Help Print this page 
Title and reference
Akredytacja i nadzór rynku - EUR-Lex

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Akredytacja i nadzór rynku - EUR-Lex

Niniejsze rozporządzenie ma na celu dostarczenie wspólnych ram w zakresie akredytacji w Unii Europejskiej (UE) oraz, w konsekwencji, ułatwienie przepływu towarów między państwami członkowskimi. Akredytacja jest ostatnim poziomem kontroli publicznej w ramach systemu oceny zgodności i stanowi potwierdzenie kompetencji technicznych jednostek oceniających zgodność.

Rozporządzenie stanowi także ramy nadzoru rynku produktów w celu zapewnienia, że produkty te spełniają wysokie wymagania w zakresie ochrony interesów publicznych. Zawiera również zasady dotyczące oznakowania CE.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (WE) z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Tekst mający znaczenie dla EOG).

STRESZCZENIE

Rozporządzenie określa zasady organizacji i prowadzenia akredytacji jednostek oceniających zgodność wykonujących czynności z zakresu oceny zgodności z odpowiednimi wymogami. Należy zagwarantować wysoki poziom nadzoru rynku w celu spełnienia wymagań w zakresie ochrony interesów publicznych, takich jak zdrowie i bezpieczeństwo ogólne, zdrowie i bezpieczeństwo w miejscu pracy, ochrona konsumentów, ochrona środowiska i bezpieczeństwo.

Zasady te wzmacniają już istniejący system, nie osłabiając obecnych instrumentów, takich jak dyrektywa w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, która przyniosła ogólnie dobre wyniki.

Akredytacja

Niniejsze rozporządzenie obejmuje europejską politykę akredytacji. Po raz pierwszy wprowadza wspólną podstawę prawną dotyczącą akredytacji oraz ustanawia pełne ramy prawne regulujące organizację akredytacji w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) od 1 stycznia 2010 r.

Akredytacja jest uznana za ostatni poziom kontroli publicznej adekwatności jednostek oceniających zgodności, bez względu na fakt, czy jest dobrowolna, czy obowiązkowa. Akredytacja nie ma charakteru komercyjnego, ponieważ mogłoby to osłabić jej wartość i wiarygodność.

Cechy akredytacji są następujące:

  • w każdym państwie członkowskim istnieje tylko jedna jednostka akredytująca,
  • jednostki akredytujące i jednostki oceniające zgodność nie konkurują ze sobą,
  • akredytacja przeprowadzana jest przez organ publiczny,
  • jednostki akredytujące nie mają celów zarobkowych i przestrzegają zasad bezstronności i obiektywności.

Europejska Współpraca w dziedzinie Akredytacji (EA) (EN) jest odpowiedzialna za zarządzanie systemem oceny wzajemnej, kontrolującym kompetencje i działania krajowych jednostek akredytujących. Dzięki systemowi oceny wzajemnej EA przyczynia się do zapewnienia jakości usług krajowych jednostek akredytujących, a więc do wzajemnego uznawania certyfikatów zgodności w całej UE oraz na świecie.

Nadzór rynku

Państwa członkowskie gwarantują skuteczne nadzorowanie swych rynków. Są zobowiązane do organizowania i przeprowadzania pogłębionych kontroli, aby produkty objęte wspólnotowym prawodawstwem harmonizacyjnym spełniały wymagania w zakresie ochrony interesu publicznego, szczególnie zdrowia i bezpieczeństwa.

Właściwe dla każdego państwa członkowskiego organy nadzoru rynku zapewniają nadzór nad produktami na rynku wspólnotowym. Są zobowiązane do zapewnienia:

  • kontroli zgodności z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa produktów,
  • nadzoru nad skargami lub sprawozdaniami związanymi z ryzykiem dotyczącym produktów,
  • kontroli wypadków i szkód dla zdrowia, które mogły być spowodowane tymi produktami,
  • kontroli działań korygujących,
  • nadzoru i aktualizacji wiedzy naukowej i technicznej w zakresie bezpieczeństwa.
  • kontroli powiadomień o niebezpiecznych produktach w systemie RAPEX.

Państwa członkowskie muszą współpracować między sobą i zapewnić wymianę informacji między sobą i Komisją oraz zainteresowanymi agencjami wspólnotowymi.

