Help Print this page 

Summaries of EU Legislation

Title and reference
Przepływ dokumentów sądowych i pozasądowych między krajami UE

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Przepływ dokumentów sądowych i pozasądowych między krajami UE

 

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych

JAKI JEST CEL NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA?

Celem niniejszego rozporządzenia jest wprowadzenie szybkich, bezpiecznych i standardowych procedur dla dokumentów sądowych* i pozasądowych* w sprawach cywilnych i handlowych pomiędzy stronami znajdującymi się w różnych krajach Unii Europejskiej (UE).

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

  • Niniejsze rozporządzenie stosuje się w sprawach cywilnych i handlowych w sytuacji, gdy dokumenty sądowe i pozasądowe muszą być przeniesione z jednego kraju UE do innego.
  • Rozporządzenie nie obejmuje:
    • spraw skarbowych,
    • spraw celnych,
    • spraw administracyjnych
    • odpowiedzialności państwa za działania i zaniechania podczas sprawowania władzy publicznej.
  • Rozporządzenie nie ma zastosowania w przypadku, gdy nie jest znany adres osoby, której należy doręczyć dokument.

Usprawnienie doręczania (przepływu) dokumentów sądowych i pozasądowych

Niniejsze rozporządzenie, które zastępuje rozporządzenie (WE) nr 1348/2000, wprowadza:

  • zasadę określającą, że jednostka przyjmująca podejmuje wszelkie konieczne działania, by dokument został przekazany jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż miesiąc od jego wpłynięcia,
  • standardowy formularz w celu poinformowania odbiorcy o prawie do odmowy przyjęcia doręczanego dokumentu — w momencie doręczenia — lub poprzez zwrócenie go w ciągu tygodnia do jednostki przyjmującej,
  • przepis przewidujący, że koszty poniesione w związku z czynnościami urzędnika sądowego lub innej właściwej osoby na mocy prawa kraju UE, do którego adresowane są dokumenty, będą mieć jednolitą postać ryczałtową, której wysokość jest ustalona z góry przez taki kraj z poszanowaniem zasady proporcjonalności i niedyskryminacji,
  • jednolite warunki doręczania dokumentów drogą pocztową (list polecony za potwierdzeniem odbioru lub przesyłka równoważna).

Zapewnienie przekazywania przez jednostki w krajach UE

  • Kraje UE wyznaczają jednostki odpowiedzialne za przekazywanie i odbiór dokumentów. Przedstawiają one Komisji Europejskiej nazwy i adresy jednostek, obszar geograficzny objęty ich właściwością miejscową, dopuszczalne języki oraz środki odbioru dokumentów.
  • Każdy kraj UE posiada również organ centralny odpowiedzialny za dostarczanie informacji do jednostek, rozwiązywanie wszelkich mogących zaistnieć trudności oraz przekazywanie — w wyjątkowych wypadkach i na wniosek jednostki przekazującej — wniosku o doręczenie dokumentu właściwej jednostce przyjmującej.
  • Państwa federalne, państwa, w których obowiązuje więcej niż jeden system prawny, oraz państwa posiadające autonomiczne jednostki terytorialne mogą wyznaczyć więcej niż jeden organ centralny. Wyznaczenie takie obowiązuje przez okres 5 lat i może być co 5 lat ponawiane.

Przyspieszenie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych

  • Wnioskodawca przekazuje dokumenty jednostce przekazującej i ponosi wszelkie koszty związane z tłumaczeniem dokumentu poniesione przed jego przekazaniem. Jednostka przekazująca powiadamia wnioskodawcę, że jeżeli dokument nie jest sporządzony w języku zrozumiałym dla odbiorcy lub w języku urzędowym kraju UE, w którym ma zostać doręczony, odbiorca ma prawo odmówić przyjęcia dokumentu.
  • Dokumenty są przekazywane między jednostkami bezpośrednio i jak najszybciej z zastosowaniem wszelkich właściwych środków, pod warunkiem że są czytelne i zgodne z oryginałem. Wniosek złożony na standardowym formularzu zamieszczonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia musi być sporządzony w języku akceptowanym przez kraj UE. Dokumenty są zwolnione z obowiązku uwierzytelnienia lub innych równoważnych formalności. Jednostka przyjmująca musi wysłać potwierdzenie odbioru w terminie 7 dni. Jednostka przyjmująca kontaktuje się jak najszybciej z jednostką przyjmującą w celu uzyskania brakujących informacji.

