilku wskazanych krajach dzięki złożeniu jednego wniosku w swoim własnym urzędzie ds. znaków towarowych. Taki wniosek jest przekazywany do znajdującego się w Genewie (Szwajcaria) Międzynarodowego Biura Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO), które informuje o rejestracji międzynarodowej urzędy we wskazanych państwach.

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich wniosków o międzynarodową rejestrację zgodnie z protokołem madryckim, który od momentu podpisania go przez Unię Europejską w 2004 r. umożliwia:

  • złożenie w OHIM wniosku o rejestrację międzynarodową w oparciu o wniosek lub zgłoszenie wspólnotowego znaku towarowego,
  • zwrócenie się do Unii Europejskiej na mocy międzynarodowego wniosku złożonego w urzędzie ds. własności intelektualnej jednej ze stron protokołu madryckiego (zob. listę aktualnych członków).

Niniejsze rozporządzenie uchyla rozporządzenie (WE) nr 40/94.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 207/2009

13.4.2009

Dz.U. L 78 z 24.3.2009

AKTY POWIĄZANE

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego ( COM(2013) 0161 final - 2013/0088 (COD)) [Nie opublikowany w Dzienniku Urzędowym].

Wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia (WE) nr 207/2009 ma na celu dobrze ukierunkowane unowocześnienie istniejących środków, w szczególności:

  • dostosowanie terminologii zastosowanej w rozporządzeniu do traktatu lizbońskiego;
  • uproszczenie procedur zgłaszania i rejestracji europejskiego znaku towarowego;
  • zwiększenie pewności prawa poprzez doprecyzowanie przepisów oraz usunięcie niejasności, szczególnie w odniesieniu do definicji europejskiego znaku towarowego i wynikającego z niego prawa;
  • ustanowienie odpowiednich ram współpracy między Urzędem Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (UHRW) a urzędami krajowymi w celu upowszechniania harmonizacji praktyk i opracowywania wspólnych narzędzi;
  • dostosowanie ram prawnych do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w zakresie aktów delegowanych.

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja przekształcona) ( COM(2013) 0162 final - 2013/0089 (COD)) [Nie opublikowany w Dzienniku Urzędowym].

Inicjatywa ta stanowi pakiet wspólnie z wnioskiem dotyczącym zmiany rozporządzenia (WE) nr 207/2009. Ich głównym wspólnym celem jest zwiększenie dostępności dla przedsiębiorstw (szczególnie MŚP) systemów rejestracji znaków towarowych w całej UE oraz zwiększenie skuteczności tych systemów dzięki zmniejszeniu związanych z nimi kosztów i ich złożoności, a także zwiększeniu szybkości obsługi, przewidywalności i bezpieczeństwa prawnego.

W ujęciu bardziej szczegółowym wniosek dotyczący przekształcenia dyrektywy w sprawie znaków towarowych ma następujące cele:

  • unowocześnienie i udoskonalenie przepisów istniejącej dyrektywy (poprzez zmianę przestarzałych przepisów, zwiększenie pewności prawa oraz uściślenie praw wynikających ze znaków towarowych);
  • osiągnięcie większego zbliżenia krajowych przepisów i procedur dotyczących znaków towarowych w celu zwiększenia ich spójności z systemem wspólnotowego znaku towarowego;
  • usprawnianie współpracy między urzędami z państw członkowskich a UHRW w celu upowszechniania harmonizacji praktyk i opracowywania wspólnych narzędzi poprzez ustanowienie podstawy prawnej tej współpracy.

Ostatnia aktualizacja: 05.02.2014

Top