Help Print this page 
Title and reference
Kodeks wizowy

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Kodeks wizowy

W niniejszym rozporządzeniu określone zostały tryb i warunki wydawania wiz na krótki pobyt na terytorium państw UE oraz tranzyt przez to terytorium. W rozporządzeniu wymieniono ponadto państwa spoza UE, których obywatele muszą posiadać wizę lotniskową podczas tranzytu przez międzynarodową strefę tranzytową portów lotniczych UE, oraz określono tryb i warunki wydawania takich wiz.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks wizowy (kodeks wizowy).

STRESZCZENIE

Celem niniejszego rozporządzenia jest określenie warunków i trybu wydawania wiz na krótki pobyt (nieprzekraczający 90 dni w dowolnym okresie 180 dni) oraz na tranzyt przez terytorium państw Unii Europejskiej (UE) i innych krajów w pełni stosujących układ z Schengen. Rozporządzenie ma zastosowanie do obywateli państw spoza UE zobowiązanych do posiadania wiz podczas przekraczania granic zewnętrznych UE wymienionych w rozporządzeniu (WE) nr 539/2001.

Ponadto w rozporządzeniu wymienia się kraje spoza UE, których obywatele muszą posiadać tranzytowe wizy lotniskowe podczas tranzytu przez międzynarodową strefę tranzytową portów lotniczych UE (załącznik IV). W nagłych przypadkach masowego napływu nielegalnych imigrantów każde państwo UE może rozszerzyć taki wymóg na obywateli innych państw spoza UE.

Tryb i warunki wydawania wiz

Państwo UE, którego terytorium stanowi jedyne lub główne miejsce docelowe wizyty, odpowiada za rozpatrzenie wniosku wizowego. Jeżeli nie można określić głównego docelowego miejsca wizyty, państwem właściwym będzie państwo wjazdu do UE. W przypadku tranzytu krajem właściwym jest państwo UE, przez terytorium którego odbywa się tranzyt, lub jeżeli tranzyt odbywa się przez klika państw – państwo UE rozpoczęcia tranzytu. Według ogólnych zasad wniosek wizowy należy złożyć w konsulacie danego państwa UE.

Państwa UE mogą zawrzeć dwustronne porozumienie dotyczące wzajemnej reprezentacji dla celów przyjmowania wniosków wizowych lub wydawania wiz. Mogą ponadto współpracować w ramach wspólnych placówek lub wspólnych ośrodków składania wniosków wizowych.

Wniosek wizowy może zostać złożony przez osobę ubiegającą się o wizę lub akredytowane pośredniczące podmioty komercyjne najwcześniej 3 miesiące przed planowaną wizytą. Osoba ubiegająca się o wizę składa wniosek osobiście, chyba że odstąpiono od tego wymogu. Składając wniosek, należy przedstawić następujące dokumenty:

  • wniosek na formularzu zgodnie z załącznikiem I,
  • ważny dokument podróży,
  • fotografię,
  • dodatkowe dokumenty określone w załączniku II oraz dowód na pokrywanie kosztów pobytu przez inną osobę lub na zakwaterowanie u osoby prywatnej, jeżeli wymaga tego państwo UE,
  • w stosownych przypadkach – dowód posiadania podróżnego ubezpieczenia medycznego.

Poza pewnymi wyjątkami, osoba ubiegająca się o wizę musi zezwolić na pobranie odcisków palców i wnieść opłatę wizową. W indywidualnych przypadkach można odstąpić od poboru opłaty wizowej lub obniżyć jej wysokość, na przykład jeżeli służy to interesom kulturalnym, jak również interesom w dziedzinie polityki zagranicznej i polityki na rzecz rozwoju. Usługodawca zewnętrzny (np. biuro podróży) może pobierać dodatkową opłatę za usługę.

Po zweryfikowaniu dopuszczalności wniosku właściwy organ musi stworzyć plik danych dotyczących wniosku w systemie informacji wizowej VIS po dopełnieniu procedur określonych w rozporządzeniu w sprawie VIS. Przeprowadza on dalsze rozpatrywanie wniosku, aby sprawdzić, czy osoba ubiegająca się o wizę spełnia warunki wjazdu określone w kodeksie granicznym Schengen, czy nie stanowi zagrożenia pod względem nielegalnej imigracji lub zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa oraz czy zamierza opuścić jego terytorium przed wygaśnięciem wizy, o którą występuje.

