Help Print this page 
Title and reference
Zastosowanie postanowień konwencji z Aarhus w instytucjach Unii

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Zastosowanie postanowień konwencji z Aarhus w instytucjach Unii

Unia Europejska stosuje w swoich instytucjach i organach przepisy konwencji w zakresie dostępu do informacji, udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska (konwencja z Aarhus).

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty.

STRESZCZENIE

Unia Europejska stosuje konwencję z Aarhus w zakresie dostępu do informacji, udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępu do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty.

Dostęp do informacji dotyczących środowiska naturalnego

Instytucje i organy unijne rozpatrują wnioski o dostęp do posiadanych przez nie informacji w sprawach dotyczących środowiska zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001.

Poza zapewnieniem dostępu do informacji w sprawach dotyczących środowiska instytucje unijne zajmują się także zbieraniem oraz rozpowszechnianiem tego typu informacji.

Instytucje i organy Unii zbierają informacje dotyczące środowiska w ramach swoich kompetencji i upowszechniają je regularnie, w szczególności w bazach danych z wykorzystaniem technologii telekomunikacji informatycznej oraz elektronicznej.

Bazy danych lub rejestry zawierają:

  • teksty międzynarodowych traktatów, konwencji lub umów oraz wspólnotowych przepisów prawnych, które dotyczą środowiska lub się do niego odnoszą, oraz polityki, plany i programy odnoszące się do środowiska,
  • działania podjęte w ramach postępowań w sprawie naruszenia prawa wspólnotowego, począwszy od uzasadnionej opinii,
  • sprawozdania dotyczące stanu środowiska,
  • dane pochodzące z monitorowania działalności, która wpływa lub może mieć wpływ na środowisko,
  • zezwolenia mające znaczny wpływ na środowisko,
  • badania wpływu na środowisko oraz oceny ryzyka dotyczące elementów środowiska.

Udostępnione informacje dotyczące środowiska muszą być aktualne, wiarygodne i porównywalne. Instytucje i organy Unii informują wnioskodawcę, na jego wniosek, o sposobach dotarcia do potrzebnych informacji, jak również o metodach analiz, poboru i wstępnej obróbki próbek, wykorzystanych przy gromadzeniu informacji.

W przypadku gdy instytucja lub organ unijny otrzymuje wniosek o uzyskanie dostępu do informacji dotyczących środowiska i w przypadku gdy informacje te nie znajdują się w posiadaniu tej instytucji lub organu Wspólnoty, informuje ona wnioskodawcę, najszybciej jak jest to możliwe, o instytucji lub organie publicznym, który je posiada. Instytucja, która otrzymuje wniosek, może również przekazać go odpowiedniemu organowi władzy publicznej.

W przypadku bezpośredniego zagrożenia zdrowia ludzkiego lub środowiska, instytucje i organy Unii współpracują z organami władzy publicznej i udzielają im wsparcia w celu umożliwienia natychmiastowego rozpowszechnienia w społeczeństwie wszelkich posiadanych przez nie informacji w celu zapobieżenia szkodom lub zmniejszenia szkód wynikających z tego zagrożenia.

W regularnych odstępach czasu nieprzekraczających czterech lat publikowane jest sprawozdanie o stanie środowiska na poziomie europejskim. Sprawozdanie zawiera informacje o jakości środowiska i jego obciążeń.

Udział w opracowaniu planów i programów odnoszących się do środowiska

Instytucje i organy Unii umożliwiają szerokiemu odbiorcy udział w opracowaniu planów i programów odnoszących się do środowiska. Rezultaty uczestnictwa obywateli są brane pod uwagę w procesie decyzyjnym.

Dostęp do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska

Podmioty (stowarzyszenie lub uznana przez państwo członkowskie organizacja, której celem działania jest ochrona środowiska naturalnego) upoważnione do działania przed organem sprawiedliwości, które uznają, że czynność lub zaniechanie administracyjne instytucji lub organu Unii nie jest zgodne z prawem ochrony środowiska, mogą złożyć do tej instytucji lub organu wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej. Wniosek taki musi być sporządzony na piśmie w terminie nieprzekraczającym sześciu tygodni od daty przyjęcia aktu. Instytucja lub organ kieruje pisemne uzasadnienie w terminie dwunastu tygodni od daty otrzymania wniosku. W decyzji wskazuje się środki, jakie należy podjąć, aby działania były zgodne z prawem dotyczącym środowiska naturalnego lub odrzuca się wniosek.

Jeżeli upoważniony podmiot uznaje, że decyzja instytucji lub organu Unii nie gwarantuje poszanowania prawa w zakresie środowiska naturalnego, może wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Upoważniony podmiot może wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości, również w przypadku gdy instytucja lub organ Unii nie przekaże swojej decyzji w określonym terminie.

Upoważnione podmioty mają prawo dostępu do wymiaru sprawiedliwości bez konieczności wykazywania przekroczenia prawa, ani dostatecznego interesu, jeżeli są uznane oraz jeżeli przedmiot wniosku wpisuje się w zakres ich działalności statutowej.

Kontekst

Wspólnota Europejska podpisała konwencję z Aarhus 25 czerwca 1998 r. i ratyfikowała ją 17 lutego 2005 r. Wszystkie państwa członkowskie, z wyjątkiem Irlandii, są równocześnie stronami konwencji.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji w państwach członkowskich

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006

28.9.2006

Dz.U. L 264 z 25.9.2006

Ostatnia aktualizacja: 20.10.2011

Top