Help Print this page 

Summaries of EU Legislation

Title and reference
Swobodny przepływ pracowników

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Swobodny przepływ pracowników

 

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz UE

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA?

  • Niniejsze rozporządzenie aktualizuje (i kodyfikuje) wcześniejsze przepisy w sprawie możliwości łatwego poruszania się obywateli Unii Europejskiej (UE) i podejmowania przez nich pracy w innych krajach UE.
  • Ponadto ma zapewnić, że zasada swobodnego przepływu osób zagwarantowana w artykule 45 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) jest przestrzegana w praktyce.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

  • Swobodny przepływ pracowników przynosi korzyści osobom, które zdecydują się pracować w innych krajach UE, oraz społeczeństwom, które ich przyjmują. Umożliwia to pracownikom korzystanie z prawa do swobodnego przepływu oraz poprawę ich sytuacji zawodowej i osobistej, a przedsiębiorstwom uzyskanie odpowiedzi na oferty zatrudnienia i niedobory umiejętności.
  • Ponieważ każda osoba mieszkająca w jednym kraju UE ma prawo do podjęcia pracy zarobkowej w innym kraju, pracodawcy mogą rozpowszechniać oferty zatrudnienia w całej UE i zawierać umowy z potencjalnymi pracownikami z wszystkich państw członkowskich.
  • Niniejsze rozporządzenie kodyfikuje i zastępuje rozporządzenie (EWG) nr 1612/68, które było wielokrotnie znacząco zmieniane. Zapewnia to sprawne działanie systemu przez zakazanie wszelkich form dyskryminacji pracowników pochodzących z innych krajów UE.
  • W szczególności rozporządzenia zakazuje:
    • oddzielnych procedur rekrutacji cudzoziemców, i
    • ograniczania zamieszczania ofert zatrudnienia lub nakładania szczególnych warunków, takich jak rejestracja w urzędach pracy osób pochodzących z innego kraju UE.
  • Podobnie jest nielegalne różnicowanie pracowników krajowych i pracowników z innych krajów UE pod względem warunków zatrudnienia i warunków pracy, co dotyczy:
    • dostępu do zatrudnienia, włącznie ze wsparciem urzędów pracy dla osób bezrobotnych,
    • warunków pracy, w tym dotyczących wynagrodzenia, zwolnienia i powrotu do pracy czy przywilejów socjalnych i podatkowych,
    • dostępu do szkolenia, między innymi w szkołach zawodowych i ośrodkach doskonalenia zawodowego.
  • Ta sama zasada dostępu do systemu kształcenia, nauki zawodu i szkoleń zawodowych dotyczy również dzieci osoby, która pracuje lub pracowała w innym kraju UE.
  • Rozporządzenie uwzględnia pewne prawa socjalne. Pracownik zatrudniony w innym kraju UE ma prawo do tych samych potencjalnych korzyści związanych z dostępem do zasobów mieszkaniowych jak pracownicy krajowi i może wpisywać się na listy osób ubiegających się o mieszkania w regionie, w którym jest zatrudniony, jeśli takie listy istnieją.
  • Rozporządzenie obejmuje także prawo do równego traktowania w zakresie przynależności do związków zawodowych, a także wykonywania praw powiązanych, w tym również prawa do głosowania i zajmowania stanowisk administracyjnych lub kierowniczych w związku zawodowym.
  • Określony poziom znajomości języka może stanowić kryterium zatrudnienia, niemniej jakiekolwiek wymogi w tym zakresie muszą być uzasadnione i niezbędne w kontekście danego stanowiska.

Jeden wyjątek

Jedyny wyjątek od zasady niedyskryminacji dotyczy dostępu do stanowisk związanych ze sprawowaniem władzy publicznej i obowiązkami mającymi na celu ochronę ogólnego interesu państwa. Kraje UE mogą zastrzec takie stanowiska dla swoich obywateli.

Nowe rozporządzenie w sprawie EURES

  • W 2016 r. Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 zostało zmienione przez rozporządzenie (UE) 2016/589 w sprawie europejskiej sieci służb zatrudnienia (EURES). W rezultacie zasady dotyczące wymiany danych dotyczących ofert zatrudnienia, wniosków o zatrudnienie i życiorysów w całej UE obecnie są objęte zakresem nowego rozporządzenia.
  • Dyrektywa 2014/54/UE ma na celu umożliwienie jednolitego wdrożenia i egzekwowania w praktyce prawa zagwarantowanego w art. 45 TFUE i art. 1–10 rozporządzenia 492/2011.

OD KIEDY NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Rozporządzenie (UE) nr 492/2011 jest wersją skodyfikowaną dokumentu podstawowego (rozporządzenie (EWG) nr 1612/68) wraz z kolejnymi zmianami. Ma ono zastosowanie od 16 czerwca 2011 r.

KONTEKST

Więcej informacji:

GŁÓWNY DOKUMENT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii (tekst jednolity) (Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 1–12)

Kolejne zmiany do rozporządzenia (UE) nr 492/2011 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

DOKUMENTY POWIĄZANE

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/54/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie środków ułatwiających korzystanie z praw przyznanych pracownikom w kontekście swobodnego przepływu pracowników (Dz.U. L 128 z 30.4.2014, s. 8–14)

Tekst jednolity Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – część III: Polityki i działania wewnętrzne Unii – tytuł IV: Swobodny przepływ osób, usług i kapitału – rozdział 1: Pracownicy – artykuł 45 (dawny artykuł 39 TWE) (Dz.U. C 202 z 7.6.2016, s. 65–66)

Ostatnia aktualizacja: 13.02.2017

Top