Help Print this page 
Title and reference
Zwalczanie zagrożeń ze strony chemikaliów (konwencja sztokholmska)

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Zwalczanie zagrożeń ze strony chemikaliów (konwencja sztokholmska)

Trwałe zanieczyszczenia organiczne (TZO) są szkodliwe dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Konwencja sztokholmska opiera się na zasadzie ostrożności i ma na celu zagwarantowanie bezpiecznej likwidacji tych substancji oraz ograniczenie ich produkcji i stosowania.

AKT

Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

STRESZCZENIE

Trwałe zanieczyszczenia organiczne (TZO) są szkodliwe dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Konwencja sztokholmska opiera się na zasadzie ostrożności i ma na celu zagwarantowanie bezpiecznej likwidacji tych substancji oraz ograniczenie ich produkcji i stosowania.

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEJ DECYZJI?

Zatwierdza ona decyzję Unii Europejskiej (w czasie zatwierdzania była to Wspólnota Europejska) o przystąpieniu do konwencji sztokholmskiej. Określa TZO oraz zasady regulujące ich produkcję, import oraz eksport. Nakłada obowiązek informowania na bieżąco społeczeństwa, polityków i przemysłu chemicznego o związanych z nimi zagrożeniach.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Definicja

TZO to odporne na degradację substancje chemiczne o określonych właściwościach toksycznych. Akumulują się one w żywych organizmach, są przenoszone za pośrednictwem powietrza, wody i gatunków wędrownych, po czym gromadzą się w ekosystemach lądowych i wodnych. Zanieczyszczenia spowodowane przez TZO stanowią problem o charakterze transgranicznym i wymagają podjęcia działań międzynarodowych.

Zakres

Konwencja obejmuje 23 priorytetowe TZO produkowane w sposób zamierzony lub niezamierzony (np. poprzez spalarnie odpadów).

Należą do nich: aldryna, chlordan, chlordekon, dichlorodifenylotrichloroetan (DDT), dieldryna, endryna, heptachlor, heksabromobifenyl, heksabromocyklododekan, eter heksabromodifenylu i eter heptabromodifenylu, heksachlorobenzen (HCB), alfa heksachlorocykloheksan, beta heksachlorocykloheksan, lindan, mireks, kwas perfluorooktanosulfonowy i jego sole oraz fluorek sulfonylu perfluorooktanu, polichlorowane dibenzo-p-dioksyny (PCDD), polichlorowane dibenzofurany (PCDF), polichlorowane bifenyle (PCB), techniczna postać endosulfanu i związane z nim izomery, eter tetrabromodifenylu i eter pentabromodifenylu oraz toksafen.

Wdrażanie

Trzy organy wykonują konwencję na poziomie międzynarodowym:

Konferencja Stron: złożona ze wszystkich stron konwencji i, w razie konieczności, z obserwatorów. Ustanawia zasady procedur wdrażania i jest odpowiedzialna za główne decyzje.

Komitet ds. Przeglądu Trwałych Zanieczyszczeń Organicznych: złożony ze specjalistów komitet ma na celu badanie propozycji dodania nowych substancji do konwencji.

Sekretariat: odpowiedzialny głównie za zadania administracyjne.

Strony opracowują plan działania w celu wywiązania się ze swoich zobowiązań na mocy konwencji. W celu ułatwienia wymiany informacji każda strona określa krajowy punkt kontaktowy.

Produkcja, użytkowanie, import i eksport

Konwencja przewiduje wstrzymanie produkcji, użytkowania, importu i eksportu zakazanych TZO.

Celem jest redukcja i jeśli to możliwe, zaprzestanie niezamierzonej produkcji i wprowadzania TZO do środowiska. W konsekwencji strony konwencji są zobowiązane do opracowania planów działania oraz dążą do użytkowania zastępczych materiałów, produktów i procesów.

KONTEKST

Konwencja została przyjęta w 2001 r. Weszła w życie w 2004 r. Stronami konwencji jest 179 podmiotów, w tym Unia Europejska.

Dalsze informacje są dostępne na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Środowiska Komisji Europejskiej.

KLUCZOWA TERMINOLOGIA

Zasada ostrożności - odnosi się do podejścia do zarządzania ryzykiem w przypadkach, gdy istnieje ryzyko, że dana polityka lub dane działanie będą szkodliwe dla społeczeństwa lub środowiska, jednakże w sprawie problemu nie osiągnięto jeszcze konsensusu naukowego. W takiej sytuacji realizacja tego typu polityki lub działania powinna zostać wstrzymana.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Decyzja 2006/507/WE

14.10.2004

-

Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1-2

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 7-49).

Decyzja Rady 2004/259/WE z dnia 19 lutego 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości dotyczącego trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 81 z 19.3.2004, s. 35-36).

Ostatnia aktualizacja: 03.04.2015

Top