Organy nadzoru rynku przeprowadzają właściwe kontrole dotyczące cech produktów – za pośrednictwem kontroli dokumentów, kontroli fizycznych i badań laboratoryjnych – i mogą wymagać od przedsiębiorców dostarczenia koniecznych informacji oraz mają dostęp do ich lokali, w celu lepszego wykonywania nadzoru, zachowując pełną niezależność.

Gdy organy zidentyfikują produkt stwarzający zagrożenie, zawiadamiają użytkowników, przyjmując odpowiednie środki. Jeśli produkt stwarza poważne ryzyko, państwa członkowskie dopilnowują, aby:

  • produkt został zgłoszony do systemu RAPEX,
  • produkt został odwołany lub wycofany,
  • produkt został zmodyfikowany, a ryzyko usunięte.

W przypadku ryzyka państwa członkowskie bezzwłocznie informują o swej decyzji, podając jej dokładną podstawę, zainteresowanego przedsiębiorcę oraz Komisję.

W przypadku kontroli produktów przywożonych do Wspólnoty państwa członkowskie przyznają organom celnym odpowiednie środki dla zapewnienia odpowiednich kontroli bezpieczeństwa produktów, przed ich wprowadzeniem do swobodnego obrotu. W razie poważnego niebezpieczeństwa, przypuszczalnego lub faktycznego lub w przypadku braku przewidzianych dokumentów towarzyszących, organy celne zwieszają wprowadzenie danego produktu do swobodnego obrotu.

Organy nadzoru rynku i organy celne współpracują w celu zapewnienia skutecznej kontroli bezpieczeństwa produktów.

Oznakowanie CE jest jedynym znakiem potwierdzającym zgodność produktu z ustawodawstwem unijnym i może być użyty jedynie w przypadkach określonych w odpowiednich przepisach. Umieszczane jest przez producenta, który bierze na siebie odpowiedzialność za przestrzeganie obowiązujących przepisów. W przypadku niewłaściwego wykorzystania oznakowania przewidziane są odpowiednie kary, w tym sankcje karne.

Niektóre czynności przewidziane dla wprowadzenia niniejszego rozporządzenia mogą być finansowane przez Unię.

Niniejsze rozporządzenie uchyla rozporządzenie (WE) nr 339/93 od 1 stycznia 2010 r.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 765/2008

2.9.2008

Dz.U. L 218 z 13.8.2008

AKTY POWIĄZANE

Wniosek Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie nadzoru rynku w odniesieniu do produktów, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 1999/5/WE, 2000/9/WE, 2000/14/WE, 2001/95/WE, 2004/108/WE, 2006/42/WE, 2006/95/WE, 2007/23/WE, 2008/57/WE, 2009/48/WE, 2009/105/WE, 2009/142/WE, 2011/65/UE, a także rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011, (WE) nr 764/2008 i (WE) nr 765/2008 - [COM (2013) 75 wersja ostateczna]: Komisja proponuje zmianę obowiązujących obecnie zasad określonych w dyrektywie 2001/95/WE w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (tzw. dyrektywa DSGP) oraz rozporządzeniu (WE) nr 765/2008 w zakresie nadzoru runku i sektorowego prawodawstwa harmonizacyjnego. Nagromadzenie i nakładanie się różnych przepisów w licznych dokumentach jest przyczyną wielu trudności zarówno dla podmiotów gospodarczych, jak i władz krajowych. Niniejszy wniosek zakłada uproszczenie aktualnego systemu nadzoru produktów konsumpcyjnych niespożywczych na rynku wewnętrznym tak, aby ujednolicić w jak największym stopniu zasady stosowane do wszystkich produktów. Podstawowe cele są następujące:

  • scalenie przepisów dotyczących nadzoru rynku w jeden instrument prawny, który stosuje się we wszystkich sektorach,
  • wyeliminowanie nakładania się przepisów w przyszłości,
  • zorganizowanie jednolitej procedury nadzoru: wniosek proponuje zgłaszanie jednego ostrzeżenia o produktach niebezpiecznych przez system szybkiego informowania w Unii (RAPEX),
  • opisanie krok po kroku procedury nadzoru rynku, wyróżniając poszczególne etapy postępowania (bezstronność, publikowanie informacji, powiadamianie itp.).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 764/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające procedury dotyczące stosowania niektórych krajowych przepisów technicznych do produktów wprowadzonych legalnie do obrotu w innym państwie członkowskim oraz uchylające decyzję nr 3052/95/WE (Tekst mający znaczenie dla EOG) [Dz.U. L 218 z 13.8.2008].

12.11.2013

Top