Help Print this page 
Title and reference
Przestępstwa terrorystyczne

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Przestępstwa terrorystyczne

Od czasu ataków z dnia 11 września 2001 r. Unia Europejska (UE) postanowiła wzmocnić walkę z terroryzmem. W związku z tym przyjęła decyzję ramową wzywającą państwa UE do dostosowania swoich ustawodawstw i określenia minimalnego zakresu zasad postępowania w sprawach o przestępstwa terrorystyczne. Po zdefiniowaniu przestępstw terrorystycznych w decyzji ramowej określono kary, które państwa UE muszą wprowadzić do swojego prawa krajowego.

AKT

Decyzja ramowa Rady 2002/475/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

W decyzji ramowej zharmonizowano definicję przestępstw terrorystycznych we wszystkich państwach UE wprowadzając ściśle określoną i wspólną definicję. Opisana w decyzji koncepcja terroryzmu stanowi połączenie dwóch elementów:

  • elementu obiektywnego, ponieważ odnosi się do listy poważnych przestępstw kryminalnych (morderstwo, uszkodzenie ciała, branie zakładników, wymuszenie, produkcja broni, przeprowadzenie ataków, grożenie popełnieniem któregokolwiek z wymienionych powyżej czynów itp.),
  • elementu subiektywnego, ponieważ czyny te uznaje się za przestępstwa terrorystyczne, jeżeli zostają popełnione w celu poważnego zastraszenia ludności, bezprawnego zmuszenia rządu lub organizacji międzynarodowej do podjęcia lub zaniechania działania lub poważnej destabilizacji lub zniszczenia podstawowych politycznych, konstytucyjnych, gospodarczych lub społecznych struktur kraju lub organizacji międzynarodowej.

W decyzji ramowej grupę terrorystyczną definiuje się jako grupę zorganizowaną złożoną z więcej niż dwóch osób, ustanowioną na przestrzeni czasu i działającą w uzgodniony sposób i określa się kierowanie grupą terrorystyczną oraz uczestnictwo w jej działaniach jako przestępstwa związane z grupą terrorystyczną.

Ponadto państwa UE zobowiązane są zapewnić karalność określonych zamierzonych czynów jako przestępstw związanych z działalnością terrorystyczną, nawet jeśli przestępstwo terrorystyczne nie zostaje popełnione. Należą do nich:

  • publiczne podżeganie do popełnienia przestępstwa terrorystycznego,
  • rekrutowanie i szkolenie dla celów terrorystycznych,
  • kradzież kwalifikowana, wymuszenie i fałszowanie dokumentów urzędowych z zamiarem popełnienia przestępstwa terrorystycznego.

Aby wymierzać kary za przestępstwa terrorystyczne, państwa UE muszą wprowadzić do swoich ustawodawstw krajowych przepisy przewidujące skuteczne, proporcjonalne i zniechęcające kary, mogące pociągać za sobą ekstradycję. Ponadto państwa UE muszą zapewnić wymierzanie kar osobom prawnym w przypadku udowodnienia, że osoba fizyczna uprawniona do reprezentowania danej osoby prawnej lub posiadająca upoważnienie do sprawowania kontroli w strukturach osoby prawnej popełniła na jej korzyść przestępstwo terrorystyczne.

Państwa UE zobowiązane są do podjęcia niezbędnych działań w celu:

  • ustanowienia swojej jurysdykcji w odniesieniu do przestępstw terrorystycznych,
  • ustanowienia swojej jurysdykcji w przypadku gdy odmawia ono przekazania lub ekstradycji do innego państwa UE lub państwa trzeciego osoby podejrzanej lub skazanej za takie przestępstwo,
  • koordynacji działań i podjęcia decyzji, które z państw będzie ścigać sprawców w celu skoncentrowania procedury w jednym państwie UE w przypadku zaangażowania w sprawę kilku państw UE.

Państwa członkowskie zobowiązane są ponadto zapewnić ofiarom oraz ich rodzinom należytą pomoc (poza środkami przewidzianymi już w decyzji ramowej 2001/220/WSiSW).

Kontekst

W związku z atakami terrorystycznymi z dnia 11 września 2001 r. UE zdecydowała się zintensyfikować działania w tym obszarze. Dlatego niniejsza decyzja ramowa ma na celu zwiększenie skuteczności walki z terroryzmem na poziomie unijnym. Problem ten był już omawiany na posiedzeniach Rady Europejskiej w Tampere w październiku 1999 r. oraz w Santa Maria da Feira w czerwcu 2000 r.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Decyzja ramowa 2002/475/WSiSW

22.6.2002

31.12.2002

Dz.U. L 164 z 22.6.2006

Akt(y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Decyzja ramowa 2008/919/WSiSW

9.12.2008

9.12.2010

Dz.U. L 330 z 9.12.2008

AKTY POWIĄZANE

Sprawozdanie Komisji z dnia 6 listopada 2007 r. oparte na art. 11 decyzji ramowej Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu [COM(2007) 681 wersja ostateczna – Dz.U. C 9 z 15.1.2008]. W tym drugim sprawozdaniu odnotowano, że większość państw UE ocenianych po raz pierwszy wprowadziła w życie główne przepisy decyzji ramowej w stopniu zadowalającym. Niemniej jednak pewne kwestie pozostają nierozwiązane. W przypadku państw UE ocenianych po raz drugi, przesłane przez nie dodatkowe informacje umożliwiły Komisji na ogół stwierdzenie wysokiego poziomu zgodności. Nie usunięto jednak większości niedociągnięć wskazanych w pierwszym sprawozdaniu z oceny.

Główne zastrzeżenia Komisji dotyczą niepełnego wprowadzenia przez niektóre państwa UE przepisów ustanawiających wspólną definicję terroryzmu i harmonizację kar za przestępstwa w grupie terrorystycznej oraz odpowiedzialność karną osób prawnych za przestępstwa terrorystyczne.

Sprawozdanie Komisji z dnia 8 czerwca 2004 r. sporządzone na podstawie art. 11 decyzji ramowej Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu [COM(2004) 409 wersja ostateczna – Dz.U. C 321 z 28.12.2004]. Sprawozdanie to dotyczy środków podjętych przez państwa UE w celu zachowania zgodności z decyzją ramową w sprawie zwalczania terroryzmu. Według sprawozdania większość państw UE podejmuje niezbędne środki w celu wykonania głównych przepisów tego instrumentu prawnego. Jednak wskazano również pewne braki w tym zakresie.

Ostatnia aktualizacja: 18.08.2010

Top