Help Print this page 
Title and reference
Redukcja gazów cieplarnianych do roku 2020

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Redukcja gazów cieplarnianych do roku 2020

Niniejsza decyzja przyczynia się do respektowania zobowiązania Unii Europejskiej w zakresie redukcji do 2020 r. emisji gazów cieplarnianych o 20% w porównaniu z poziomami z 1990 r. Dla każdego z państw członkowskich określa cele redukcji emisji i środki monitorowania w zakresie ich osiągnięcia.

AKT

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 406/2009/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych.

STRESZCZENIE

W wyniku zobowiązania Unii na lata 2013–2020, na mocy decyzji, ustalony zostaje minimalny wkład państw członkowskich w zakresie emisji gazów cieplarnianych .

Poziomy emisji na lata 2013–2020 i elastyczność

Państwom członkowskim przypisany jest roczny limit emisji określony w postaci prostej rozpoczynającej się w roku 2013, a kończącej się na roku 2020. Każdego roku w latach 2013–2020 emisje państw członkowskich muszą znajdować się poniżej odpowiadającego im rocznego limitu emisji. Roczny limit emisji na rok 2020 odpowiada wielkości procentowej ustalonej dla każdego państwa członkowskiego w załączniku II do tej decyzji.

W latach 2013–2019 państwa członkowskie mogą przenosić z kolejnego roku do 5% swojego rocznego limitu emisji . Niewykorzystaną część rocznego limitu emisji mogą przenieść na następny rok lub, pod pewnymi warunkami, przekazać innym państwom członkowskim.

Efektywność energetyczna

W 2012 r. Komisja podda ocenie poczynione przez Wspólnotę i państwa członkowskie postępy w zakresie realizacji planu działań na rzecz wzrostu efektywności energetycznej. Na podstawie tej oceny Komisja, w stosownych przypadkach, proponuje wzmocnione lub nowe środki.

Wykorzystywanie jednostek z tytułu projektów

W celu realizacji swoich obowiązków państwa członkowskie mogą wykorzystywać następujące jednostki wynikające z redukcji emisji gazów cieplarnianych:

  • jednostki poświadczonej redukcji emisji (CER) i jednostki redukcji emisji (ERU) kwalifikujące się w ramach dyrektywy 2003/87/WE do wykorzystania w latach 2008–2012 i wydawane w odniesieniu do projektów zarejestrowanych przed 31 grudnia 2012 r.,
  • jednostki poświadczonej redukcji emisji (CER) wydawane w odniesieniu do redukcji emisji w ramach projektów zrealizowanych w krajach najmniej rozwiniętych,
  • tymczasowe jednostki CER (tCER) lub długoterminowe jednostki CER (lCER) z projektów związanych z zalesianiem i ponownym zalesianiem.

Państwo członkowskie może każdego roku przekazać innemu państwu członkowskiemu niewykorzystaną część swojego rocznego limitu, która nie przekracza wielkości równej 3%. Może ono również przenieść niewykorzystaną część tej ilości na następne lata.

Sprawozdawczość, ocena postępów, zmiany i przegląd

Sprawozdania przedstawiane przez państwa członkowskie na mocy decyzji 280/2004/WE muszą zawierać następujące informacje:

  • roczne emisje gazów cieplarnianych,
  • wykorzystanie, podział geograficzny i rodzaje wykorzystywanych jednostek,
  • przewidywane postępy i krajowe prognozy,
  • informacje o politykach i środkach krajowych.

Co dwa lata Wspólnota ocenia poczynione postępy i wypełnianie przez siebie obowiązków.

Działania korygujące

Jeżeli określony limit emisji jest przez dane państwo członkowskie przekroczony, państwo to musi podjąć następujące środki:

  • dokonać odliczenia od przydziału uprawnień do emisji dla danego państwa członkowskiego na następny rok,
  • opracować plan działań korygujących,
  • tymczasowo zawiesić kwalifikowalność przekazywania części przydziałów uprawnień do emisji państwa członkowskiego oraz jednostek z mechanizmów na inne państwo członkowskie.