Decyzja w sprawie dopuszczalnego wniosku musi zostać podjęta w ciągu 15 dni kalendarzowych od dnia jego złożenia. W wyjątkowych przypadkach termin ten można przedłużyć. Podjęta zostaje decyzja o wydaniu lub odmowie wydania wizy jednolitej (ważnej na całym terytorium objętym układem z Schengen) lub wizy o ograniczonej ważności terytorialnej. W przypadku reprezentowania innego państwa UE, może to zadecydować o przerwaniu rozpatrywania wniosku i przekazaniu go odpowiednim organom reprezentowanego państwa członkowskiego.

Wiza jednolita może zostać wydana na 1, 2 lub więcej wjazdów z okresem ważności nie dłuższym niż 5 lat. Okres ważności wizy tranzytowej (w tym tranzytowej wizy lotniskowej) musi odpowiadać czasowi potrzebnemu na tranzyt. Zazwyczaj przyznaje się dodatkowe 15 dni. W określonych przypadkach okres ważności wizy może zostać przedłużony. W pewnych okolicznościach wiza może zostać również unieważniona lub cofnięta.

Posiadanie wizy jednolitej lub wizy o ograniczonej ważności terytorialnej nie jest równoznaczne z automatycznym prawem do wjazdu.

Odmowa wydania wizy następuje w przypadku, gdy osoba ubiegająca się o wizę:

  • przedstawia fałszywy dokument podróży,
  • nie przedstawia potwierdzenia co do celów i warunków planowanego pobytu,
  • nie dostarcza dowodu na posiadanie wystarczających środków utrzymania odpowiednich do długości planowanego pobytu oraz środków pozwalających na powrót do państwa pochodzenia lub zamieszkania,
  • w bieżącym 6-miesięcznym okresie przebywała już przez 3 miesiące na terytorium państw członkowskich,
  • jest osobą, co do której dokonano wpisu w Systemie Informacyjnym Schengen (SIS) uniemożliwiającego wydanie zgody na wjazd,
  • jest uważana za osobę zagrażającą porządkowi publicznemu, bezpieczeństwu wewnętrznemu lub zdrowiu publicznemu jednego z państw członkowskich,
  • w przypadkach gdy ma to zastosowanie – nie dostarcza dowodu na posiadanie podróżnego ubezpieczenia medycznego,
  • przedstawia dokumenty uzupełniające lub oświadczenia budzące poważne wątpliwości odnośnie do ich autentyczności i wiarygodności.

Osoba ubiegająca się o wizę musi zostać powiadomiona o odmowie, unieważnieniu lub cofnięciu wizy na standardowym formularzu określonym w załączniku VI. Od wydanej decyzji przysługuje odwołanie w państwie, które ją podjęło, zgodnie z jego prawem krajowym.

W wyjątkowych przypadkach wniosek wizowy może zostać złożony do organów dokonujących odprawy na granicach zewnętrznych państwa UE będącego celem podróży. Wizy wydane na przejściach granicznych mogą uprawniać do pobytu o długości nieprzekraczającej 15 dni lub odpowiadającej czasowi potrzebnemu na tranzyt.

Wniosek

Niniejsze rozporządzenie wprowadza zmiany do rozporządzenia w sprawie VIS i kodeksu granicznego Schengen. Ponadto uchyla art. 9–17 Konwencji wykonawczej do układu z Schengen oraz wspólne instrukcje konsularne.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 5 kwietnia 2010 r. Art. 32 ust. 2 i 3, art. 34 ust. 6 i 7 oraz art. 35 ust. 7 stosuje się od dnia 5 kwietnia 2011 r.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 810/2009

5.10.2009

-

Dz.U. L 243 z 15.9.2009

AKTY POWIĄZANE

Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady: Inteligentniejsza polityka wizowa na rzecz wzrostu gospodarczego ( COM(2014)165 final z dnia 1.4.2014 - nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

W niniejszym sprawozdaniu oceniono poziom realizacji pierwotnego ogólnego celu kodeksu wizowego polegającego na ułatwieniu legalnego podróżowania i zapewnieniu równego traktowania podobnych przypadków, nie dokonując szczególnej oceny jego skuteczności pod względem wkładu we wzrost gospodarczy.

Wnioski płynące ze sprawozdania poruszono we wniosku Komisji w sprawie zmiany kodeksu wizowego (zob. poniżej).

Wniosek rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie unijnego kodeksu wizowego (kodeks wizowy) ( COM(2014) 164 final z dnia 1.4.2014 - nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym).

30.06.2014

Top