Help Print this page 
Title and reference
Ochrona kur niosek

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Ochrona kur niosek

Unia Europejska (UE) ustanawia minimalne normy ochrony kur niosek w systemach hodowli w celu ochrony przed nieuczciwą konkurencją między producentami z różnych państw członkowskich.

AKT

Dyrektywa Rady 1999/74/WE z dnia 19 lipca 1999 r. ustanawiająca minimalne normy ochrony kur niosek [Zob. akt(-y) zmieniający(-e)].

STRESZCZENIE

Niniejsza dyrektywa określa minimalne normy dotyczące ochrony kur niosek. Nie dotyczy ferm z ilością kur niosek mniejszą niż 350 ani ferm utrzymujących hodowle kur niosek.

Hodowle kur niosek muszą przestrzegać obowiązujących przepisów zawartych w dyrektywie 98/58/WE, dotyczących ochrony zwierząt hodowlanych oraz przepisów znajdujących się w załącznikach do omawianej dyrektywy.

Systemy alternatywne

Począwszy od 1 stycznia 2002 r., wszystkie alternatywne systemy produkcji (nowobudowane lub przebudowywane oraz wprowadzone do użytkowania po raz pierwszy) muszą spełniać następujące wymogi:

  • systemy muszą być wyposażone w:
    • podajniki podłużne (przynajmniej 10 cm długości na kurę) lub podajniki koliste (przynajmniej 4 cm długości na kurę),
    • stałe koryta poidłowe (przynajmniej 2,5 cm długości na kurę) albo kołowe (przynajmniej 1 cm długości na kurę),
    • co najmniej jedno gniazdo na każde siedem kur,
    • odpowiednie grzędy (co najmniej 15 cm długości na kurę) i
    • co najmniej 250 cm2 powierzchni ściółki na kurę,
  • podłoga urządzeń musi odpowiednio wspierać każdy ze skierowanych do przodu pazurów każdej łapy,
  • przepisy szczegółowe dotyczą systemów hodowli, gdzie kury mogą swobodnie się przemieszczać i/lub mają swobodny dostęp do otwartych wybiegów,
  • obsada zwierząt nie może przekraczać dziewięciu kur niosek na m2 powierzchni użytkowej (jednakże w przypadku gdy powierzchnia użytkowa odpowiada dostępnej powierzchni podłoża, dopuszczalna jest obsada 12 kur na m2 do 31 grudnia 2011 r. w fermach, które stosowały ten system w dniu 3 sierpnia 1999 r.).

Państwa członkowskie zapewniają, aby wymagania te stosować od dnia 1 stycznia 2007 r.

Hodowla w systemach klatek nieulepszonych

Od 1 stycznia 2003 r. wszystkie systemy klatek nieulepszonych spełniają następujące wymagania:

  • każda kura musi mieć co najmniej 550 cm2 powierzchni klatki,
  • żłób, który może być używany bez ograniczeń (długość co najmniej 10 cm pomnożone przez ilość kur),
  • każda klatka musi posiadać odpowiedni system pojenia,
  • klatki muszą mieć wysokość co najmniej 40 cm na 65% powierzchni klatki i nie mniej niż 35 cm w dowolnym punkcie,
  • podłogi klatek muszą być zbudowane w taki sposób, aby wspierać pazury każdej łapy. Nachylenie podłogi nie może przekraczać 14% lub 8%, chyba że zastosowano na podłodze materiał inny niż druciana prostokątna siatka,
  • klatki wyposażone są w odpowiednie przyrządy do skracania pazurów.

Od 1 stycznia 2003 r. budowa lub oddawanie do użytku klatek nieulepszonych są zakazane. Zakaz prowadzenia takiego rodzaju hodowli obowiązuje od 1 stycznia 2012 r.