Doręczanie dokumentów zgodnie z prawem przyjmującego kraju UE w terminie 1 miesiąca

  • Jednostka przyjmująca powinna podejmować lub zlecać doręczenie dokumentu w ciągu miesiąca. Jeżeli to nie jest możliwe, jednostka przyjmująca powiadamia jednostkę przekazującą i nadal podejmować próby doręczenia dokumentu. Doręczenie musi zostać dokonane zgodnie z prawem kraju UE przyjmującego lub w sposób szczególny, jeśli jednostka przekazująca o to wnioskuje, jeśli jest on zgodny z ustawodawstwem krajowym. Po doręczeniu dokumentu poświadczenie potwierdzające dokonanie formalności jest sporządzane w języku dopuszczonym przez kraj UE pochodzenia i przesłane do jednostki przekazującej.
  • Za datę doręczenia uznaje się datę doręczenia dokumentu zgodnie z prawem kraju UE, z wyjątkiem sytuacji, gdy dokument ma być doręczony w określonym terminie zgodnie z przepisami tego kraju. Doręczenie dokumentów sądowych nie wiąże się z koniecznością uiszczenia lub zwrotu opłat bądź kosztów za usługi świadczone przez kraj UE przyjmujący, z wyjątkiem kosztów wykorzystania szczególnej formy doręczenia lub czynności urzędnika sądowego. W tym przypadku koszty są ponoszone przez wnioskodawcę. Kraje UE powinny ustalić uprzednio jednorazową opłatę w stałej wysokości i poinformować o jej wysokości Komisję.
  • Dokumenty mogą być również doręczane bezpośrednio listem poleconym za potwierdzeniem odbioru lub przez urzędników sądowych, innych urzędników lub inne właściwe osoby w kraju UE, do którego adresowane są dokumenty, jeżeli prawo tego kraju UE zezwala na tego typu bezpośredni sposób doręczania. W wyjątkowych okolicznościach dokumenty mogą być przekazywane jednostkom innego kraju UE drogą konsularną lub dyplomatyczną.

Informacja o prawie adresata do odmowy przyjęcia dokumentu

  • Jednostka przyjmująca informuje adresata o przysługującym mu prawie do odmowy przyjęcia dokumentu, jeżeli nie jest on sporządzony w języku, który adresat rozumie lub w języku urzędowym kraju UE, w którym jest dokonywane doręczenie. Jeżeli adresat chce skorzystać z tego prawa, musi odmówić przyjęcia dokumentu w momencie jego doręczenia lub zwrócić dokument jednostce przyjmującej w terminie tygodnia.
  • W przypadku dokumentu wszczynającego postępowanie (oficjalne pismo nakazujące danej osobie stawienie się w sądzie) lub równoważnego dokumentu pozwany nie stawił się, orzeczenia nie jest wydawane do czasu ustalenia, że dokument został doręczony w sposób przewidziany przez prawo kraju UE, że dokument został doręczony osobiście i że został doręczony w czasie pozwalającym pozwanemu na obronę. Jednakże orzeczenie może być wydane, jeżeli dokument został doręczony z wykorzystaniem jednego ze sposobów określonych w niniejszym rozporządzeniu i jeśli upłynęło ponad 6 miesięcy i — pomimo należytych starań — nie uzyskano żadnego poświadczenia od właściwych organów kraju UE, do którego adresowane były dokumenty. Jeżeli pozwany nie zapoznał się z dokumentem w stosownym terminie umożliwiającym stawienie się na rozprawę, możliwe jest złożenie wniosku o zwolnienie pozwanego od skutku upływu terminu odwołania w rozsądnym terminie po tym, jak pozwany dowiedział się o orzeczeniu.
  • Komisja sporządza, a następnie regularnie aktualizuje podręcznik zawierający informacje dostarczone przez kraje UE. Najpóźniej w 2011 r., a następnie raz na pięć lat, Komisja przedstawia sprawozdanie na temat stosowania niniejszego rozporządzenia, zwracając uwagę w szczególności na skuteczność działania wyznaczonych jednostek.

OD KIEDY NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od 13 listopada 2008 r., z wyjątkiem art. 23 (dotyczącego przekazywania informacji i publikacji określonych informacji), który ma zastosowanie od 13 sierpnia 2008 r.

KONTEKST

Więcej informacji:

* KLUCZOWE POJĘCIA

Dokument sądowy: dokument prawny wydany w toku postępowania cywilnego lub handlowego (np. wezwanie, nakaz, wyrok) dostarczany jednej ze stron.

Dokument pozasądowy: dokument prawny, który jest dostarczany, ale znajduje się poza aktami sprawy (np. faktura lub nakaz eksmisji).

GŁÓWNY DOKUMENT

Rozporządzenie (WE) nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczące doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych (doręczanie dokumentów) oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1348/2000 (Dz.U. L 324 z 10.12.2007, s. 79–120)

Kolejne zmiany do rozporządzenia Rady (WE) nr 1393/2007 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejsza wersja skonsolidowana ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 16.08.2016

Top