Help Print this page 
Title and reference
Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń

Postępowanie w sprawie drobnych roszczeń Unii Europejskiej odnosi się do transgranicznych postępowań spornych dotyczących roszczeń konsumenckich i gospodarczych nieprzekraczających 2000 EUR. Funkcjonuje ono od 2009 r. we wszystkich państwach UE, z wyjątkiem Danii, jako alternatywa dla procedur krajowych.

AKT

Rozporządzenie (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń

STRESZCZENIE

Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń ma za zadanie uproszczenie i przyspieszenie transgranicznych postępowań spornych dotyczących drobnych roszczeń konsumenckich i gospodarczych oraz ograniczenie kosztów. Przedmiot roszczenia (w momencie doręczenia do sądu) nie może przekraczać 2000 EUR. Wyroki są uznawane i wprowadzane w życie w innych państwach Unii Europejskiej (UE) bez potrzeby stwierdzania wykonalności. Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń, będące alternatywą dla rozwiązań prawnych państw członkowskich, jest fakultatywne.

Zakres

Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń ma zastosowanie w przypadku, gdy przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie sądu rozpatrującego sprawę.

Nie ma ono zastosowania do spraw podatkowych, celnych lub administracyjnych ani do spraw dotyczących odpowiedzialności państwa za działania w wykonywaniu władzy publicznej (acta iure imperii), jak również między innymi do:

  • stanu cywilnego, zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych oraz przedstawicielstwa ustawowego osób fizycznych,
  • kwestii prawa rodzinnego,
  • postępowań upadłościowych,
  • ubezpieczeń społecznych,
  • sądownictwa polubownego,
  • prawa pracy,
  • najmu lub dzierżawy nieruchomości, z wyłączeniem powództw dotyczących roszczeń pieniężnych,
  • naruszenia prywatności i dóbr osobistych (np. zniesławienia).

Procedura

Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń nie wymaga obecności prawnika i przebiega w następujący sposób:

Składanie pozwu

Pozew składa się bezpośrednio do właściwego sądu w postaci formularza (formularza A - zawarty w załącznikach rozporządzenia), podając szczegóły pozwu, żądane sumy itd. W przypadku gdy powództwo jest niedopuszczalne (patrz niżej), sąd powiadamia o tym fakcie powoda; jeżeli ten nie zaniecha wycofania, sąd postępuje zgodnie z prawem procesowym danego kraju.

Korekta i/lub uzupełnianie formularza pozwu

W przypadku gdy powód nie podał wystarczających informacji, wysyłany jest drugi formularz (formularz B) z prośbą o uzupełnienie brakujących danych w określonym terminie. Pozew zostaje odrzucony, jeżeli powód nie dotrzymał terminów lub gdy pozew jest oczywiście bezzasadny lub niedopuszczalny.

Zawiadamianie pozwanego

Po otrzymaniu kompletnego pozwu sąd przygotowuje standardowy formularz odpowiedzi (formularz C) wysyłany do pozwanego w ciągu 14 dni, wraz z kopią pozwu i dokumentów uzupełniających. Musi się to odbyć za pośrednictwem poczty, listem poleconym; jeżeli jest to niemożliwe, można zastosować inne metody doręczenia.

Odpowiedź pozwanego

Pozwany musi odpowiedzieć w ciągu 30 dni od daty otrzymania formularza odpowiedzi. W ciągu 14 dni od otrzymania powyższej odpowiedzi sąd przesyła jej kopię oraz kopię wszelkich istotnych dokumentów uzupełniających powodowi.

Każde powództwo wzajemne złożone przez pozwanego (formularz A) doręczane jest powodowi, który ma 30 dni na odpowiedź. Jeżeli powództwo wzajemne przekracza 2000 EUR, zarówno pozew, jak i powództwo są rozpatrywane w zgodzie z prawem obowiązującym w kraju, w którym ma miejsce postępowanie.

Postanowienia i nieprzekraczalne terminy

Sąd musi wydać orzeczenie w ciągu 30 dni od otrzymania odpowiedzi od pozwanego (lub powoda, w przypadku gdy złożono powództwo wzajemne). Sąd może zażądać przedstawienia dodatkowych informacji w terminie 30 dni i/lub przeprowadzić postępowanie dowodowe, lub wezwać strony na rozprawę (patrz niżej), która również odbywa się w terminie 30 dni od wezwania. W powyższych przypadkach sąd również wydaje orzeczenie w ciągu 30 dni, jednak od momentu otrzymania wymaganych informacji lub przeprowadzenia rozprawy.

