Help Print this page 
Title and reference
Bezpieczeństwo morskie: bezpieczeństwo statków i obiektów portowych

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Bezpieczeństwo morskie: bezpieczeństwo statków i obiektów portowych

Wydarzenia z niedalekiej przeszłości nauczyły nas, że żadne państwo świata nie jest zabezpieczone przed działaniami terrorystycznymi, a transport nie stanowi wyjątku od tej reguły. Potrzebne są środki mające na celu zapewnienie stałego bezpieczeństwa transportu morskiego, korzystających z niego obywateli i środowiska naturalnego w obliczu zagrożeń wynikających z umyślnych działań przestępczych, takich jak ataki terrorystyczne. Gdy transportowane ładunki zawierają niebezpieczne substancje, działania przestępcze tego typu mogą mieć dalekosiężne konsekwencje dla obywateli i środowiska naturalnego w UE.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Głównym celem niniejszego rozporządzenia jest wprowadzenie środków Unii Europejskiej (UE), ukierunkowanych na zwiększenie bezpieczeństwa statków i obiektów portowych w świetle zagrożeń wynikających z umyślnych działań przestępczych.

Rozporządzenie ma na celu zapewnienie podstaw dla zharmonizowanej interpretacji i zastosowania oraz monitorowania w UE specjalnych środków dla zwiększenia bezpieczeństwa morskiego, przyjętych przez Konferencję Dyplomatyczną Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) (EN) w 2002 r., które zmieniły Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r. (konwencja SOLAS) i ustanowiły Międzynarodowy kodeks ochrony statków i obiektów portowych (kodeks ISPS).

Zmiany w konwencji SOLAS i części A kodeksu ISPS są obowiązkowe, ale podlegają interpretacji. Część B kodeksu składa się z rekomendacji, do których wdrożenia wzywa się państwa UE.

Niniejsze rozporządzenie zawiera środki zapobiegawcze i transponuje część konwencji SOLAS, dotyczącą specjalnych środków mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa morskiego, oraz jednocześnie kodeks ISPS, dwa fundamenty bezpieczeństwa morskiego na poziomie światowym.

Państwa UE są zobowiązane do przekazania IMO, Komisji i innym państwom członkowskim UE żądanych informacji i specjalnych środków przyjętych w celu zwiększenia bezpieczeństwa morskiego na podstawie konwencji SOLAS.

Ponadto każde państwo członkowskie jest zobowiązane do sporządzenia listy właściwych obiektów portowych na podstawie przeprowadzonych ocen bezpieczeństwa obiektu portowego oraz do ustalenia zakresu środków podjętych w celu zwiększenia bezpieczeństwa morskiego. Termin przekazania listy innym państwom członkowskim UE i Komisji został wyznaczony na 1 lipca 2004 r.

Państwa członkowskie są zobowiązane do energicznego monitorowania przestrzegania reguł bezpieczeństwa przez statki zamierzające wpłynąć do portów UE, niezależnie od ich pochodzenia.

Kontrole bezpieczeństwa w porcie mogą być wykonywane przez właściwe organy ds. bezpieczeństwa morskiego państw UE, ale również, w odniesieniu do międzynarodowego certyfikatu ochrony statku, przez inspektorów działających w ramach kontroli portu przez państwa, jak przewidziano w dyrektywie 95/21/WE.

Gdy statek ogłasza swój zamiar wejścia do portu państwa UE, właściwy organ ds. bezpieczeństwa morskiego tego państwa powinien wymagać dostarczenia informacji z przynajmniej 24-godzinnym wyprzedzeniem lub, jeżeli czas podróży jest krótszy niż 24 godziny, najpóźniej w chwili opuszczania przez statek poprzedniego portu, lub, jeżeli port zawinięcia jest nieznany – gdy tylko ta informacja stanie się znana.

Termin wyznaczenia punktu centralnego ds. bezpieczeństwa morskiego przez państwa członkowskie został wyznaczony na 1 lipca 2004 r. Organ ten powinien wymagać do każdego statku zamierzającego wpłynąć do portu dostarczenia – z wyprzedzeniem – informacji dotyczących jego międzynarodowego certyfikatu ochrony statku oraz poziomów bezpieczeństwa, na których prowadzi on działalność oraz wcześniej prowadził działalność.

Państwa UE zobowiązały się stosowania nowych środków bezpieczeństwa w transporcie międzynarodowym oraz – do 1 lipca 2005 r. – w odniesieniu do statków pasażerskich klasy A świadczących usługi krajowe.

Po ocenie ryzyka w odniesieniu do bezpieczeństwa, państwa UE podjęły decyzję o zakresie, w jakim miały od 1 lipca 2007 r. stosować przepisy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do innych kategorii statków świadczących usługi krajowe, ich armatorów oraz obsługujących je obiektów portowych.

Kontekst

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 725/2004

19.5.2004

-

Dz.U. L 129 z 29.4.2004

Akt(-y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 219/2009

20.4.2009

-

Dz.U. L 87 z 31.3.2009

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 324/2008 z dnia 9 kwietnia 2008 r. ustanawiające uaktualnione procedury prowadzenia inspekcji Komisji w zakresie bezpieczeństwa morskiego [Dz.U. L 98 z 10.4.2008].

Komisja prowadzi inspekcje bezpieczeństwa w obiektach portowych i u armatorów w państwach UE. Inspekcje te są przygotowywane z pomocą Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu oraz są prowadzone przez inspektorów z państw UE. Komisja musi przekazać sprawozdanie z inspekcji w ciągu sześciu tygodni od ukończenia inspekcji. Sprawozdania muszą zawierać szczegóły dotyczące obserwacji poczynionych podczas inspekcji, z określeniem przypadków niezgodności lub istotnych niezgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004 lub dyrektywą 2005/65/WE. Mogą również zawierać rekomendacje dotyczące działań naprawczych. Dane państwo UE musi przekazać odpowiedź w ciągu trzech miesięcy, przedstawiając plan działań z określeniem działań i terminów, w celu wyeliminowania ewentualnych ujawnionych niedociągnięć.

Ostatnia aktualizacja: 22.02.2011

Top