Help Print this page 
Title and reference
Umowa „otwartego nieba” między Europą a Stanami Zjednoczonymi

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Umowa „otwartego nieba” między Europą a Stanami Zjednoczonymi

Na mocy niniejszej decyzji Unia Europejska zatwierdza umowę „otwartego nieba” zawartą ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki. Umowa przewiduje otwarcie wszystkich tras transatlantyckich dla europejskich i amerykańskich przedsiębiorstw. Obejmuje ponadto mechanizm umożliwiający pogłębienie umowy w zakresie spraw takich jak własność przedsiębiorstw lotniczych.

AKT

Decyzja 2007/339/WE Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej zebranych w Radzie z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania Umowy o transporcie lotniczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, z drugiej strony.

STRESZCZENIE

Na podstawie nowej umowy przedsiębiorstwa lotnicze w UE mogą:

  • wykonywać loty do Stanów Zjednoczonych z każdego europejskiego portu lotniczego, bez względu na narodowość (Stany Zjednoczone uznają je za przedsiębiorstwa europejskie),
  • prowadzić działalność bez ograniczeń dotyczących liczby rejsów, samolotów lub tras,
  • ustalać taryfy na zasadach rynkowych,
  • zawierać umowy o współpracy.

Przedsiębiorstwa z określonych państw niebędących członkami UE (państwa w Europie, które nie należą do UE oraz 18 krajów afrykańskich) również mogą być przedmiotem inwestycji wspólnotowych, co nie będzie miało wpływu na ich prawa przewozowe do Stanów Zjednoczonych. Stany Zjednoczone nie będą także kwestionować lotów wykonywanych przez wspólnotowe przedsiębiorstwa lotnicze, jeżeli państwa niebędące członkami UE zainwestowały w ich kapitał.

Umowa wzmacnia ponadto współpracę między dwiema stronami w zakresie bezpieczeństwa, ochrony, polityki konkurencji, pomocy państwa, ochrony konsumentów i środowiska.

Odnośnie do własności przedsiębiorstw lotniczych, Europejczycy będą mogli posiadać ponad 50% udziałów w amerykańskich przedsiębiorstwach lotniczych, ale nie mogą przejąć całkowitej kontroli: zgodnie z prawem amerykańskim cudzoziemiec nie może posiadać więcej niż 25% udziałów z prawem do głosowania w przedsiębiorstwie amerykańskim i nie może sprawować nad nim kontroli. W związku z tym UE zastrzegła sobie prawo do ograniczenia dokonywania przez obywateli Stanów Zjednoczonych inwestycji w przedsiębiorstwach europejskich do tego samego poziomu.

Na drodze do dalszych negocjacji

Negocjacje doprowadziły ponadto do stworzenia mechanizmu służącego dalszemu otwieraniu transatlantyckich przewozów lotniczych poprzez eliminowanie wciąż istniejących ograniczeń, w szczególności dotyczących własności amerykańskich przedsiębiorstw lotniczych. W umowie wzywa się zatem do wznowienia negocjacji dwa miesiące po jej wejściu w życie. Ponadto UE zastrzega sobie prawo do zawieszenia praw wynikających z umowy odnośnie do określonych stron, jeżeli negocjacje nie doprowadzą do postępów w ciągu kolejnych trzech lat. Zatem celem Rady Ministrów jest całkowita liberalizacja transportu lotniczego.

Kontekst

Transport lotniczy do Stanów Zjednoczonych był do tej pory regulowany umowami dwustronnymi między państwami członkowskimi a amerykańskimi władzami. Szesnaście państw członkowskich posiadało już umowy „otwartego nieba”. Jednak takie fragmentaryczne podejście stanowiło przeszkodę, ponieważ uniemożliwiało stworzenie autentycznego jednolitego rynku.

Dnia 5 listopada 2002 r. Trybunał Sprawiedliwości wydał wyroki w sprawach wniesionych przez Komisję (C-466-469/98, C-467/98, C468/98, C-469/98, C-472/98, C-475/98 i C-476/98), które negowały te umowy i doprowadziły do uznania kompetencji Wspólnoty w tym zakresie.

W związku z tym Komisja została upoważniona do negocjowania ze Stanami Zjednoczonymi umowy o transporcie lotniczym, która miała zastosowanie dla całej Wspólnoty. Po czterech latach dyskusji negocjacje doprowadziły do zawarcia umowy dnia 2 marca 2007 r. Na wniosek Zjednoczonego Królestwa jej wejście w życie przesunięto na 30 marca 2008 r.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Decyzja 2007/339/WE

30.3.2008

Dz.U. L 134 z 25.5.2007

Ostatnia aktualizacja: 22.08.2007

Top