Dostosowania w związku z zatwierdzeniem przez Wspólnotę międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatu

W okresie trzech miesięcy od podpisania przez Wspólnotę międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatu prowadzącego do redukcji emisji gazów cieplarnianych o ponad 20% w porównaniu z poziomami z 1990 r., Komisja ma obowiązek przedłożyć sprawozdanie oceniające następujące elementy:

  • charakter środków uzgodnionych na poziomie międzynarodowym,
  • opcje wymagane na poziomie Wspólnoty, aby zrealizować cel 30% redukcji emisji przyjęty na posiedzeniu Rady Europejskiej w marcu 2007 r.,
  • wpływ na konkurencyjność przemysłu, rolnictwo i ryzyko ucieczki emisji,
  • wpływ porozumienia międzynarodowego na inne sektory gospodarki,
  • warunki uwzględniania emisji związanych z użytkowaniem gruntów oraz leśnictwem,
  • warunki dotyczące zalesiania, ponownego zalesiania, zapobiegania wylesianiu i niszczeniu lasów w krajach trzecich,
  • potrzeba polityki i środków w dodatkowych dziedzinach.

Kontekst

Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), zatwierdzona decyzją 94/69/WE, ma na celu osiągnięcie stabilizacji stężeń gazów cieplarnianych. Sprawą kluczową jest niedopuszczenie do tego, aby średni wzrost temperatury przekroczył 2°C w stosunku do okresu sprzed epoki przemysłowej. W związku z powyższym do 2050 r. należy zmniejszyć emisje tych gazów o 50%.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Decyzja 406/2009/WE

25.6.2009

-

Dz.U. L 140 z 5.6.2009

AKT POWIĄZANY

Komunikat Komisji z dnia 26 maja 2010 r. do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów, zatytułowany Analiza możliwości zwiększenia celu 20% redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz ocena ryzyka ucieczki emisji [ COM(2010) 265 wersja ostateczna – nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym].

W ramach komunikatu poddane są ocenie konsekwencje polityki, której celem byłaby redukcja gazów cieplarnianych o 30%.

Kryzys gospodarczy z 2008 r. wpłynął na znaczne zmniejszenie emisji CO2. Odnotowane w 2009 r. w Unii Europejskiej (UE) emisje gazów cieplarnianych były niższe o 14% w stosunku do poziomu z 1990 r., podczas gdy spadek odnotowany w 2008 r. wyniósł jedynie 11,6%.

Z tego względu zwiększenie celów na rok 2020 wydaje się być realne, jeżeli wprowadzone zostaną następujące możliwości:

  • dostosowanie systemu handlu uprawnieniami do emisji poprzez odłożenie części uprawnień przeznaczonych do sprzedaży aukcyjnej,
  • wynagradzanie szybko działających podmiotów inwestujących w najwyższej klasy technologie, w zakresie redukcji emisji, poprzez przyznanie dodatkowych bezpłatnych uprawnień,
  • wprowadzenie podatków od emisji dwutlenku węgla,
  • wykorzystywanie polityki UE w celu zachęcania do redukcji emisji,
  • wykorzystywanie instrumentów międzynarodowych kredytów, w celu propagowania wprowadzania technologii najwyższej klasy w zakresie redukcji emisji.

W komunikacie podkreślono, że całkowity koszt 30% redukcji, w tym koszty osiągnięcia 20% redukcji, wynosiłby 81 mld euro. Kwota ta znacznie przewyższa pierwotny koszt realizacji pakietu klimatyczno-energetycznego szacowany na 70 mld euro.

Aby uniknąć ryzyka wystąpienia ucieczki emisji, ważne jest również, aby do realizacji 30% redukcji emisji CO2 włączyły się państwa trzecie. Niezbędna jest więc na tym poziomie koordynacja międzynarodowa.

Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 529/2013/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie zasad rozliczania emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem oraz informacji o działaniach związanych z tą działalnością .

Decyzja ta ustanawia zasady rozliczania mające zastosowanie do emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem (LULUCF), jako pierwszy krok w kierunku włączenia tych działań do zobowiązania podjętego przez Unię w zakresie redukcji emisji. Decyzja informuje o zobowiązaniu państw członkowskich do komunikowania informacji dotyczących działań LULUCF, mając na uwadze ograniczenie lub redukcję emisji oraz utrzymanie lub powiększenie pochłaniania, jednak nie określa obowiązków w zakresie prowadzenia księgowości czy składania deklaracji ze strony podmiotów prywatnych.

Ostatnia aktualizacja: 27.02.2014

Top