Help Print this page 
Title and reference
Transgraniczne przemieszczanie organizmów zmodyfikowanych genetycznie - EUR-Lex

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Transgraniczne przemieszczanie organizmów zmodyfikowanych genetycznie - EUR-Lex

Unia Europejska wprowadza w życie postanowienia protokołu z Kartageny o bezpieczeństwie biologicznym. Celem tego protokołu jest zapewnianie odpowiedniego poziomu ochrony w dziedzinie bezpiecznego przemieszczania, przekazywania oraz wykorzystywania organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO), które mogą mieć negatywny wpływ na środowisko i zdrowie ludzkie, ze specjalnym ukierunkowaniem na przemieszczanie transgraniczne (przemieszczanie GMO między dwoma państwami, wyłączając zamierzone przemieszczenia między stronami protokołu we Wspólnocie Europejskiej).

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 1946/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych.

STRESZCZENIE

Celem rozporządzenia jest ustanowienie wspólnego systemu zgłoszeń oraz wymiany informacji w odniesieniu do transgranicznego przemieszczania GMO do państw trzecich. Docelowo ma zapewnić, że przemieszczanie, które może mieć negatywny wpływ na zrównoważone wykorzystywanie różnorodności biologicznej i zdrowie ludzkie, odbywa się na zasadzie poszanowania środowiska i zdrowia ludzkiego.

Wywóz GMO do państw trzecich

W rozporządzeniu dokonano rozróżnienia między GMO przeznaczonymi do zamierzonego uwolnienia do środowiska i GMO przeznaczonymi do wykorzystania jako żywność lub pasza, lub przeznaczonymi do przetwarzania.

Eksporter GMO przeznaczonych do zamierzonego uwolnienia do środowiska musi wysłać pisemne zgłoszenie właściwemu organowi państwa przywozu przed pierwszym transgranicznym przemieszczeniem. Zgłoszenie musi zawierać informacje wyszczególnione w załączniku I do rozporządzenia. Dzięki niemu państwo przywozu ma możliwość przyjęcia tylko tych produktów, na które po wymianie informacji wydało uprzednią zgodę.

Jeżeli państwo przywozu nie przekaże swojej decyzji w odpowiedzi na zgłoszenie w ciągu 270 dni od daty otrzymania zgłoszenia, eksporter przesyła pisemne przypomnienie właściwemu organowi państwa importera, wskazując nieprzekraczalny termin na odpowiedź wynoszący 60 dni. Jednocześnie wysyła kopię zgłoszenia i potwierdzenie otrzymania właściwemu organowi państwa wywozu i Komisji. Transgraniczne przemieszczenie nie jest w żadnym przypadku możliwe bez wcześniejszej zgody na piśmie importera.

Eksporter zobowiązany jest przechować przez okres co najmniej 5 lat zgłoszenie, potwierdzenie jego otrzymania i decyzję importera. Eksporter musi również powiadomić o tranzycie GMO państwa, które wystąpią z takim wnioskiem.

Komisja lub państwo, które podjęło decyzję, powiadamia Izbę Rozrachunkową ds. Bezpieczeństwa Biologicznego (IRBB), ustanowioną na mocy protokołu z Kartageny, o jakichkolwiek decyzjach dotyczących wykorzystania GMO, łącznie z wprowadzeniem do obrotu, które mogą podlegać transgranicznemu przemieszczaniu celem wykorzystania jako żywność lub pasze, lub celem przetwarzania. W zgłoszeniu zawarte są informacje wymienione w załączniku II do rozporządzenia. GMO przeznaczone do wykorzystania jako żywność lub pasza, lub przeznaczone do przetworzenia, nie mogą podlegać transgranicznemu przemieszczaniu, jeżeli nie są dopuszczone we Wspólnocie i jeżeli importer nie zgodził się wyraźnie na ich przywóz (bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia (WE) nr 178/2002).

Eksporter musi zapewnić wyraźną identyfikację GMO, które wywozi, zwłaszcza poprzez wskazanie, że produkt składa się z GMO lub je zawiera i podanie kodu przydzielonego tym GMO. Eksporterzy GMO przeznaczonych do wykorzystania jako żywność lub pasza, lub przeznaczonych do przetwarzania, muszą złożyć deklarację, w której stwierdzają, że te GMO nie są przeznaczone do zamierzonego uwalniania do środowiska. W odniesieniu do GMO przeznaczonych do zamkniętego użycia zastosowanie muszą mieć wymogi dotyczące bezpiecznego składowania, transportu i wykorzystania.

Niezamierzone transgraniczne przemieszczanie

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki celem uniknięcia niezamierzonego transgranicznego przemieszczania GMO. Jeżeli są świadome zdarzenia mogącego spowodować uwolnienie GMO, które może prowadzić do niezamierzonego transgranicznego przemieszczenia i mieć negatywne skutki dla środowiska lub zdrowia ludzkiego, muszą:

  • powiadomić społeczeństwo,
  • powiadomić Komisję, pozostałe państwa członkowskie, IRBB oraz właściwe organizacje międzynarodowe,
  • zasięgnąć opinii poszkodowanych państw celem umożliwienia im podjęcia niezbędnych działań.

Przepisy wspólne

W celu ustanowienia systemu wymiany informacji w odniesieniu do wywozu GMO do państw trzecich w rozporządzeniu podano informacje, które państwa członkowskie muszą przekazać Komisji i IRBB, oraz te, które Komisja musi przekazać IRBB.

Komisja i państwa członkowskie muszą wyznaczyć punkty ogniskowe (podmioty, które zapewniają w ich imieniu współpracę z sekretariatem protokołu). Dodatkowo państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy krajowe. Następnie, w dniu wejścia w życie protokołu w odniesieniu do państw członkowskich i Komisji, informują one sekretariat protokołu o nazwach oraz adresach swoich punktów ogniskowych i właściwych organów.

Najpóźniej do 5 listopada 2004 r. państwa członkowskie ustanawiają zasady w sprawie kar mających zastosowanie do naruszeń niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie przesyłają Komisji przynajmniej co trzy lata sprawozdanie w sprawie wykonania tego rozporządzenia. Komisja następnie sporządza sprawozdanie na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie i przedstawia je na spotkaniu stron protokołu z Kartageny.

Kontekst: protokół z Kartageny

Protokół z Kartageny podpisany został przez państwa członkowskie i Wspólnotę w 2000 r. W czerwcu 2002 r. Komisja opublikowała decyzję 2002/628/WE dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu z Kartageny o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej. Celem protokołu jest zapewnienie, aby transfer, sposób postępowania i użytkowanie żywych organizmów powstałych w wyniku zastosowania nowoczesnych biotechnologii (GMO) nie miał negatywnego wpływu na różnorodność biologiczną ani na zdrowie człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem na przewóz transgraniczny. Protokół z Kartageny obowiązuje od września 2003 r.

W maju 2011 r. Unia Europejska podpisała uzupełniający protokół z Nagoi - Kuala Lumpur dotyczący odpowiedzialności i odszkodowania do protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym. Zgodnie z decyzją 2013/86/UE protokół został zatwierdzony przez Unię. Celem protokołu jest wspieranie ochrony i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej. W tym celu zostały określone środki, jakie należy podejmować w odpowiedzi na szkody spowodowane przez żywe organizmy zmodyfikowane w wyniku przemieszczania transgranicznego.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 1946/2003

25.11.2003

-

Dz.U. L 287 z 5.11.2003

12.11.2013

Top