Help Print this page 

Summaries of EU Legislation

Title and reference
Konwencja o różnorodności biologicznej

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
Multilingual display
Text

Konwencja o różnorodności biologicznej

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Decyzja Rady 93/626/EWG dotycząca zawarcia Konwencji o różnorodności biologicznej

STRESZCZENIE

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ DECYZJI?

Stanowi zatwierdzenie przez Unię Europejską Konwencji o różnorodności biologicznej podpisanej w Rio de Janeiro w czerwcu 1992 roku. Konwencja ma 3 cele:

  • zachowanie różnorodności biologicznej (tj. zróżnicowania żywych organizmów na Ziemi),
  • zrównoważone użytkowanie elementów różnorodności biologicznej,
  • uczciwy i sprawiedliwy podział korzyści wynikających z wykorzystywania zasobów genetycznych.

Różnorodność biologiczna ma główne korzyści ekologiczne, genetyczne, społeczne, ekonomiczne, naukowe, edukacyjne, kulturowe, wypoczynkowe oraz estetyczne.

Decyzja potwierdza zaangażowanie krajów UE we wdrażanie postanowień Konwencji.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Konwencja przewiduje, że każdy rząd sygnatariusz:

  • będzie współpracował z innymi rządami oraz organizacjami międzynarodowymi, aby zapewnić ochronę oraz zróżnicowane użytkowanie różnorodności biologicznej,
  • opracuje odpowiednie strategie i włączy ochronę różnorodności biologicznej do krajowego procesu decyzyjnego, przekrojowych planów, programów oraz polityk,
  • wskaże oraz będzie monitorował różnorodność biologiczną oraz czynniki mające na nią wpływ,
  • będzie chronił różnorodność biologiczną poprzez:
    • tworzenie obszarów chronionych i zarządzanie nimi oraz ochronę ekosystemów, jak również siedlisk naturalnych,
    • promowanie racjonalnie ekologicznego oraz zrównoważonego rozwoju w obszarach przyległych do obszarów chronionych,
    • przywrócenie zdegradowanych ekosystemów oraz pomoc w odtwarzaniu zagrożonych gatunków,
    • regulowanie, zarządzanie lub kontrolę ryzyka związanego z użytkowaniem i uwalnianiem żywych, zmodyfikowanych biotechnologicznie organizmów, (np. organizmów zmodyfikowanych genetycznie),
    • zapobieganie wprowadzaniu inwazyjnych gatunków obcych, ich kontrolę lub zwalczanie,
    • ochronę zasobów biologicznych oraz zachęcanie do ich tradycyjnego wykorzystania,
    • przyjmowanie uzupełniających działań ochronnych.

Ponadto Konwencja stanowi, że wszyscy sygnatariusze powinni:

  • uwzględnić problematykę różnorodności biologicznej w krajowym procesie decyzyjnym,
  • unikać lub minimalizować negatywny wpływ w związku ze stosowaniem zasobów biologicznych (np. poprzez oceny oddziaływania na środowisko),
  • zachęcać do współpracy organów rządowych oraz sektora prywatnego w zakresie ochrony różnorodności biologicznej oraz wrażania inicjatyw,
  • wspomagać kraje rozwijające się w identyfikacji, ochronie oraz zrównoważonym użytkowaniu ich różnorodności biologicznej poprzez ustanowienie i realizację badawczych, naukowych i technicznych programów nauczania i szkolenia,
  • promować świadomość społeczną, zapewniając informowanie o znaczeniu różnorodności biologicznej,
  • oceniać możliwy wpływ decyzji na różnorodność biologiczną lub swoich sąsiadów.

Rządy krajowe ułatwią dostęp do własnych zasobów genetycznych w ramach racjonalnie ekologicznego użytkowania na wzajemnie uzgodnionych warunkach oraz z zastrzeżeniem zgody po uprzednim poinformowaniu.

Strony zobowiązane są do uczciwego podziału korzyści pieniężnych i niepieniężnych wynikających z użytkowania (badań i rozwoju) tychże zasobów genetycznych.

Rządy krajowe wyrażają zgodę na:

  • udostępnianie technologii, w szczególności krajom rozwijającym się,
  • wymianę publicznie dostępnych informacji dotyczących ochrony oraz zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej,
  • promowanie współpracy międzynarodowej i naukowej,
  • udostępnianie wyników oraz korzyści z biotechnologii pochodzących z zasobów genetycznych.

Fundusz na rzecz Globalnego Środowiska przekazuje krajom rozwijającym się środki finansowe na wdrożenie konwencji. Jej zasadniczy budżet pochodzi od rządów krajowych i jest uzupełniany o znaczące, dodatkowe wkłady dobrowolne.

OD KIEDY NINIEJSZA DECYZJA MA ZASTOSOWANIE?

Niniejsza decyzja ma zastosowanie od 25 października 1993 r.

KONTEKST

W ramach tej konwencji uzgodniono dwa protokoły. Protokół kartageński o bezpieczeństwie biologicznym określa zasady przemieszczania pomiędzy krajami żywych zmodyfikowanych organizmów powstałych w wyniku zastosowania nowoczesnej biotechnologii. Drugi to Protokół z Nagoi o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów. UE jest stroną obu tych protokołów.

W październiku 2010 r. w Nagoi, w Japonii, strony konwencji uzgodniły 10-letni plan strategiczny w celu walki z utratą różnorodności biologicznej oraz zdefiniowały 20 celów, znanych jako cele z Aichi w celu realizacji tego zamierzenia. Zobowiązania te znalazły swoje odzwierciedlenie w europejskiej strategii ochrony różnorodności biologicznej do roku 2020.

Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej Komisji Europejskiej poświęconej naturze i różnorodności biologicznej.

AKT

Decyzja Rady 93/626/EWG z dnia 25 października 1993 r. dotycząca zawarcia Konwencji o różnorodności biologicznej (Dz.U. L 309 z 13.12.1993, s. 1–2)

AKTY POWIĄZANE

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów — Nasze ubezpieczenie na życie i nasz kapitał naturalny — unijna strategia ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. (COM(2011) 244 final z 3.5.2011)

Decyzja Rady 2002/628/WE z dnia 25 czerwca 2002 r. dotycząca zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Protokołu z Kartageny o bezpieczeństwie biologicznym do Konwencji o różnorodności biologicznej (Dz.U. L 201 z 31.7.2002, s. 48–49)

Decyzja Rady 2014/283/UEz dnia 14 kwietnia 2014 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu z Nagoi do Konwencji o różnorodności biologicznej o dostępie do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwym i równym podziale korzyści wynikających z wykorzystania tych zasobów (Dz.U. L 150 z 20.5.2014, s. 231–233)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 35–55)

Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady — Przegląd śródokresowy unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2020 r. (COM(2015) 478 final z 2.10.2015)

Ostatnia aktualizacja: 26.04.2016

Top