Hodowla w systemach klatek ulepszonych

Od 1 stycznia 2002 r. wszystkie systemy klatek ulepszonych spełniają przynajmniej następujące wymagania:

  • każda kura nioska musi mieć:
    • co najmniej 750 cm2 powierzchni klatki,
    • gniazdo,
    • ściółkę, w której możliwe jest dziobanie i drapanie,
    • odpowiednią co najmniej 15-centymetrową grzędę,
  • musi być zapewniony żłób, który może być używany bez ograniczeń. Jego długość musi wynosić co najmniej 12 cm pomnożone przez liczbę kur w klatce,
  • każda klatka musi posiadać odpowiedni system pojenia,
  • należy zapewnić przejścia między rzędami klatek o szerokości minimum 90 cm oraz zachować co najmniej 35-centymetrowy odstęp między podłogą a dolną kondygnacją klatek,
  • klatki wyposażone są w odpowiednie przyrządy do skracania pazurów.

Przepisy końcowe

Właściwe władze rejestrują fermy objęte zakresem zastosowania niniejszej dyrektywy. Przydzielają odróżniający je numer, który stanowi narzędzie śledzenia jaj wprowadzanych do obrotu, przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Państwa członkowskie zapewniają, że właściwe władze przeprowadzą inspekcje kontrolujące zgodność z przepisami niniejszej dyrektywy. Składają Komisji sprawozdanie w sprawie przeprowadzonych inspekcji. Następnie Komisja informuje Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

Eksperci weterynaryjni Komisji mogą – o ile jest to konieczne do jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy – wykonać kontrole na miejscu przy udziale właściwych władz. Wyniki kontroli są omawiane z właściwymi władzami. Władze te podejmują wszelkie środki uwzględniające wyniki kontroli.

Do 1 stycznia 2005 r. Komisja przedstawiła Radzie sprawozdanie, sporządzone na podstawie opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, w sprawie różnych systemów hodowli, uwzględniając wymogi dobrostanu drobiu oraz konsekwencje społeczno-ekonomiczne takich systemów. Sprawozdanie to uwzględniało negocjacje w ramach Światowej Organizacji Handlu i przedstawiało odpowiednie propozycje. Rada stanowiła kwalifikowaną większością w sprawie tych projektów najpóźniej w terminie 12 miesięcy od chwili ich przedstawienia.

Państwa członkowskie do 1 stycznia 2002 r. wprowadziły w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, w tym wszelkie kary, konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie powiadomiły o tym Komisję. Ponadto mogły utrzymać lub stosować na swoim terytorium przepisy bardziej rygorystyczne niż te przewidziane w niniejszej dyrektywie.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 1999/74/WE

3.8.1999

1.1.2002

Dz.U. L 203 z 3.8.1999

Akt(-y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 806/2003

5.6.2003

-

Dz.U. L 122 z 16.5.2003

AKTY POWIĄZANE

Dyrektywa Komisji 2002/4/WE z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie rejestracji zakładów hodujących kury nioski, objętych dyrektywą Rady 1999/74/WE [Dz.U. L 30 z 31.1.2002].

Państwa członkowskie ustanowiły system rejestracji każdego miejsca produkcyjnego objętego zakresem dyrektywy 1999/74/WE. Informacje wymagane do rejestracji zakładu dotyczą m.in. osób odpowiedzialnych za hodowle, właściciela oraz numeru wyróżniającego. Zakłady rejestrowane były do 31 maja 2003 r. Od 1 czerwca 2003 r. zakłady niezarejestrowane nie mogą kontynuować działalności lub też rozpocząć jej.

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 stycznia 2007 r. w sprawie różnych systemów chowu kur niosek, w szczególności objętych dyrektywą 1999/74/WE [COM(2007) 865 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

Dyrektywa Rady 2013/64/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniająca dyrektywy Rady 91/271/EWG i 1999/74/WE oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2006/7/WE, 2006/25/WE i 2011/24/UE w związku ze zmianą statusu Majotty względem Unii Europejskiej [Dziennik Urzędowy L 353 z 28.12.2013].

Ostatnia aktualizacja: 06.06.2014

Top