Help Print this page 
Title and reference
Najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych

W celu zapewnienia wysokiego poziomu zdrowia publicznego niniejszym rozporządzeniem Unia Europejska (UE) ustala najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych. Zanieczyszczenia to substancje nieumyślnie dodane do środków spożywczych w trakcie produkcji, pakowania, transportu itd.

AKT

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych

STRESZCZENIE

W celu zapewnienia wysokiego poziomu zdrowia publicznego niniejszym rozporządzeniem Unia Europejska (UE) ustala najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych. Zanieczyszczenia to substancje nieumyślnie dodane do środków spożywczych w trakcie produkcji, pakowania, transportu itd.

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA?

Niniejsze rozporządzenie określa najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych szczególnie w celu ochrony zdrowia najbardziej wrażliwych grup populacji czyli dzieci, osób starszych i kobiet w ciąży.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

Rozporządzenie obejmuje następujące zanieczyszczenia:

mikotoksyny (aflatoksyny, ochratoksyny A, toksyny Fusarium, patuliny i cytryniany),

metale (ołów, kadm, rtęć, cyna nieorganiczna),

monochloropropano-1,2-diol (3-MCPD),

dioksyny i polichlorowane bifenyle o działaniu podobnym do dioksyn (PCB),

wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (PAH),

melamina,

kwas erukowy,

azotany.

Poziomy dopuszczalne

Środki spożywcze o poziomach zanieczyszczeń wyższych od poziomów wskazanych w załączniku do rozporządzenia nie mogą być wprowadzane do obrotu. Poziomy te obejmują jadalne części środków spożywczych i mają zastosowanie także do złożonych, przetworzonych, suszonych lub rozcieńczonych środków spożywczych.

Rozporządzenie ustanawia także najniższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń racjonalnie osiągalne przy stosowaniu dobrych praktyk produkcji lub dobrej praktyki rolniczej (ALARA, najniższy rozsądnie osiągalny poziom).

Zakaz mieszania

Środki spożywcze zgodne z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami nie mogą być mieszane z jakimikolwiek innymi środkami spożywczymi przekraczającymi te poziomy.

Środki spożywcze, które trzeba sortować lub poddawać innej obróbce fizycznej w celu zmniejszenia poziomu zanieczyszczeń, nie mogą być mieszane z środkami spożywczymi spełniającymi najwyższe dopuszczalne poziomy.

Oznakowanie

Oznakowanie orzechów arachidowych, innych nasion roślin oleistych, orzechów, suszonych owoców, ryżu i kukurydzy, sprzedawanych jako środki spożywcze, które należy poddawać sortowaniu i innym rodzajom obróbki fizycznej przed spożyciem przez człowieka, musi zawierać sformułowanie „Produkt przed spożyciem przez człowieka lub użyciem jako składnik środka spożywczego musi zostać poddany sortowaniu lub innej fizycznej obróbce w celu zmniejszenia zawartości aflatoksyn”.

Oznakowanie orzechów arachidowych, innych nasion roślin oleistych, produktów otrzymywanych z nasion roślin oleistych i zbóż musi wskazywać zastosowanie i kod identyfikacyjny partii.

Wyjątki

W niektórych krajach UE dopuszcza się przekraczanie poziomów dioksyn i PCB dla niektórych gatunków ryb i produktów rybnych pochodzących z Morza Bałtyckiego i przeznaczonych do spożycia na terytorium takiego kraju. Ich oznakowanie musi ostrzegać przed potencjalnym ryzykiem dla zdrowia konsumenta.

Badanie

Kraje UE muszą badać poziomy azotanów w warzywach mogących zawierać znaczne ilości tych związków (w szczególności w zielonych warzywach liściastych). Wyniki tych badań należy przesyłać do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).

OD KIEDY NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Od 9 stycznia 2007 r.

KONTEKST

Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej Komisji Europejskiej dotyczącej zanieczyszczeń żywności.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez kraje UE

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (WE) nr 1881/2006

9.1.2007

Obowiązuje od 1.3.2007

Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5-24

Akt(-y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez kraje UE

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (WE) nr 1126/2007

30.9.2007

-

Dz.U. L 255 z 29.9.2007, s. 14-17

Rozporządzenie (WE) nr 629/2008

23.7.2008

-

Dz.U. L 173 z 3.7.2008, s.6-9

Rozporządzenie (WE) nr 165/2010

9.3.2010

-

Dz.U. L 50 z 27.2.2010, s. 8-12

Rozporządzenie (UE) nr 420/2011

20.5.2011

-

Dz.U. L 111 z 30.4.2011, s. 3-6

Rozporządzenie (UE) nr 1258/2011

23.12.2011

-

Dz.U. L 320 z 3.12.2011, s. 15-17

Rozporządzenie (UE) nr 1259/2011

23.12.2011

-

Dz.U. L 320 z 3.12.2011, s. 18-23

Rozporządzenie (UE) nr 594/2012

26.7.2012

-

Dz.U. L 176 z 6.7.2012, s. 43-45

Rozporządzenie (UE) nr 1058/2012

03.12.2012

-

Dz.U. L 313 z 13.11.2012, s. 14-15

Rozporządzenie (UE) nr 1067/2013

20.11.2013

-

Dz.U. L 289 z 31.10.2013, s. 56-57

Rozporządzenie (UE) nr 212/2014

27.3.2014

-

Dz.U. L 67 z 7.3.2014, s. 3-4

Rozporządzenie (UE) nr 362/2014

30.4.2014

-

Dz.U. L 107 z 10.4.2014, s. 56-56

Rozporządzenie (UE) nr 488/2014

2.6.2014

-

Dz.U. L 138 z 13.5.2014, s. 75-79

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 zostały włączone do tekstu pierwotnego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1-3)

Ostatnia aktualizacja: 20.04.2015

Top