Help Print this page 
Title and reference
Umowy zawierane na odległość w zakresie usług finansowych

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Umowy zawierane na odległość w zakresie usług finansowych

W ustawodawstwie europejskim ustanowione są zasady regulujące sprzedaż usług finansowych na odległość. Harmonizacja przepisów pozwala zapewnić większą ochronę konsumentów podczas negocjacji i zawierania umów z dostawcami, którzy mają siedzibę w innym państwie członkowskim.

AKT

Dyrektywa 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. dotycząca sprzedaży konsumentom usług finansowych na odległość oraz zmieniająca dyrektywę Rady 90/619/EWG oraz dyrektywy 97/7/WE i 98/27/WE [Zob. akty zmieniające].

STRESZCZENIE

Dyrektywa ma zastosowanie do detalicznych usług finansowych (bankowych, ubezpieczeniowych, płatniczych i inwestycyjnych, w tym funduszy emerytalnych), które negocjowane są na odległość (np. przez telefon, faks lub Internet), to znaczy za pomocą każdego środka, który bez jednoczesnej fizycznej obecności stron umowy może być wykorzystany.

Prawo do namysłu

Na mocy dyrektywy konsumentowi, przed zawarciem umowy z dostawcą, przyznane zostaje prawo do namysłu. Dostawca zobowiązany jest do przekazania konsumentowi na papierze lub za pomocą innego trwałego nośnika informacji (na przykład na dyskietce, CD-ROM-ie lub pocztą elektroniczną) projektu umowy zawierającego wszystkie warunki umowne. Termin do namysłu wynosi 14 dni kalendarzowych, podczas których warunki umowy zachowują swoją ważność. Termin ten może zgodnie z ustaleniami stron być dłuższy. Strony mogą też wynegocjować inne warunki.

Prawo odstąpienia od umowy

Konsument może w ciągu 14 dni (30 dni w przypadku ubezpieczenia na życie i prywatnych emerytur) odstąpić od umowy, jeżeli:

  • umowa została podpisana przed uprzednim otrzymaniem przez konsumenta warunków umowy (jeśli chodzi na przykład o umowę ubezpieczeniową dotyczącą warunków otrzymania natychmiastowego ubezpieczenia),
  • konsument, otrzymawszy warunki umowy, został w sposób nielojalny nakłoniony do zawarcia umowy w czasie trwania okresu do namysłu.

Jeśli konsument wykonuje prawo odstąpienia po uprzednim wyrażeniu zgody na wykonanie usługi - nawet jeżeli tylko częściowe - dostawca dostarczonej usługi może od takiego konsumenta wymagać zadośćuczynienia. Jeżeli usługa została w całości dostarczona przed wykonaniem prawa odstąpienia, prawo to nie może już być wykonane, a konsument zobowiązany jest do zapłacenia za dostarczoną usługę. Kwota do zapłaty (lub podstawa do jej obliczenia) musi być uprzednio podana konsumentowi.

Aby odwieść od czynności o charakterze spekulacyjnym, prawa odstąpienia i prawa do namysłu nie stosuje się do usług, których cena zależy od wahań na rynku finansowym (na przykład notowań papierów wartościowych).

Prawo do zwrotu

Jeżeli w czasie wykonywania umowy, niektóre usługi finansowe, zwłaszcza usługi terminowe (na przykład zlecenia kupna określonej ilości akcji w danej cenie złożone przez konsumenta), okażą się niedostępne, w całości lub częściowo, dostawca zwróci konsumentowi kwoty zapłacone na rzecz zakupu takich usług.

Unieważnienie płatności kartą w przypadku kradzieży

W przypadku nieuprawnionego użycia karty płatniczej konsumenta może on wnioskować o unieważnienie płatności lub o zwrot zaksięgowanej kwoty, jeżeli płatność już została dokonana.

Ochrona w przypadku dostaw niezamówionych

Na mocy dyrektywy 2005/29/WE, zgodnie z którą dostawy niezamówione stanowią nieuczciwe praktyki handlowe, konsumentowi zapewniona jest odpowiednia ochrona. Brak odpowiedzi na propozycje dostaw tego typu nie oznacza zgody konsumenta. W takim przypadku nie mówi się o milczącym przyzwoleniu.

Mechanizmy odwoławcze

Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie odpowiednich i skutecznych procedur reklamacyjnych i odwoławczych (sądowych, administracyjnych lub pozasądowych) w celu rozstrzygania ewentualnych sporów między dostawcami a konsumentami.

Sankcje

Państwa członkowskie muszą przyjąć środki zapewniające zakończenie, przez operatorów i dostawców technik porozumiewania się, nielegalnych praktyk stosowanych za pomocą środków porozumiewania się na odległość, jeżeli pozwala im na to technologia.

Kontekst

Dyrektywa ma na celu uzupełnienie dyrektywy 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, na mocy której, ze względu na specyficzny charakter usług finansowych, zapewniono konsumentom odpowiednią ochronę w zakresie produktów i usług innych niż finansowe. Luka w przepisach zostaje na mocy dyrektywy zlikwidowana poprzez ustanowienie wspólnych zasad regulujących warunki zawierania na odległość umów dotyczących usług finansowych.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 2002/65/WE

9.10.2002

9.10.2004

Dz.U. L 271 z 9.10.2002

Akt(-y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 2005/29/WE

12.6.2005

12.12.2007

Dz.U. L 149 z 11.6.2005

Dyrektywa 2007/64/WE

25.12.2007

1.11.2009

Dz.U. L 319 z 5.12.2007

Kolejne zmiany i poprawki do dyrektywy 2002/65/WE zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 15.06.2011

Top