Help Print this page 
Title and reference
Promowanie stosowania energii ze źródeł odnawialnych

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Promowanie stosowania energii ze źródeł odnawialnych

Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne ramy stosowania energii ze źródeł odnawialnych, aby ograniczyć emisje gazów cieplarnianych i promować transport mniej szkodliwy dla środowiska naturalnego. W tym celu opracowane zostają krajowe plany działań oraz metody wykorzystywania biopaliw.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (tekst mający znaczenie dla EOG).

STRESZCZENIE

Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie wspólnych ram dla produkcji energii ze źródeł odnawialnych i promowania jej wykorzystania.

Krajowe cele i środki

Każde państwo oblicza swój cel na podstawie udziału wyprodukowanej przez siebie energii ze źródeł odnawialnych w jego końcowym zużyciu energii brutto. Cel jest zgodny z ogólnym celem20-20-20 Unii Europejskiej (UE).

Udział energii ze źródeł odnawialnych wykorzystywanej w transporcie musi do 2020 r. wynosić co najmniej 10% końcowego zużycia energii w tym sektorze.

Krajowe plany działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych

Każde państwo członkowskie musi przyjąć krajowe plany działania określające na rok 2020 udział energii ze źródeł odnawialnych zużywany w sektorze:

  • transportu,
  • energii elektrycznej,
  • ogrzewania.

W tych planach należy uwzględnić inne środki polityki efektywności energetycznej, a zwłaszcza cel w postaci obniżenia całkowitego zużycia energii. W planach należy również ustanowić procedury usprawniania systemów planowania, opłat i dostępu do sieci elektroenergetycznych, w celu promowania energii ze źródeł odnawialnych.

Współpraca między państwami członkowskimi

Państwa członkowskie mogą wymieniać ilość energii ze źródeł odnawialnych w ramach transferów statystycznych, ustanawiać wspólne projekty dotyczące wytwarzania z odnawialnych źródeł energii elektrycznej lub energii na potrzeby ogrzewania.

Mogą również nawiązywać współpracę z państwami trzecimi pod następującymi warunkami:

  • energia elektryczna musi być zużywana w UE,
  • energia elektryczna musi być produkowana w instalacji wybudowanej po czerwcu 2009 r.,
  • ilość produkowanej i eksportowanej energii elektrycznej nie uzyskała żadnego innego wsparcia.

Gwarancja pochodzenia

Każde państwo członkowskie musi być w stanie zagwarantować pochodzenie energii elektrycznej oraz energii stosowanej w celu ogrzewania i chłodzenia ze źródeł odnawialnych. Informacje zawarte w tych gwarancjach są znormalizowane i muszą być uznawane przez wszystkie państwa członkowskie. Mogą również stanowić dla konsumentów źródło informacji o wszystkich poszczególnych źródłach energii elektrycznej.

Dostęp do sieci i ich działanie

Państwa członkowskie muszą stworzyć infrastrukturę w sektorze przesyłowym niezbędną do użycia energii ze źródeł odnawialnych. W tym celu muszą:

  • zapewnić zagwarantowanie przez operatorów przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii,
  • zapewnić priorytetowy dostęp do energii tego typu.

Biopaliwa i biopłyny

W dyrektywie wzięto pod uwagę energię wytwarzaną z biopaliw i biopłynów. Aby były one uwzględniane, ich udział w redukcji emisji gazów cieplarnianych musi wynosić co najmniej 35%, a od 1 stycznia 2017 r. – 50%.

Biopaliwa i biopłyny są produkowane z surowców pochodzących spoza lub z terytorium Wspólnoty. Biopaliwa i biopłyny nie powinny pochodzić z surowców uzyskanych z terenów o wysokiej wartości bioróżnorodności lub zasobnych w pierwiastek węgla. Aby móc skorzystać ze wsparcia finansowego, muszą być zakwalifikowane jako zrównoważone zgodnie z kryteriami wymienionymi w dyrektywie.

Kontekst

Dyrektywa stanowi część pakietu klimatyczno-energetycznego, który stanowi ramy prawne dla celów redukcji emisji gazów cieplarnianych w UE. W jego ramach państwa członkowskie zachęcane są do wydajności energetycznej, używania energii ze źródeł odnawialnych, poprawy dostaw energii i gospodarczego pobudzania dynamicznego sektora, w którym Europa daje przykład innym.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 2009/28/WE

25.6.2009

5.12.2010

Dz.U. L 140 z 5.6.2009

AKT POWIĄZANY

Sprawozdanie Komisji z dnia 25 lutego 2010 r. dla Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczące wymagań w odniesieniu do zrównoważonego zastosowania biomasy stałej i gazowej do celów produkcji energii elektrycznej, ciepła i chłodzenia [ COM(2010) 11 wersja ostateczna – nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].

