Help Print this page 
Title and reference
Uproszczenie wymiany informacji między organami ścigania

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html CS html DA html DE html EN html FR html IT html HU html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Uproszczenie wymiany informacji między organami ścigania

Niniejsza decyzja ramowa ma na celu ułatwienie wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich. Decyzja ta - przyjęta po zamachach terrorystycznych w Madrycie - ustanawia nowy system prawny w celu poprawy wymiany informacji, na przykład, poprzez ustanowienie terminu, w jakim służby, do których skierowany jest wniosek, muszą udzielić odpowiedzi.

AKT

Decyzja ramowa Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej.

STRESZCZENIE

Organy ścigania * mogą wymieniać informacje * w ramach:

  • wykonywania swoich funkcji,
  • i dochodzeń w sprawach karnych * lub operacji wywiadowczej dotyczącej przestępstwa *.

Sytuacja prawna wymiany informacji

Wymiana informacji może być prowadzona przez dowolny istniejący kanał współpracy międzynarodowej. Europol i Eurojust są również odbiorcami przekazywanych informacji, jeśli znajdują się one w zakresie ich kompetencji.

Wnioskujący organ ścigania przedstawia organowi ścigania, do którego zwraca się z wnioskiem, oparte na faktach przesłanki, które są przyczyną zapytania o informacje. Wymiana informacji odbywa się wówczas zgodnie z zasadami dotyczącymi ochrony danych:

  • kanału współpracy międzynarodowej,
  • państwa członkowskiego, do którego zwrócono się z wnioskiem, w przypadku bezpośredniej wymiany danych.

Termin odpowiedzi dotyczących informacji w sprawie przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej ustanawiającej europejski nakaz aresztowania (kategorie przestępstw, wobec których nie jest wymagane poszanowanie zasady podwójnej odpowiedzialności karnej) i umieszczonych w bazie danych dostępnej bezpośrednio dla organu, do którego jest skierowany wniosek wynosi tydzień, a w przypadkach pilnych – 8 godzin. W innych przypadkach termin ten wynosi maksimum 14 dni.

Wymiana informacji między organami ścigania różnych państw członkowskich nie powinna być bardziej rygorystyczna niż wymiana informacji między organami ścigania tego samego państwa.

Możliwa jest również spontaniczna wymiana informacji. W takim przypadku organ udostępnia z własnej inicjatywy istotne informacje niezbędne dla skutecznego zapobiegania przestępczości.

Ograniczenia przekazywania informacji

Decyzja ramowa nie nakłada na organy ścigania obowiązku zbierania informacji w celu udzielenia odpowiedzi na wniosek innego państwa członkowskiego ani uzyskiwania ich z zastosowaniem przymusu. Nie zobowiązuje ona również do przekazywania informacji, które mogą być wykorzystane jako dowód przed organem sądowym, zapewniając jednocześnie możliwość wyraźnego wskazania, że jest to dozwolone (art. 1 (4) in fine).

W przypadku wymiany pomiędzy organami ścigania dwóch państw członkowskich informacji dotyczących danych pochodzących z innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, ich zgoda wymagana jest w celu wykonania czynności.

Jeśli wymiana informacji między organami ścigania jednego państwa wymaga zgody organu sądowego, wymiana informacji między organami ścigania dwóch państw członkowskich również wymaga zgody organu sądowego.

Organ ścigania, do którego zwrócono się z wnioskiem może odmówić przekazania informacji, jeżeli:

  • przekazanie tej informacji może zaszkodzić żywotnym interesom, prawidłowemu przebiegowi postępowania karnego lub jest wyraźnie nieproporcjonalne lub nieistotne w świetle celu podanego przez organ ścigania składającego wniosek,
  • wniosek dotyczy przestępstwa zagrożonego karą jednego roku pozbawienia wolności lub dłuższą,
  • organ sądowy wnosi sprzeciw.

Państwa członkowskie mogą zawierać nowe umowy dwustronne lub stosować umowy istniejące tylko wtedy, gdy umowy te umożliwiają stosowanie bardziej elastycznych warunków wymiany informacji przewidzianych w decyzji ramowej.

Kontekst

Niniejsza decyzja ramowa wynika z wniosku Rady Europejskiej z 25 marca 2004 r. przyjętego na posiedzeniu, które odbyło się po zamachach terrorystycznych w Madrycie. Ma ono na celu modernizację wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich poprzez uchylenie postanowień konwencji wykonawczej układu z Schengen w sprawie wymiany informacji (art. 39) i spontanicznej wymiany informacji (art. 46).

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie

  • Organ ścigania: krajowe służby policji, służby celne lub inny organ upoważniony do wykrywania, zapobiegania i ścigania przestępstw lub działalności przestępczej oraz do wykonywania władzy publicznej i stosowania środków przymusu w kontekście takich działań.
  • Dochodzenia karne: stadium postępowania, w którym właściwe organy ścigania lub sądowe, w tym prokuratorzy, podejmują środki w celu ustalenia i rozpoznania faktów, osób podejrzanych i okoliczności w odniesieniu do jednego lub większej liczby zidentyfikowanych konkretnych przestępstw.
  • Operacja wywiadowcza dotycząca przestępstwa: stadium postępowania, które nie jest jeszcze na etapie dochodzenia karnego, w którym właściwy organ ścigania gromadzi, przetwarza i analizuje informacje o przestępstwach lub działalności przestępczej.
  • Informacje lub dane wywiadowcze: każdy rodzaj informacji lub danych w posiadaniu organów ścigania i każdy rodzaj informacji lub danych w posiadaniu władz publicznych lub podmiotów prywatnych, które są dostępne organom ścigania bez stosowania środków przymusu.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Decyzja 2006/960/WSiSW

30.12.2006

19.12.2006

Dz.U. L 386 z 29.12.2006

Ostatnia aktualizacja: 15.04.2008

Top