Help Print this page 
Title and reference
Emisje przemysłowe - EUR-Lex

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Emisje przemysłowe - EUR-Lex

Unia Europejska (UE) określa wymogi, które muszą być spełnione w ramach działalności przemysłowej o dużym potencjale zanieczyszczeń. Ustanawia procedurę udzielania pozwoleń i określa wymogi, w szczególności dotyczące uwalniania odpadów. Celem jest uniknięcie i ograniczenie do minimum emisji zanieczyszczeń do atmosfery, wody i gleby, jak również odpadów pochodzących z instalacji przemysłowych i rolniczych, aby osiągnąć wysoki poziom ochrony zdrowia i środowiska.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola).

STRESZCZENIE

Dyrektywa ta łączy w całość dyrektywę 2008/1/WE (zwaną dyrektywą IPPC) i sześć innych dyrektyw dotyczących emisji przemysłowych.

Dziedziny działalności

Dyrektywa obejmuje określone w załączniku I dziedziny działalności przemysłowej o największym potencjale zanieczyszczeń (przemysł energetyczny, produkcja i obróbka metali, przemysł mineralny, chemiczny, gospodarka odpadami, chów zwierząt itp.).

W dyrektywie zawarte zostały przepisy szczególne dotyczące:

  • obiektów energetycznego spalania (≥ 50 MW),
  • spalarni odpadów lub współspalarni odpadów,
  • instalacji i czynności, w których wykorzystuje się rozpuszczalniki organiczne,
  • instalacji produkujących dwutlenek tytanu.

Dyrektywa nie ma zastosowania do działalności badawczej, działalności rozwojowej ani do badań nowych produktów i procesów.

Wymogi w zakresie ochrony środowiska

Każda instalacja, w ramach której wykonuje się czynności wymienione w załączniku I do dyrektywy, musi być eksploatowana zgodnie z następującymi podstawowymi zasadami:

  • podejmuje się środki zapobiegające zanieczyszczeniu,
  • stosuje się najlepsze dostępne techniki (BAT),
  • nie powstaje żadne znaczące zanieczyszczenie,
  • ogranicza się wytwarzanie odpadów, prowadzony jest ich recykling lub unieszkodliwia się je w sposób powodujący jak najmniejsze zanieczyszczenie,
  • energia jest wykorzystywana w sposób jak najbardziej efektywny,
  • zapobiega się wypadkom i ogranicza ich konsekwencje,
  • w przypadku zakończenia działalności przywraca się miejsce eksploatacji do stanu satysfakcjonującego.

Stosowanie najlepszych dostępnych technik

Instalacje przemysłowe zobowiązane są stosować BAT, czyli najlepsze dostępne techniki, aby osiągnąć wysoki ogólny poziom ochrony środowiska, o takim stopniu rozwoju, który pozwala na ich wdrożenie w danym sektorze przemysłu, zgodnie z istniejącymi warunkami ekonomicznymi i technicznymi. Komisja Europejska zobowiązana jest przyjąć konkluzje dotyczące BAT, zawierające powiązane z nimi poziomy emisji. Konkluzje te służą jako płaszczyzna odniesienia przy określaniu warunków udzielania pozwoleń.

Warunki udzielania pozwoleń

W pozwoleniu muszą zostać określone środki konieczne do zapewnienia zgodności z podstawowymi zasadami, do których musi się stosować operator instalacji, i z normami jakości środowiska. Do środków tych zalicza się co najmniej:

  • dopuszczalne wielkości emisji substancji zanieczyszczających,
  • zasady zapewniające ochronę gleb, wody i powietrza,
  • środki dotyczące monitorowania i gospodarki odpadami,
  • wymogi dotyczące metody dokonywania pomiarów emisji, częstotliwości pomiarów i procedury dokonywania oceny,
  • obowiązek informowania, co najmniej raz w roku, właściwego organu o wynikach nadzoru,
  • wymogi dotyczące utrzymywania i nadzorowania gleb i wód podziemnych,
  • środki odnoszące się do okoliczności nadzwyczajnych (wycieki, niesprawność, chwilowe przestoje, ostateczne zaprzestanie eksploatacji itp.),
  • przepisy dotyczące minimalizacji zanieczyszczeń o dużym zasięgu,
  • warunki dla oceny zgodności z dopuszczalnymi wartościami emisji.

Przepisy szczególne

Przepisy szczególne mają zastosowanie do obiektów energetycznego spalania, spalarni odpadów oraz współspalarni odpadów, instalacji, w których wykorzystuje się rozpuszczalniki organiczne, oraz instalacji produkujących dwutlenek tytanu.

Dopuszczalne wielkości emisji dla dużych obiektów energetycznego spalania, określonych w załączniku V do tej dyrektywy, są na ogół bardziej rygorystyczne niż te określone w dyrektywie 2001/80/WE. Dla istniejących instalacji wprowadza się pewien stopień elastyczności (przejściowy plan krajowy, ograniczone odstępstwo obowiązujące w całym okresie eksploatacji).

W stosunku do innych czynności podlegających przepisom szczególnym utrzymano zasadniczo przepisy obecnie obowiązujących dyrektyw.

Kontrole środowiskowe

Państwa członkowskie ustanawiają system kontroli środowiskowych w odniesieniu do rozpatrywanych instalacji. Wszystkie instalacje są objęte planem kontroli środowiskowych. Plan ten podlega regularnej ocenie i aktualizacji.

Właściwy organ, w oparciu o plany kontroli, regularnie sporządza programy rutynowych kontroli środowiskowych obejmujące częstotliwość wizyt w terenie dla różnych typów instalacji. Ustalenie okresu pomiędzy dwiema wizytami w terenie oparte jest na systematycznej ocenie zagrożeń dla środowiska powodowanych przez dane instalacje. Okres ten nie przekracza jednego roku dla instalacji stwarzających największe zagrożenie i trzech lat dla instalacji stwarzających najmniejsze zagrożenie.

Uchylenie

Dyrektywa 2010/75/UE zastępuje ostatecznie:

począwszy od 7 stycznia 2014 r.:

począwszy od 1 stycznia 2016 r.:

  • dyrektywę 2001/80/WE w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych instalacji spalania.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 2010/75/UE

6.1.2011

7.1.2013

Dz.U. L 334 z 17.12.2010

AKT POWIĄZANY

Decyzja wykonawcza Komisji 2013/84/UE z dnia 11 lutego 2013 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych w odniesieniu do garbowania skór [Dz.U. L 45 z 16.2.2013]: decyzja ustanawia konkluzje w sprawie najlepszych dostępnych technik w zakresie garbowania skór. Konkluzje mają stanowić odniesienie dla określenia warunków pozwolenia w przypadku instalacji objętych zakresem dyrektywy 2010/75/UE. Decyzja dotyczy w szczególności działalności garbowania skór o wydajności przekraczającej 12 ton produktu końcowego dziennie, a także oczyszczania ścieków pochodzących z instalacji prowadzonych przez niezależnego operatora. Z wyjątkiem innych zaleceń właściwe organy krajowe muszą określić dopuszczalne wartości emisji zapewniające w normalnych warunkach eksploatacji nieprzekraczanie poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami określonymi w niniejszych konkluzjach.

12.11.2013

Top