Do sprawozdania dołączono ocenę skutków (SEC(2010) 65) i streszczenie oceny skutków (SEC(2010) 66).

W niniejszym sprawozdaniu przedstawione są wyniki oceny przeprowadzonej przez Komisję na temat wymagań dotyczących systemu zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do zastosowań biomasy do celów energetycznych, z wyjątkiem biopaliw i biopłynów (czyli paliw stałych i gazowych stosowanych w produkcji energii elektrycznej, ciepła i chłodzenia).

W swojej analizie wymagań dotyczących rozszerzenia unijnego systemu zrównoważonego rozwoju na paliwa stałe i gazowe, pochodzące z biomasy i stosowane w produkcji energii elektrycznej, ciepła i chłodzenia, Komisja rozważyła trzy zasady, których musi przestrzegać ogólnoeuropejska polityka zrównoważonej produkcji biomasy. Są to:

  • skuteczność w rozwiązywaniu problemów dotyczących zrównoważonego stosowania biomasy,
  • oszczędność w osiąganiu celów,
  • zgodność z obowiązującymi rozwiązaniami politycznymi.

W oparciu o te elementy Komisja w sprawozdaniu stwierdza, że na tym etapie nie jest niezbędne ustanowienie wiążącego i zharmonizowanego systemu europejskiego w tej dziedzinie i że istniejące środki są wystarczające, aby zagwarantować na poziomie UE zrównoważone stosowanie biomasy stałej i gazowej w sektorze energii elektrycznej, ogrzewania i chłodzenia.

Komisja w sprawozdaniu wystosowuje zalecenia w zakresie zrównoważonego rozwoju i zachęca państwa członkowskie do ich uwzględnienia w celu zapewnienia spójności istniejących i przyszłych krajowych systemów zrównoważonego rozwoju. Zalecenia, z pewnymi wyjątkami, opierają się głównie na systemie zrównoważonego rozwoju zawartym w dyrektywie 2009/28/WE w odniesieniu do biopaliw i biopłynów.

W swoim sprawozdaniu Komisja wskazuje, że wnioski z przeprowadzonej oceny muszą być uwzględnione w odniesieniu do sprawozdawczości i monitorowania. Z tego względu we wnioskach sprawozdania określa, że do 31 grudnia 2011 r. złoży nowe sprawozdanie wskazujące, czy krajowe systemy w sposób wystarczający i stosowny rozwiązują kwestię zrównoważonego wykorzystania biomasy z UE i spoza niej oraz czy spowodowały one powstanie barier w handlu lub w rozwoju sektora bioenergetycznego. Komisja rozważy między innymi, czy stosowne byłoby wprowadzenie dodatkowych środków, takich jak wspólne kryteria zrównoważonej produkcji na szczeblu UE.

Sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów na temat postępów w dziedzinie energii odnawialnej [( COM(2013)0175 final )- nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym].

Głównym celem tego sprawozdania jest ocena postępów poczynionych przez państwa członkowskie w zakresie promowania wykorzystania energii odnawialnej na rzecz osiągnięcia celów wyznaczonych na rok 2020. Stwierdzono, że wdrożenie dyrektywy w sprawie energii odnawialnej i polityk krajowych, zgodnie z krajowymi planami działań, przełożyło się na znaczny wzrost wykorzystania energii odnawialnych w większości państw członkowskich, od czasu poprzedniego sprawozdania Komisji. Jednak przeszkody utrudniające wzrost są usuwane powoli, dlatego perspektywa realizacji celów wyznaczonych na rok 2020 jest mało optymistyczna. Dlatego, aby kontynuować postępy w kierunku realizacji założeń, niezbędne jest wprowadzenie dodatkowych środków na poziomie krajowym.

Działania te powinny koncentrować się na:

  • upraszczaniu i wyjaśnianiu procedur administracyjnych w związku z planowaniem i autoryzacją, a także rozwojem i eksploatacją infrastruktury,
  • zarządzaniu produkcją energii odnawialnej w systemach elektrycznych,
  • efektywności i wydajności programów pomocy na rzecz energii odnawialnej.

Rozwój technologiczny i redukcja kosztów są równie istotne, dlatego kwestia ta zostanie zbadana w przyszłym komunikacie Komisji w sprawie technologii i innowacji w sektorze energetycznym.

Ostatnia aktualizacja: 06.02.2014

Top