Jeżeli strony nie odpowiedzą w wymaganym terminie, sąd nadal wydaje orzeczenie. Orzeczenie nie może zostać ponownie zbadane pod względem merytorycznym w państwie członkowskim wykonania. Na żądanie dowolnej strony sąd może wydać zaświadczenie o orzeczeniu (bezpłatnie), wykorzystując formularz D.

Rozprawa

Rozprawa odbywa się jedynie w przypadku, gdy wymaga tego sytuacja lub na wniosek jednej ze stron. Wniosek może zostać odrzucony, jeżeli rozprawa nie jest konieczna do rzetelnego przeprowadzenia sprawy. Rozprawa może być przeprowadzona w drodze konferencji wideo lub za pośrednictwem innych środków łączności.

Postępowanie dowodowe

Sąd określa zakres postępowania dowodowego niezbędny do wydania orzeczenia oraz dopuszcza określone środki dowodowe, przy wykorzystaniu najprostszych i najmniej uciążliwych metod.

Wykonalność orzeczenia

Zgodnie z prawem państwa, w którym wykonuje się orzeczenie, strona dochodząca wykonania przedstawia oryginalny egzemplarz orzeczenia i certyfikatu (formularz D) przetłumaczony na język państwa wykonania. Żadne zabezpieczenie, gwarancja lub kaucja nie są wymagane od powoda z tego tytułu, że jest cudzoziemcem lub nie ma miejsca zamieszkania ani miejsca pobytu w państwie członkowskim wykonania. Powód nie jest zobowiązany do posiadania przedstawiciela ani adresu pocztowego w państwie członkowskim wykonania poza urzędnikami sądowymi posiadającymi uprawnienia w zakresie postępowania egzekucyjnego.

Odmowa wykonania

Sąd w państwie wykonania może, na wniosek pozwanego, odmówić wykonania orzeczenia, jeżeli:

  • roszczeń nie można pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem dotyczącym tych samych stron i wydanym w tej samej sprawie,
  • wcześniejsze orzeczenie zostało wydane w państwie członkowskim wykonania lub spełnia warunki niezbędne do uznania go w tym państwie oraz
  • niemożność pogodzenia nie była i nie mogła być podniesiona w formie zarzutu w postępowaniu sądowym w państwie członkowskim, w którym wydano orzeczenie w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń.

Jeżeli strona kwestionuje orzeczenie wydane w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń, państwo wykonania może ograniczyć postępowanie wykonawcze do środków zabezpieczających, uzależnić wykonanie od złożenia określonego zabezpieczenia lub w niektórych przypadkach zawiesić postępowanie wykonawcze.

Środki odwoławcze

Odwołanie od orzeczenia jest możliwe w przypadku, gdy jest ono zgodne z prawem państwa, w którym znajduje się sąd rozpatrujący sprawę.

Odwołania

Pozwany może wnioskować o odwołanie do właściwego sądu, w którym wydano orzeczenie, w przypadku gdy:

  • pozew lub wezwanie na rozprawę zostały doręczone bez potwierdzenia osobistego odbioru przez tę stronę i doręczenie nie nastąpiło w czasie wystarczającym dla umożliwienia pozwanemu przygotowania się do obrony bez jego winy, lub
  • pozwany nie miał możliwości wniesienia odpowiedzi na pozew z powodu siły wyższej, bez jego winy.

W powyższych przypadkach wymaga się od niego niezwłocznego podjęcia działań. Jeżeli odwołanie jest uzasadnione, oryginalne orzeczenie zostaje uchylone.

Sąd nie zobowiązuje stron do dokonywania oceny prawnej powództwa. W razie potrzeby sąd informuje strony o kwestiach proceduralnych i w odpowiednich przypadkach dąży do osiągnięcia ugody pomiędzy stronami.

Języki i tłumaczenia

Pozew, odpowiedzi, jakiekolwiek powództwa wzajemne, opisy dokumentów uzupełniających, istotne dokumenty itp. muszą być złożone w języku sądu.

Koszty

Koszty postępowania ponosi strona przegrywająca. Sąd nie zasądza na rzecz strony wygrywającej kosztów, które były zbędne lub nieproporcjonalne do wartości przedmiotu sporu.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie - Data wygaśnięcia

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (WE) nr 861/2007

1.8.2007 Obowiązujące od 1.1.2009 (art. 25: 1.1.2008)

-

Dz.U. L 199 z 31.7.2007

Ostatnia aktualizacja: 23.03.2014

Top