Help Print this page 

Summaries of EU Legislation

Title and reference
Wzajemne uznawanie w ramach jednolitego rynku UE

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
Multilingual display
Text

Wzajemne uznawanie w ramach jednolitego rynku UE

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

COM(1999) 299 final — wzajemne uznawanie w ramach jednolitego rynku

STRESZCZENIE

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEGO KOMUNIKATU?

Niniejszy komunikat wyjaśnia znaczenie wzajemnego uznawania, które jest jednym z głównych założeń jednolitego rynku. Wzajemne uznawanie umożliwia swobodny przepływ towarów i usług w całej UE bez potrzeby harmonizacji z prawodawstwem poszczególnych krajów UE. Komunikat identyfikuje problemy związane z jego stosowaniem i potencjalne rozwiązania.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zasada wzajemnego uznawania oznacza, że dowolny produkt sprzedawany zgodnie z prawem w jednym kraju UE może być sprzedawany w innym kraju UE, nawet jeśli nie spełnia wszystkich przepisów technicznych takiego kraju, za wyjątkiem ściśle określonych okoliczności.

W komunikacie podkreślono następujące problemy:

brak rzetelnych informacji dotyczących stosowania zasady wzajemnego uznawania,

koszty i opóźnienia spowodowane niewystarczającą organizacją wewnętrzną w niektórych organach administracji krajowej,

niechęć ze strony urzędników do zatwierdzania nieznanego im produktu, któremu towarzyszą świadectwa w nieznanym im języku.

Niektóre produkty, zwłaszcza te bardziej złożone, muszą spełniać określone krajowe wymogi w zakresie zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony konsumenta. Zdarza się to najczęściej w sektorze spożywczym, elektrycznym, pojazdowym, metali szlachetnych, budowlanym i chemicznym.

Usługi w obszarach takich jak komunikacja handlowa, budownictwo, patenty i ochrona są często oceniane na podstawie kryterium „interesu ogólnego” społeczeństwa danego kraju.

W komunikacie zawarto zalecenia podjęcia następujących środków:

wzmożony monitoring poprzez dwuletnie sprawozdania oceniające Komisji Europejskiej wraz z analizą gospodarczą stosowania zasady wzajemnego uznawania. Takie działania mogą pomóc w określeniu obszarów wymagających pełnej harmonizacji,

ewentualne działania prawne przeciwko rządom UE, które nie wdrażają zasady wzajemnego uznawania,

bardziej wyczerpujące informacje na temat zasady wzajemnego uznawania przeznaczone dla kluczowych graczy, takich jak krajowe i regionalne organy administracji, przedsiębiorcy, prawnicy oraz zrzeszenia zawodowe,

szkolenia dla władz krajowych i przedstawicieli organizacji zawodowych z kluczowych sektorów, z jednoczesnym prowadzeniem seminariów na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym,

skuteczniejsze metody rozwiązywania problemów poprzez ograniczenie czasu rozpatrywania poszczególnych skarg.

Kraje UE mają do odegrania ważną rolę poprzez:

włączenie zasady wzajemnego uznawania do prawa krajowego,

odpowiadania bez zbędnej zwłoki na wnioski o stosowanie zasady wzajemnego uznawania,

wzmacnianie współpracy pomiędzy departamentami rządowymi,

lepsze wykorzystywanie krajowych punktów kontaktowych.

Umowy o wzajemnym uznawaniu propagują handel towarami pomiędzy UE a kluczowymi rynkami, takimi jak Australia, Kanada, Izrael, Japonia, Nowa Zelandia czy USA.

Rozporządzenie (WE) nr 764/2008 ustanawia przepisy i procedury, które muszą być stosowane przez władze krajowe, jeśli te chcą odrzucić wniosek o zastosowanie zasady wzajemnego uznawania lub zastosować dodatkowe warunki.

KONTEKST

Wzajemne uznawanie

AKT

Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wzajemnego uznawania w kontekście dalszych prac planu działania na rzecz jednolitego rynku (COM(1999) 299 final z dnia 16 czerwca 1999 r.)

AKTY POWIĄZANE

Rezolucja Rady z dnia 24 czerwca 1999 r. dotycząca zarządzania porozumieniami o wzajemnym uznawaniu (Dz.U. C 190 z 7.7.1999, s. 2)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 764/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające procedury dotyczące stosowania niektórych krajowych przepisów technicznych do produktów wprowadzonych legalnie do obrotu w innym państwie członkowskim oraz uchylające decyzję nr 3052/95/WE (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 21–29)

Ostatnia aktualizacja: 04.01.2016

Top