Help Print this page 
Title and reference
Europejskie normy dotyczące homologacji lokomotyw

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Europejskie normy dotyczące homologacji lokomotyw

W komunikacie przedstawiono różne środki mające zwiększyć konkurencyjność sektora kolejowego w stosunku do innych środków transportu. Komisja proponuje uproszczenie procedur dotyczących homologacji lokomotyw oraz stosowanie zasady wzajemnego uznawania w tym sektorze. Ponadto Komisja sugeruje połączenie dyrektyw w sprawie interoperacyjności kolejowej oraz wzmocnienie uprawnień Europejskiej Agencji Kolejowej

AKT

Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2006 r. – „Ułatwienie przemieszczania się lokomotyw na obszarze Wspólnoty” [COM(2006) 782 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

STRESZCZENIE

W swoim przeglądzie średniookresowym białej księgi w sprawie europejskiej polityki transportowej Komisja potwierdziła korzyści dla środowiska naturalnego płynące z korzystania z kolei oraz kluczową rolę, którą może ona odgrywać w zapewnieniu zrównoważonej mobilności. Ponadto Komisja wprowadziła inicjatywy mające na celu zniesienie barier technicznych i operacyjnych stojących przed międzynarodową działalnością kolejową zarówno w odniesieniu do kolei konwencjonalnych, jak i kolei dużych prędkości, transportu towarów lub pasażerów. Celem jest zwiększenie konkurencyjności sektora kolejowego, w szczególności w stosunku do transportu drogowego i lotniczego, poprzez tworzenie zintegrowanego obszaru kolejowego w całej Unii Europejskiej.

Uproszczenie krajowych procedur dotyczących homologacji lokomotyw

Jedną z głównych przeszkód stojących na drodze rozwoju wspólnotowego systemu kolejowego jest fakt, że tabor kolejowy dopuszczony do eksploatacji w jednym państwie członkowskim niekoniecznie musi być dopuszczony do eksploatacji na zasadzie wzajemności w innym państwie członkowskim. W istocie wzajemne dopuszczanie taboru kolejowego jest przedmiotem bardzo rozbieżnych wymogów krajowych i operatorzy międzynarodowi muszą przechodzić przez proces zatwierdzania powtarzany w każdym państwie członkowskim, w którym zamierzają działać, przy czym często oznacza to konieczność przedstawienia dowodów, których państwa członkowskie wzajemnie nie uznają. Wzajemne dopuszczanie stosowane jest w przypadku wagonów towarowych i pasażerskich, ale nie w odniesieniu do lokomotyw. Jak pokazuje doświadczenie, powoduje to opóźnienia i generuje dodatkowe koszty zarówno po stronie przedsiębiorstw kolejowych, jak i producentów.

W ujęciu historycznym krajowi producenci pozostawali w bliskich relacjach z upaństwowionym przemysłem kolejowym, co przyczyniało się do powstania zamkniętego rynku produkcji taboru ze względu na specyfikę krajową. Obecne rozwiązania przewidują podpisywanie dwustronnych i wielostronnych porozumień. Niemniej jednak rozszerzenie takich porozumień może doprowadzić do dalszego rozdrobnienia rynku i jeszcze większej złożoności.

Na etapie konsultacji stało się jasne, że w sektorze kolejowym zasada wzajemnego uznawania nie była wystarczająco stosowana. W istocie problemem jest nieznajomość zasady wzajemnego uznawania wśród przedsiębiorstw i władz krajowych. Ponadto nadal istnieje brak pewności prawnej co do zakresu tej zasady i ciężaru dowodu. W związku z tym Komisja zamierza:

  • zaproponować państwom członkowskim stosowanie przewodnika (EN) opracowanego przez grupę roboczą, która pracowała nad tym problemem w 2005 r., aby stworzyć warunki przyjazne dla powstania nowych usług, w szczególności w odniesieniu do przewozów towarowych, które skądinąd idą w parze z pełnym otwarciem rynku przewozów towarowych z dniem 1 stycznia 2007 r.,
  • zmodyfikować prawo w celu uproszczenia procedury dopuszczania do użytku w przypadku nowego i istniejącego taboru, aby umożliwić stworzenie precyzyjnych ram proceduralnych, które mogą stanowić pomoc dla nowo utworzonych władz krajowych zajmujących się bezpieczeństwem,
  • dopilnować, aby Europejska Agencja Kolejowa mogła poszerzyć i zaktualizować procedurę wzajemnego dopuszczania na podstawie wkładów państw członkowskich.

Ujednolicenie/połączenie/przekształcenie dyrektyw w sprawie interoperacyjności kolei

Dyrektywy 96/48/WE i 2001/16/WE odpowiednio w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości oraz systemu kolei konwencjonalnych, które zostały dogłębnie zmienione w 2004 r., mają zostać połączone w jeden akt.

Zmiana dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa kolei

Komisja proponuje ponadto zmianę art. 14 dyrektywy 2004/49/WE w sprawie bezpieczeństwa kolei wspólnotowych, aby przyjąć procedurę na szczeblu wspólnotowym, która oznacza:

  • wprowadzenie zasady wzajemnego uznawania przez państwa członkowskie w odniesieniu do zezwoleń na dopuszczenie do eksploatacji wydanych już przez inne państwo członkowskie,
  • rozszerzenie kompetencji agencji, tak aby mogła ona oceniać różne obowiązujące procedury krajowe i normy techniczne, a także opracowywać i aktualizować wykaz wymagań,
  • zmianę rozporządzenia ustanawiającego Europejską Agencję Kolejową.

Propozycje nowych zadań dla agencji są następujące:

  • opracowanie dokumentu odniesienia pozwalającego na znalezienie odpowiedników dla wszystkich reguł krajowych,
  • organizowanie prac sieci władz krajowych zajmujących się bezpieczeństwem,
  • wydawanie opinii technicznych na wniosek władz krajowych ds. bezpieczeństwa lub Komisji.

Ostatnia aktualizacja: 14.01.2008

Top