Help Print this page 
Title and reference
Nawozy

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Nawozy

Unia Europejska (UE) określa zasady wprowadzania do obrotu nawozów, to znaczy, warunki, jakie należy spełnić, by móc używać znaku nawóz WE, a także zasady etykietowania i pakowania.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Rozporządzenie przyjęto, by połączyć przepisy dotyczące stosowania nawozów w jeden tekst i zapewnić jednolite stosowanie wszystkich bardzo technicznych przepisów.

Stosuje się je wyłącznie do nawozów mineralnych zawierających jeden lub kilka składników odżywczych dla roślin (lub składników pokarmowych).

Przepisy ogólne

Wszystkie typy nawozów, które wymieniono w załączniku I i które są zgodne z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu, mogą być oznakowane jako nawóz WE. Wykaz wszystkich rodzajów nawozów dozwolonych na rynku europejskim może być uzupełniany. W tym celu producent musi złożyć wniosek do właściwego organu w swoim kraju i sporządzić dokumentację techniczną dotyczącą właściwości nawozu. Wnioski są następnie przesyłane do Komisji, która podejmuje decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu wniosku producenta.

Wszystkie nawozy noszące oznakowanie nawóz WE mają zapewniony swobodny obrót na europejskim rynku. Państwa członkowskie nie mogą zakazywać ani ograniczać ich wprowadzania na rynek, chyba że uważają, że dany nawóz stanowi zagrożenie dla zdrowia lub środowiska. W takim przypadku produkt tymczasowo wycofywany jest z rynku, aż do momentu, gdy na szczeblu europejskim zostaną przeprowadzone badania w celu stwierdzenia, czy podejrzenie jest uzasadnione.

Wymagania minimalne

Typ nawozu jest oznakowany jako nawóz WE tylko wtedy, gdy:

  • nie ma negatywnego wpływu na zdrowie ludzi, zwierząt, roślin ani na środowisko naturalne podczas normalnego użytkowania,
  • jest skuteczny,
  • są dostępne odpowiednie metody pobierania próbek i analizy.

Załącznik I do rozporządzenia, zmieniony w 2013 r., określa również minimalne ilości składników odżywczych wymaganych dla danego typu nawozu (zawartość azotu, fosforu itp.).

Przepisy dotyczące pakowania i etykietowania nawozów

Rozporządzenie przewiduje pewną liczbę informacji obowiązkowych, które muszą być umieszczane na opakowaniu i etykietach nawozów. Chodzi tu przede wszystkim o termin nawóz WE, informacje dotyczące opisu składników pokarmowych i mikroelementów, informacje o producencie oraz, w stosownych przypadkach, wskazanie dotyczące mieszania nawozów. Są również dostępne pewne informacje opcjonalne, takie jak dokładne instrukcje stosowania, przechowywania i transportu nawozu.

Rozporządzenie harmonizuje zasady dotyczące etykietowania i pakowania w UE. Zasady te obejmują m.in. podawanie zawartości wszystkich składników pokarmowych. Zawartość substancji może być podawana na kilka sposobów. Na przykład zawartość fosforanów można podawać w formie pierwiastkowej lub tlenkowej.

Przepisy szczegółowe

Rozporządzenie przewiduje szczegółowe przepisy techniczne odnoszące się do zakresu stosowania, deklarowania, identyfikacji i pakowania dla czterech typów nawozów:

  • nawozy nieorganiczne z podstawowymi składnikami pokarmowymi: są to główne składniki pokarmowe dostarczane w bardzo dużych ilościach dla wzrostu roślin (azot, fosfor i potas),
  • nawozy nieorganiczne z drugorzędnymi składnikami pokarmowymi: wapń, magnez, sód i siarka,
  • nawozy nieorganiczne z mikroskładnikami: zawierają one pierwiastki wymagane w mniejszych ilościach, takie jak bor, kobalt, miedź, żelazo, mangan itp.,
  • nawozy na bazie azotanu amonu o wysokiej zawartości azotu: ze względu na niebezpieczny charakter tego typu nawozów przepisy przewidują dodatkowe środki, takie jak test odporności na detonację, opisane w załączniku III do rozporządzenia.

Kontrole

Państwa członkowskie mogą przeprowadzać urzędowe kontrole w celu sprawdzenia zgodności z rozporządzeniem nawozów z oznakowaniem nawóz WE. Kontrole są przeprowadzane przez laboratoria wyznaczone w każdym państwie członkowskim zgodnie z jednolitą procedurą ustanowioną w załącznikach do rozporządzenia.

Do celów kontroli producenci są zobowiązani do prowadzenia dokumentacji dotyczącej pochodzenia nawozów WE przez cały okres, w którym produkt był wprowadzony do obrotu.

Państwa członkowskie ustanawiają system sankcji stosowanych w przypadku naruszania przepisów niniejszego rozporządzenia.

W zakresie realizacji przepisów, w tym w zakresie wprowadzania zmian do załączników, Komisja jest wspierana przez komitet złożony z przedstawicieli państw członkowskich.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 2003/2003

11.12.2003 (11.6.2005 dla art. 8 i 26)

-

Dz.U. L 304, 21.11.2003

WYJĄTKI OD AKTU

Decyzja 2006/348/WE [Dz.U. L 129 z 17.5.2006].

Ten wyjątek zgłoszony przez Republikę Finlandii stosuje się do maksymalnej dopuszczalnej zawartości kadmu w nawozach.

Decyzja 2006/349/WE [Dz.U. L 129 z 17.5.2006].

Ten wyjątek zgłoszony przez Republikę Austrii stosuje się do maksymalnej dopuszczalnej zawartości kadmu w nawozach.

Akt(-y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 219/2009

20.4.2009

-

Dz.U. L 87, 31.3.2009

Rozporządzenie (UE) nr 463/2013

13.6.2013

-

Dz.U. L 134 z 18.5.2013

Kolejne zmiany i poprawki do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 01.04.2014

Top